Για τη Χ.Α. Από Δήμος Σθένης

 Δήμος Σθένης

8 Οκτωβρίου 2020 at 12:50 ΠΜ 

https://www.candiadoc.gr/2020/09/07/%ce%b4%ce%af%ce%ba%ce%b7-%cf%87%cf%81%cf%85%cf%83%ce%ae%cf%82-%ce%b1%cf%85%ce%b3%ce%ae%cf%82-%cf%84%ce%b1-6-%ce%b2%ce%af%ce%bd%cf%84%ce%b5%ce%bf-%ce%bc%ce%b5-%ce%bc%ce%b9%cf%87%ce%b1%ce%bb%ce%bf/#comment-56153 

Δε ντρέπεσαι να γράφεις τέτοιες ανακρίβειες “κ.” Χρήστο!!!; Για ποια ιδεολογία διώκονται οι ναζιστές; Για συγκεκριμένα εγκλήματα, δολοφονίες, τραυματισμούς, επιθέσεις εναντίον εργατών και απάνθρωπη συμπεριφορά εναντίον ανθρώπων διώκονται τα καθάρματα. Για απάνθρωπη δράση, παρακρατικές μεθόδους, προσβολή όλων μας, για εξύβριση κάθε πολιτισμένου ανθρώπου διώκονται οι εγκληματίες, τα φίδια του Μεσαίωνα! Πράξεις και ενέργειες στις οποίες καθοδηγούνται από την λατρεία τους στο ναζισμό και στο μεγαλύτερο κάθαρμα που γέννησε η αστική τάξη στους αιώνες, το Χίτλερ δεν είναι ιδεολογία. Γιατί ο ναζισμός αυτός καθαυτός είναι έγκλημα και πάψε να συγχέεις τάχα το έγκλημα με την ιδεολογία. Αν είσαι μάγκας γράψε και υποστήριξε την “ιδεολογία του ναζισμού” και μην κρύβεσαι πίσω από Ντογιάκους και λοιπές φαιδρές εισαγγελικές προσωπικότητες! Έχεις διαβάσει το ευαγγέλιο του ναζισμού που είναι το: “Ο ΑΓΩΝ ΜΟΥ” του Χίτλερ; Έχεις διαβάσει τα έντυπα της Χρυσής Αυγής; Έχεις ακούσει τους αιματολάγνους λόγους του φυρερίσκου ντολμά – Μιχαλολιάκου που θωπεύεις και των πέριξ αυτού δολοφόνων;
Για ποια “ιδεολογία” τολμάς να μιλάς χωρίς να ντρέπεσαι; Κι αυτό το ανιστόρητο που ξεφουρνίζεις “είπε ο Ντογιάκος πως κανένας δε διώκεται για τις ιδέες του ” έχεις ιδέα για ποιο πράγμα και για ποια χώρα μιλάς; Γνωρίζεις του φασιστικούς νόμους του Βενιζέλου, του Τσαλδάρη, του Μεταξά, του Καραμανλή του Παπανδρέου, της Ε.Ε. και όλων των ληστρικών οργανισμών με δημοκρατική μπούργκα και τόσων άλλων για απαγόρευση των ιδεολογικών πεποιθήσεων; Έχει πάρει τ’ αυτί σου τίποτα για Μακρόνησο, Γυάρο, Ικαριά; Έχεις αντιληφθεί τις δολοφονίες, τα βασανιστήρια, τα στημένα στρατοδικεία, τις περιόδους “τρομοκρατίας” στο νεοελληνικό κράτος με το διαρκές του παρακράτος και τις εξορίες και φυλακίσεις με τους νόμους, 509, Γ’ ψήφισμα, κ.λπ); στην ελληνική (μέχρι τώρα δική σας) ¨δημοκρατία”;). Έχεις τη διανοητική ικανότητα να καταλάβεις ότι η σημερινή “χρυσή σου αυγή” (που σκέτη μαυρίλα είναι) είναι η προβολή στο φανερό του παρακρατικού μηχανισμού της δεξιάς που χρόνια τον εκτρέφει για να βασανίζει και να σκοτώνει τους “επικίνδυνους προοδευτικούς” που πάντα γεννά και θα γεννά η κοινωνία μέχρι να ελευθερωθεί; Η κοινωνία πάντα θα γεννά Σπάρτακους, Αριστόνικους, Μπελογιάννηδες, και χιλιάδες ακόμα δολοφονημένους από τους προστάτες και χρηματοδότες της χρυσής σου αυγής, που πάντα δεν θα μπορεί τους δολοφονεί και κάποτε (ελπίζω συντομότατα) θα πληρώσει τους δολοφόνους για όλες αυτές τις δολοφονίες όπως τους αξίζει.
Όσο για την εισαγγελέα που επικαλείσαι (δεν ξέρω αν άκουσες τη γελοία, αισχρή και προσβλητική εισήγησή της για κάθε εισαγγελέα και δικαστικό, αλλά και άνθρωπο που δεν είναι φασίστας ή ναζιστής) αυτή δεν είναι άξια ούτε για σφουγγαρίστρα των δικαστηρίων.
Τέλος πάντων η απόφαση εκδόθηκε και η δικαιοσύνη (που δεν την υπολήπτομαι και δεν περίμενα την απόφασή της γιατί πιστεύω πως “στο τέλος ξυρίζουνε το γαμπρό”) απεφάνθη. Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ” είναι εγκληματική οργάνωση, και αναγνωρίστηκε “και με τη βούλα” που λένε ως “ΣΚΑΤΟΛΑΚΚΟΣ” και όσοι τη στηρίζουν ή την υποστηρίζουν είτε άμεσα, είτε έμμεσα και κρυφά είναι συνειδητοί συνεργάτες “εγκληματιών, ρουφιάνων, φονιάδων και πατριδοκάπηλων” και “ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΟΙ” στο βόθρο τους!
Το γεγονός ότι την έχει πετάξει έξω από τη Βουλή ο λαός με την ψήφο του, φανερώνει πως κατάλαβε έστω και αργά την εγκληματική της δράση όχι προσωρινά ελπίζω, αλλά εις το διηνεκές ή ακόμη και υποκριτικά! Όλοι οι αστοί πολιτικοί υποκριτικά μίλησαν δήθεν κατά του ναζισμού της Χρυσής αυγής (σ’ αυτό θα συμφωνήσω) γιατί η πολιτική τους τρέφει το κράτος και το παρακράτος που γεννάει το φίδι του ναζισμού. Ιστορικά αυτοί στήριξαν και έθρεψαν και με δική τους ανοχή και υποστήριξη θέριεψε το ναζιστικό χιτλερικό σκουλήκι!
Η αντίδραση των μπάτσων εναντίον των διαδηλωτών σήμερα εκφράζει ακριβώς την ψυχολογία και την πρακτική του κράτους, του παρακράτους, των Χρυσοχοΐδηδων, των Μπογδάνων και των “αλητήριων” και των “καλομαθημένων” λαθροφασισταριών και λαθροβουλευτάδων της Νουδούλας που βγαίνουν αδίστακτοι και βρίζουν γονείς και μαθητές που διεκδικούν το δίκιο τους, τόσο για την σφαλιάρα που έριξε ο λαός με τη μεγαλειώδη αντιναζιστική διαδήλωση στους σβέρκους τους, όσο και για την απόφαση που τουλάχιστον προσωρινά θα τους κλείσει στους βόθρους τους για κάποιο διάστημα!
Σήμερα πάντως θεωρώ ότι συντελέστηκε μια μεγάλη λαϊκή νίκη με την καταδικαστική απόφαση του δικαστηρίου και ελπίζω να μην αλλάξει όπως συνήθως συμβαίνει… Θα δούμε και τις συγκεκριμένες ποινές που θα επιβληθούν, αν και οι ποινές δεν έχουν και τόση σημασία, όση να καταλάβουν και να αναλύσουν σωστά τη μεγαλειώδη εκδήλωση αυτής της αντιναζιστικής λαϊκής οργής. Όμως εκεί θα μετρήσει και η “εντιμότητα” και η πολιτική αποφασιστικότητα της δικαιοσύνης να “πολεμήσει” αξιόπιστα το ναζισμό.
Τα ναζιστικά φίδια δε θα σταματήσουμε να τα πολεμάμε ποτέ, ξεφωνίζοντας τις φωλιές τους και πατώντας τα κεφάλια των εκκολαφθέντων αυγών.

Προσοχή! χάκερς!

Χάκερς αδειάζουν τραπεζικούς λογαριασμούς!

---

Μαζική εισβολή στις κάρτες πληρωμών και στο web-banking - Μάστιγα και οι ηλεκτρονικές παραγγελίες που δεν φτάνουν ποτέ

14:53, 02 Απριλίου 2020

Έκρηξη της απάτης με χρεωστικές και πιστωτικές κάρτες καταγράφεται το τελευταίο διάστημα, καθώς λόγω του κορονοϊού, και της καραντίνας, έχουν αυξηθεί αισθητά οι ηλεκτρονικές πληρωμές.
Η αύξηση των ηλεκτρονικών πληρωμών, με χρεωστικές και πιστωτικές κάρτες, καθώς και μέσω web-banking, έχει προκαλέσει τη μαζική εισβολή των χάκερ στα ηλεκτρονικά συστήματα, με αποτέλεσμα να χρεώνουν τους τραπεζικούς λογαριασμούς ανυποψίαστων πολιτών.
Παράλληλα, ένα άλλο φαινόμενο που έχει κάνει την εμφάνισή του, στην ελληνική πραγματικότητα είναι τα εικονικά ηλεκτρονικά καταστήματα, τα οποία εμφανίζονται ξαφνικά στο διαδίκτυο και εξαφανίζονται το ίδιο ξαφνικά αφού έχουν μαζέψει χρήματα από πελάτες, οι οποίοι περιμένουν μάταια τα προϊόντα που παρήγγειλαν.
Αναλυτικότερα σε ότι αφορά στις απάτες μέσω καρτών, τα πρώτα στοιχεία των διωκτικών αρχών και των τραπεζών, δείχνουν ότι κυκλώματα χάκερ, υποκλέπτουν δεδομένων των χρηστών από το διαδίκτυο και προχωρούν σε χρεώσεις, μέσω εικονικών αγορών. Τα ποσά αρχικά, είναι μικρά, για να μην κινήσουν υποψίες, αλλά στη συνέχεια αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο.
Το μήνυμα που λαμβάνει ο κάτοχος της κάρτας είναι ότι έγινε χρέωση για μία αγορά, από ηλεκτρονικό κατάστημα από το οποίο είχε πραγματοποιήσει πρόσφατα μια συναλλαγή, την οποία όμως, δεν έχει κάνει ποτέ!
Δηλαδή αγοράζει από το Χ διαδικτυακό κατάστημα ένα προϊόν ή και υπηρεσία (πρόγραμμα υπολογιστή, παιχνίδια κ.λπ.) πληρώνει κανονικά και παραλαμβάνει το προϊόν.
Όμως μετά από μέρες ακολουθεί και μια δεύτερη χρέωση, από το ίδιο ηλεκτρονικό κατάστημα και μια τρίτη και μια τέταρτη, ανάλογα με το πότε θα υποψιαστεί ότι κάτι δεν πάει καλά.
Τι συμβαίνει όμως; Οι χάκερ του έχουν υποκλέψει τα στοιχεία της κάρτας του και απομυζούν τον λογαριασμό του. Ενώ φαίνεται πως οι χρεώσεις είναι από τα καταστήματα από τα οποία πρόσφατα είχε συναλλαγές, εντούτοις στην πραγματικότητα (κάτι δεν γίνεται αντιληπτό) οι συναλλαγές είναι από άλλους και τα χρήματα δεν καταλήγουν στα καταστήματα αλλά σε λογαριασμούς των κυκλωμάτων.
Ο κάτοχος της κάρτας, το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να αντιληφθεί έγκαιρα τις ύποπτες συναλλαγές, να ενημερώσει άμεσα την τράπεζά του και να αμφισβητήσει τις ύποπτες συναλλαγές.
Αυτό προϋποθέτει συχνό έλεγχο των κινήσεων της κάρτας, συχνές αλλαγές κωδικών και την ενεργοποίηση της υπηρεσίας άμεσης ειδοποίησης, όταν γίνεται οποιαδήποτε συναλλαγή. Εφόσον κινηθεί έγκαιρα, είναι πολύ πιθανό να γλιτώσει τις παράνομες χρεώσεις.
Στις συγκεκριμένες περιπτώσεις τα ποσά είναι λίγα, αλλά όταν εφαρμόζεται η απάτη σε πολλούς, τα ποσά που καταλήγουν στα κυκλώματα είναι τεράστια.
Παράλληλα, όμως υπάρχουν και οι λιγότερο τυχεροί. Εφόσον υποκλαπούν οι κωδικοί των καρτών, μπορούν να γίνουν αγορές μεγάλης αξίας από εικονικές εταιρείες που ανήκουν στα κυκλώματα ή ακόμα και μεταφορές ποσών από τον λογαριασμό τους, σε λογαριασμούς των χάκερ.

Παραγγελίες από ανύπαρκτους πωλητές

Εκτός από τα περιστατικά χρέωσης των λογαριασμών ανυποψίαστων πελατών, το τελευταίο διάστημα, εντοπίζεται και έξαρση των εικονικών καταστημάτων, που χρεώνουν πελάτες για προϊόντα και υπηρεσίες που δεν πρόκειται να αποστείλουν.
Το θέμα προκάλεσε την παρέμβαση του Συνηγόρου του Καταναλωτή, ο οποίος δίνει και οδηγίες για την αποφυγή των άσκοπων χρεώσεων.
Συγκεκριμένα, καταναλωτές καταγγέλλουν τη μη εκτέλεση των παραγγελιών τους από ηλεκτρονικά καταστήματα, τα οποία διαθέτουν προς πώληση τα προϊόντα τους σε ιδιαίτερα προνομιακές τιμές σε σχέση με τον ανταγωνισμό, προσελκύοντας μεγάλο αριθμό ενδιαφερόμενων πελατών, όπως συμβαίνει με τα αποκαλούμενα “προϊόντα-κράχτες”.
Δηλαδή ένα κινητό τηλέφωνο που έχει μέση τιμή 300 ευρώ, εμφανίζεται να πωλείται, υπό τη μορφή προσφοράς, προς 150 ευρώ. Όπως διαπιστώθηκε από την Αρχή ορισμένα από τα καταστήματα αυτά δεν παραδίδουν τα προϊόντα εντός του συμφωνημένου κατά περίπτωση χρόνου και μεταθέτουν διαρκώς τον χρόνο παράδοσης σε μελλοντικές ημερομηνίες, χωρίς, όμως, εν τέλει να τηρούν τις δεσμεύσεις τους απέναντι στους καταναλωτές και χωρίς να προβαίνουν σε επιστροφή των χρηματικών ποσών που έχουν προεισπράξει προς ολοσχερή εξόφληση του τιμήματος των αγαθών, κατά πάγια πολιτική τους.
Στις περισσότερες, δε, περιπτώσεις, οι εν λόγω επιχειρήσεις διακόπτουν, μετά τη συναλλαγή, και κάθε επικοινωνία με τους καταναλωτές, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να λάβουν καμία πληροφόρηση σε σχέση με την πορεία των αγορών τους ή την επιστροφή των χρημάτων τους.

Ο 10λογος του Συνηγόρου του Καταναλωτή

Ο Συνήγορος του Καταναλωτή συστήνει στους καταναλωτές να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στις ηλεκτρονικές αγορές και πληρωμές τους και να τηρεί τους ακόλουθους 10 κανόνες:

1. Να προτιμούν την πραγματοποίηση αγορών από αξιόπιστα και γνωστά ηλεκτρονικά καταστήματα. Σημαντική ένδειξη αξιοπιστίας είναι η μακρόχρονη λειτουργία των καταστημάτων στην αγορά και η ύπαρξη φυσικής έδρας τους.
2. Να ελέγχουν πάντοτε τις βασικές πληροφορίες που παρέχονται για το ηλεκτρονικό κατάστημα από τον ιστότοπό του.
3. Να αναζητούν, ειδικότερα, την επωνυμία της εταιρείας και τα πλήρη στοιχεία επικοινωνίας, συμπεριλαμβανομένης ταχυδρομικής διεύθυνσης. Η ύπαρξη μόνο ηλεκτρονικής διεύθυνσης (e-mail) και κινητού τηλεφώνου δεν αρκεί και αποτελεί, μάλιστα, ένδειξη απάτης.Να ελέγχουν, οπωσδήποτε, πριν από την πληρωμή ότι ο ιστότοπος παρέχει ασφαλή σύνδεση για τη μετάδοση ευαίσθητων δεδομένων, όπως στοιχείων πιστωτικών καρτών.
4. Να βεβαιώνονται ότι το σύμβολο ασφαλούς μετάδοσης δεδομένων εμφανίζεται στο πεδίο ''διεύθυνση του προγράμματος περιήγησης" - browser με τη μορφή HTTPS. Με αυτό τον τρόπο διασφαλίζουν ότι το e-shop διαθέτει SSL (Secure Sockets Layer), δηλαδή πρωτόκολλο ασφαλούς μετάδοσης ευαίσθητων δεδομένων στο διαδίκτυο, ειδικά για αγορές με πιστωτικές-χρεωστικές κάρτες και paypal.
5. Να εντοπίζουν στο διαδίκτυο τυχόν σχόλια, εμπειρίες ή συστάσεις άλλων καταναλωτών που έχουν ήδη συναλλαγεί με το κατάστημα. Αυτό γίνεται εύκολα, πληκτρολογώντας το όνομα της εταιρείας ή του ηλεκτρονικού καταστήματος σε μία μηχανή αναζήτησης. Να προσεγγίζουν τις συστάσεις με κριτικό μάτι, διότι μπορεί να είναι παραπλανητικές ή κατασκευασμένες.
6. Τα αναγνωρισμένα ηλεκτρονικά καταστήματα έχουν στον ιστότοπό τους σήματα εμπιστοσύνης των ενώσεων ηλεκτρονικού εμπορίου και των οργανισμών που διαθέτουν πιστοποιητικά ασφαλείας και απορρήτου προσωπικών δεδομένων. Αυτό δείχνει ότι η εταιρεία είναι αξιόπιστη και ότι τηρεί τους βασικούς κανόνες στις ηλεκτρονικές συναλλαγές, οπότε ο καταναλωτής μπορεί να αγοράσει από αυτήν με ασφάλεια.
7. Να αποφεύγουν την πραγματοποίηση αγορών από ηλεκτρονικά καταστήματα που απαιτούν, αποκλειστικά, την προείσπραξη του τιμήματος των αγαθών μέσω πιστωτικής/χρεωστικής κάρτας, paypal ή τραπεζικού εμβάσματος και δεν διαθέτουν την αντικαταβολή ή την ηλεκτρονική πληρωμή τη στιγμή της παράδοσης του προϊόντος ως εναλλακτικό τρόπο πληρωμής.
8. Να μην πείθονται από τις υπερβολικά δελεαστικές τιμές των προϊόντων σε σχέση με τον ανταγωνισμό ή, εν πάση περιπτώσει, αυτό να μην είναι το μοναδικό κριτήριο για την πραγματοποίηση των αγορών τους.
9. Επί σοβαρών ενδείξεων προβληματικής συναλλαγής, να προβαίνουν άμεσα σε αμφισβήτηση προς τα τραπεζικά τους ιδρύματα, εφόσον η εξόφληση των αγαθών έχει γίνει μέσω κάρτας (χρεωστικής ή πιστωτικής) και, αντίστοιχα, προς τους οργανισμούς διενέργειας ηλεκτρονικών πληρωμών (πχ. paypal).
10. Θα πρέπει, τέλος, οι καταναλωτές να λαμβάνουν επιβεβαίωση της παραγγελίας, την οποία να φυλάσσουν μαζί με κάθε άλλο έγγραφο που σχετίζεται με αυτή. Αν χρειάζεται να επικοινωνήσουν με τον έμπορο, να προτιμούν το ηλεκτρονικό μήνυμα. Με αυτό τον τρόπο, σε περίπτωση προβλήματος, θα έχουν στη διάθεσή τους έμπρακτες αποδείξεις της επαφής-επικοινωνίας τους, καθώς και όλες τις λεπτομέρειες της συναλλαγής που έχουν συμφωνηθεί.

Η σφαγή των Καλαβρύτων

https://www.kalavrytanews.com/2014/12/13-12-1943-KALAVRYTA.html?fbclid=IwAR3lhj1WxlTqAmWzDFkHSHqJ8mKh9qkz3QeG30-rCZgN4vV5FR4ECYp3qQU

Η κανονικότητα Του Jo Di

---

 https://jodi.graphics/5218?fbclid=IwAR18ttEyWRV7yosv2aky2RxbXK0whBG0jIR-w9oj6y-6iEPcokNtaYJ3r98

Τυφλές συλλήψεις σε διαδηλώσεις
Εξευτελισμός προσαχθέντων με ξεγύμνωμα
Προκλητικές και εμπρηστικές δηλώσεις μπάτσων και υπουργών
Εισβολή σε σπίτια κατοίκων χωρίς εισαγγελέα
Εισβολή σε σχολές
Εισβολή σε σινεμά
Εισβολή σε club
Βασανισμοί σε αστυνομικά τμήματα και γύρω από αυτά (πάρκινγκ)
Απρόκλητη βία και ξύλο
Παράνομες φωτογραφίσεις συλληφθέντων
Ομοφοβικές επιθέσεις
Παράνομες παρακολουθήσεις με συσκευές GPS

---

Η κανονικότητα ήρθε για να μείνει!

---

Διαμαρτυρία Του Θ. Παπαγεωργίου

Έτσι λοιπόν. Ασελγώ σε ένα παιδί και το έγκλημά μου παραγράφεται βάσει μιας πουτανιάς των Νόμων. Ξεβρακώνω μια κοπελίτσα στο δρόμο για να διαπιστώσω αν όταν έχει περίοδο αντί για σερβιέτα βάζει μολότωφ, κατεβάζω το σλιπάκι ενός αγοριού κάνοντας πως τον πηδάω(εμείς οι ράμπο οι αρσενικάρες), εισβάλω σε οποιοδήποτε σπίτι μου γουστάρει, όποτε και όπως θέλω (επειδή είμαι εξουσία ρε!) και ο υπουργός διαπιστώνει ότι δεν έγινε καμιά αστυνομική αυθαιρεσία.
Μετά από πολύ βασανιστική σκέψη αποφασίζω ότι οι δολοφονικές συμμορίες, οι τρομοκρατικές φασιστικές οργανώσεις, οι οργανωμένες επιθέσεις των ταγμάτων εφόδου, δεν έχουν καμιά σχέση με τη δολοφονία του Φύσσα και ζητώ την απαλλαγή των καθαρμάτων που τον έφαγαν. Είμαι αστυφύλακας, σκοτώνω ένα ανυπεράσπιστο παιδάκι 14 χρονών και αποφυλακίζομαι λόγω "σύννομου" βίου. Ανήκω σε μια σπείρα που κατάκλεψε το Δημόσιο, και αθωώνομαι επειδή κάποιος άθλιος κατασκεύασε ένα παραθυράκι για να ξεγλιστράνε οι άλλοι άθλιοι. Και δηλώνω υπηρέτης της Δικαιοσύνης.
Και σε ρωτάω εισαγγελέα. Αν το αγοράκι που πασπάτεψε ο κύριος μεγαλόσχημος ήταν παιδί σου, αν ήταν γιος σου ο Φύσσας, αν ψαχουλεύανε οι μπάτσοι κι οι μπατσίνες τη δική σου κόρη, αν ήταν το μοναχοπαίδι σου εκείνο το παιδί που του τραβάνε το σλιπάκι οι τζάμπα μάγκες του κάθε ολίγιστου υπουργού που επιβάλλουν τον Νόμο και την Τάξη, θα είχες το θράσος να αποφυλακίζεις, να αθωώνεις, να παραγράφεις, έτσι επειδή τάχα μου το λέει ο Νόμος. Ποιανού Νόμος, θα έλεγες, αν αισθανόσουν τι θα πει ευθύνη.
Πες, εισαγγελέα, με το χέρι στην καρδιά: είσαι με το μέρος του Κρέοντα ή της Αντιγόνης; Το τέλος και των δύο το γνωρίζεις. Ένα από τα δύο θα είναι και το δικό σου. Αν φοβάσαι, παραιτήσου. Αν σε απειλούν ή σε εκβιάζουν κατάγγειλέ το. Θα γίνεις ήρωας. Στην κηδεία σου θα χειροκροτάνε το ξόδι. Καλύτερο από το να το φτύνουν.

106+1 δολοφονίες από την ελληνική αστυνομία [1975-2018]

106+1 δολοφονίες ανθρώπων από τη ελληνική αστυνομία από το 1975 μέχρι το 2018

---

---

Στις 30 Απριλίου 1976 ο Σιδερής Ισιδωρόπουλος, 16 ετών, μαθητής και μέλος της αριστερής οργάνωσης «Κ.Ο. Μαχητής», κόλλαγε αφίσες στην πλατεία Κοτζιά για τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς, όταν κατέφθασαν τα αστυνομικά όργανα για συλλήψεις. Στην προσπάθειά του να ξεφύγει, παρασύρθηκε από διερχόμενο αυτοκίνητο στην Πειραιώς. Η κηδεία του μετατράπηκε σε μαχητική διαδήλωση με κεντρικό σύνθημα «Κάτω η Νέα Τρομοκρατία».
Στις 25 Μαΐου 1976 κατά τη διάρκεια πανεργατικού συλλαλητηρίου ενάντια στον «αντισυνδικαλιστικό νόμο 330» μια «αύρα» (θωρακισμένο αυτοκίνητο καταστολής διαδηλώσεων) της Αστυνομίας, ενώ καταδίωκε διαδηλωτές, σκότωσε μια μικροπωλήτρια, την 67χρονη Αναστασία Τσιβίκα.
Στις 20 Οκτωβρίου 1977 ο Χρήστος Κασσίμης σκοτώθηκε έξω από το εργοστάσιο της AEG, όπου σκόπευε να τοποθετήσει εμπρηστικές βόμβες. Οι αστυνομικοί ακινητοποίησαν τον Κασσίμη, που κατάφερε όμως να ξεφύγει όταν οι σύντροφοί του έτρεξαν να δουν τι συμβαίνει. Στο κυνηγητό που ακολούθησε, ο Κασσίμης δέχτηκε πυροβολισμούς και έπεσε νεκρός. Στη δίκη που ακολούθησε οι αστυνομικοί Πλέσσας και Στεργίου που τον καταδίωκαν απαλλάχθηκαν.
Στις 11 Ιουλίου 1978 ο Βασίλης Τσιρώνης, γιατρός, βρήκε τον θάνατο κατά τη διάρκεια νυχτερινής εισβολής των, νεοσύστατων τότε, Μονάδων Εθνικής Ασφάλειας στο σπίτι του. Ο Τσιρώνης είχε νωρίτερα κηρύξει το διαμέρισμά του «ελεύθερο και ανεξάρτητο κράτος» και κάθε ημέρα έβγαινε στο μπαλκόνι του και διάβαζε με έναν φορητό τηλεβόα στο συγκεντρωμένο πλήθος τα «πολεμικά ανακοινωθέντα» του ενάντια στο «κράτος των μαύρων» (εννοώντας των φασιστών). Ο Τσιρώνης έπεσε νεκρός μέσα στο διαμέρισμά του, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες. Είχε προηγηθεί πολυήμερη καμπάνια της εφημερίδας «Το Βήμα» για την εξουδετέρωσή του και τον τερματισμό της «ατμόσφαιρας ανυπαρξίας του κράτους» που δημιουργούσε η θορυβώδης παρουσία του στη μέση του Π. Φαλήρου.
Στις 28 Οκτωβρίου 1980 ο Τάσος Μαγλαρίδης συμμετείχε σε συγκέντρωση αντιστασιακών στη Θεσσαλονίκη. Όταν οι διαδηλωτές επιχείρησαν να παρελάσουν στη Νεάπολη, δέχτηκαν επίθεση της αστυνομίας. Ο 76χρονος, χτυπημένος άσχημα, μεταφέρθηκε στο ΑΧΕΠΑ για να υποκύψει στα τραύματά του ένα μήνα μετά, στις 30/11.
Στις 16 Νοεμβρίου 1980 δολοφονούνται από αστυνομικούς των ΜΑΤ κατά τη διάρκεια της πορείας για την επέτειο του Πολυτεχνείου η 21χρονη εργάτρια Σταματίνα Κανελλοπούλου και ο 26χρονος φοιτητής της Νομικής Ιάκωβος Κουμής. Απομονώνουν την πρώτη στη βιτρίνα στη γωνία Βουκουρεστίου και Πανεπιστημίου και την χτυπούν με κλομπ. Με κλομπ σύνθλιψαν το κρανίο του Κουμή. Η κυβέρνηση περιορίστηκε να εκφράσει την οργή της για τις «οργανωμένες ομάδες αναρχικών και εξτρεμιστικών στοιχείων» που «αμαύρωσαν τη μεγάλη λαϊκή επέτειο και προκάλεσαν βάναυσα τα δημοκρατικά και ειρηνικά αισθήματα του συνόλου του ελληνικού λαού», διευκρινίζοντας απλώς ότι «για τις συνθήκες υπό τις οποίες σημειώθηκε ο θάνατος νεαρής εργάτριας διετάχθησαν διοικητικές ανακρίσεις». Εξίσου διακριτικός απέναντι στην αστυνομική βία υπήρξε ο Ανδρέας Παπανδρέου, ενώ το σύνολο των ΜΜΕ έσπευσε να ρίξει την ευθύνη της σφαγής στους (μη κατονομαζόμενους) «2.000 προβοκάτορες».
Στις 15 Μαΐου 1985 σε τυχαίο αστυνομικό έλεγχο ο Χρήστος Τσουτσουβής δεν υπάκουσε, τράβηξε όπλο, σκότωσε τρεις αστυνομικούς αλλά σκοτώθηκε κι ο ίδιος! (ένα μεμονωμένο περιστατικό που οι αρχές προτίμησαν να διαρρεύσουν πως ο Τσουτσουβής δεν ήταν μόνος του και ο σύντροφός του τον αποτελείωσε όταν είδε πως είχε τραυματιστεί)
Στις 15 Αυγούστου 1985 ο αστυνομικός Νίκος Σταθόπουλος πυροβολεί και σκοτώνει την Αμερικανίδα Κάθριν Τζον Μπουλ, 22 χρόνων, μετά την άρνηση της τελευταίας να γίνει έλεγχος στο αυτοκίνητό της.
Στις 17 Νοεμβρίου 1985 ο 15χρονος Μιχάλης Καλτεζάς λίγες ώρες μετά την πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου πέφτει νεκρός στη Στουρνάρη από σφαίρα στο πίσω μέρος της κεφαλής του από τον αστυνομικό Αθ. Μελίστα. Ήταν το αποκορύφωμα ενός χρόνου βίαιων «επιχειρήσεων αρετής». Οι παραιτήσεις των προϊσταμένων του Υπουργείου Δημ. Τάξεως Τσούρα και Κουτσόγιωργα δεν έγιναν δεκτές, τα ΜΑΤ εισέβαλαν στο Χημείο συλλαμβάνοντας 37 νέους και το κέντρο της Αθήνας έζησε άγριες ώρες – με χιλιάδες αγανακτισμένους διαδηλωτές, κατάληψη του ΕΜΠ και κοινό αγώνα «αγανακτισμένων πολιτών» της ΠΑΣΚΕ με φασιστικές ομάδες κατά της «αναρχίας». Καταδικασμένος πρωτόδικα σε δυόμισι χρόνια φυλάκιση (με ανασταλτικό χαρακτήρα), ο Μελίστας θα αθωωθεί στις 25/1/1990 από το Εφετείο.
Στις 9 Φεβρουαρίου 1986 ο 17χρονος Μανώλης Κανδανολέων που επέβαινε σε κλεμμένο αυτοκίνητο, πυροβολήθηκε στο κεφάλι από τρεις αστυνομικούς. Τα ονόματα των δραστών δεν έγιναν ποτέ γνωστά και δεν επακολούθησε δίκη.
Στις 3 Σεπτεμβρίου 1986 ο Αγγελος Μαυροειδής, 60 ετών, εργάτης της ΕΔΟΚ-ΕΤΕΡ, πραγματο-ποιούσε μαζί με 650 συναδέλφους του καθιστική διαμαρτυρία έξω από το υπουργείο Βιομηχανίας, ύστερα από άρνηση της τότε υφυπουργού Βάσως Παπανδρέου να τους δεχτεί για το θέμα της μη καταβολής δεδουλευμένων τους. Αστυνομικοί τούς απώθησαν βίαια, με αποτέλεσμα το σοβαρό τραυματισμό του. Πέθανε από μετατραυματική επιπλοκή στο ΚΑΤ λίγες μέρες μετά, στις 12/9.
Στις 4 Ιανουαρίου 1987 ο αστυνομικός της Ασφάλειας Παντελής Χατζής σκότωσε, ύστερα από λογομαχία, τον 19χρονο Λουκά Γράψα.
Την 1η Οκτωβρίου 1987 ο κυνηγημένος Μιχάλης Πρέκας βγήκε ένοπλος και ακάλυπτος σε μπαλκόνι στην Καλογρέζα και πυροβόλησε στον αέρα. Το όπλο του ήταν στραμμένο προς τα πάνω συνεχώς. Δέχτηκε καταιγισμό πυρών και έπεσε αιμόφυρτος. Ο ένας από τους δύο μπάτσους των ΕΚΑΜ, που δολοφόνησαν τον Πρέκα, Νικόλαος Αργύρης, μετατέθηκε αργότερα στη φρουρά του Μητσοτάκη και συνελήφθη για εμπόριο όπλων. Σήμεραεικάζεταιπωςδουλεύει σαν σύμβουλος του δημάρχου Αγ. Βαρβάρας.
Στις 14 Ιουνίου 1988 ο αστυνομικός Θωμάς Μακρής δολοφονεί με το περίστροφό του τον Νίκο Παπαγγελάκη μέσα σε ουζερί, ύστερα από μεταξύ τους παρεξήγηση.
Στις 5 Νοεμβρίου του 1989, κοντά στο αεροδρόμιο της Αλεξανδρούπολης, πυροβολήθηκαν από άγνωστο, ο αστυνομικός Βασίλης Τσαλταμπασίδης, 43 χρόνων και η γυναίκα του Μαρία, 36 χρόνων. Tο έγκλημα αποδόθηκε στο «δράκο της Θράκης» και η υπόθεση μπήκε στο αρχείο. Όμως αργότερα άνδρες της Αστυνομίας Καβάλας κατηγορήθηκαν πως έκλεψαν το κυνηγετικό όπλο και με αυτό σκότωσαν τον αστυνομικό και τη γυναίκα του στον Έβρο. Οι συγγενείς του θύματος είχαν εκφράσει υπόνοιες ότι τον δολοφόνησαν έμποροι ναρκωτικών και όχι ο «δράκος». Ο φερόμενος ως «δράκος» κατήγγειλε τον πρώην αστυνομικό διευθυντή Καβάλας, Νίκο Καραολάνη, που έχει πλέον αποταχθεί από το σώμα λόγω της εμπλοκής σε ροζ μπαλέτα.
Στις 8 Μαρτίου 1990 ο αστυφύλακας Γρηγόρης Σπυράκος πυροβόλησε και σκότωσε τον 15χρονο μαθητή Δημήτρη Κίκερη στην Πρέβεζα. Το θύμα ήταν παγιδευμένο στην τουαλέτα «βιντεάδικου», που λίγο πριν είχε επιχειρήσει να διαρρήξει.
Στις 10 Ιανουαρίου 1991 έγινε η μαζικότερη σφαγή πολιτών από τις δυνάμεις καταστολής. Την επαύριο της δολοφονίας του καθηγητή Τεμπονέρα, μικροεπεισόδια στις παρυφές διαδήλωσης 100.000 ατόμων στην Αθήνα κατέληξαν σε πολύωρες συγκρούσεις χιλιάδων νέων με τα ΜΑΤ. Ένα από τα 4.000 δακρυγόνα που επισήμως ρίχτηκαν κατά των διαδηλωτών προκάλεσε πυρκαγιά στο βιβλιοχαρτοπωλείο Λίβα και στο κτίριο του «Κ. Μαρούση». Νεκροί από ασφυξία ανασύρθηκαν ο 32χρονος επιχειρηματίας Περικλής Ρεπάκης, ο 57χρονος δικηγόρος Μανόλης Κοντόπουλος, ο 59χρονος χρυσοχόος Ιωάννης Νεμετζίδης κι ένα -αγνώστων στοιχείων- νεαρό άτομο. Παρά την ύπαρξη πλήθους επώνυμων μαρτύρων για τα αίτια της πυρκαγιάς, η υπηρεσιακή ΕΔΕ έκλεισε την υπόθεση κάνοντας λόγο για «εμπρησμό του κτιρίου από αναρχικούς». Αργότερα, σύμφωνα με το βούλευμα του συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών (3418/1997), η πυρκαγιά χαρακτηρίστηκε βομβιστική ενέργεια και αποδόθηκε είτε σε ρίψη βόμβας μολότοφ από τους αναρχικούς είτε σε ρίψη δακρυγόνων με ειδικά τουφέκια από τους αστυνομικούς.
Στις 21 Ιανουαρίου 1991 ο 25χρονος Τούρκος πρόσφυγας Σουλεϊμάν Ακιάρ συλλαμβάνεται στην Αθήνα με την κατηγορία της διακίνησης ναρκωτικών. Σακατεμένος από τα βασανιστήρια, μεταφέρθηκε στο ΚΑΤ όπου ξεψύχησε στις 29 Ιανουαρίου. Τον άγριο βασανισμό του θύματος από τους αστυνομικούς της Δίωξης Ναρκωτικών επιβεβαίωσε ο ιατροδικαστής Μπεναρδής, ωστόσο η μήνυση που έγινε μπήκε στο αρχείο.
Στις 16 Μαΐου 1992 ο αστυφύλακας Σεραφείμ Σταθογιάννης πυροβόλησε και σκότωσε τον 41χρονο Νικόλαο Σιακαπέτη, ιδιοκτήτη μπαρ, ύστερα από συμπλοκή.
Στις 13 Απριλίου 1993 ο αρχιφύλακας Ηλίας Σταματόπουλος σκότωσε εν ψυχρώ τον 25άχρονο σερβιτόρο Γιάννη Τζίτζη σε μπαρ στον Πόρο και τραυμάτισε βαριά τον 40χρονο σερβιτόρο Τάσο Σωτηράκη.
Στις 12 Σεπτεμβρίου 1993 νεαρός Αλβανός στη Βέροια, ο οποίος σύμφωνα με καταγγελία προσπαθούσε να διαρρήξει δυο αυτοκίνητα, έπεσε νεκρός από σφαίρα του ανθυπαστυνόμου Αντώνη Δελλά. Σύμφωνα με ανακοίνωση της Αστυνομίας, ο Δελλάς πυροβόλησε ενώ βρισκόταν σε άμυνα.
Στις 7 Οκτωβρίου 1993 στην Πύλο αστυνομικοί θεωρούν ότι δυο πολίτες κινούνται ύποπτα, τους κάνουν σήμα, εκείνοι δεν σταματούν και ο αστυφύλακας Γ. Καράμπελας ξαφνικά… παραπατά κι όπως υποστηρίζει, άθελά του, τραβά τη σκανδάλη. Η σφαίρα καταλήγει στο κρανίο του 33χρονου Αναστ. Κωσταράκη που μένει στον τόπο.
Στις 22 Νοεμβρίου 1993 ο 26χρονος Δημήτρης Ε. Γλυκογιάννης δέχτηκε μια σφαίρα στην κοιλιά από πυροβολισμό που του έριξε ο αστυφύλακας Λυκογιάννης στη Νέα Χαλκηδόνα. Ο νεαρός -κατάδικος για φόνο σε πολυετή κάθειρξη- είχε δραπετεύσει τον Ιανουάριο του ίδιου έτους και έκτοτε η Αστυνομία τον αναζητούσε. Εκείνο το βράδυ, αστυνομικοί του τμήματος Σεπολίων προσπάθησαν να τον παγιδεύσουν. Ο Γλυκογιάννης προσπάθησε να διαφύγει με αυτοκίνητο, κάνοντας ταυτόχρονα μια «ύποπτη κίνηση». Ο αστυφύλακας Λυκογιάννης εξέλαβε την κίνηση του διωκόμενου ως προσπάθεια να τραβήξει πιστόλι και πυροβόλησε, πετυχαίνοντας τον κατάδικο στην κοιλιά. Ο Γλυκογιάννης επέζησε. Αργότερα αποδείχτηκε ότι δεν οπλοφορούσε.
Στις 10 Ιανουαρίου 1994 ο αστυνομικός Ευάγγελος Λαγογιάννης σκοτώνει με 4 σφαίρες πισώπλατα τον 28χρονο μουσικό Θοδωρή Γιάκα, επειδή αρνήθηκε να σταματήσει σε εξακρίβωση στοιχείων και τράπηκε σε φυγή. Ο 28χρονος νέος έκανε τη νυχτερινή βόλτα του στην ερημιά του Μοσχάτου, όταν βρέθηκε ξαφνικά μπροστά σε εποχούμενους οπλοφόρους με πολιτικά που ζήτησαν τα στοιχεία του. Τρομοκρατημένος το έβαλε στα πόδια για να δεχτεί πισώπλατα τέσσερις σφαίρες από τον αρχιφύλακα Ευάγγελο Λαγογιάννη. Αντιμέτωπη με το γεγονός ότι ο αδικοσκοτωμένος δε βαρυνόταν με το παραμικρό αδίκημα, η ηγεσία της αστυνομίας φρόντισε να διαρρεύσει ότι το θύμα «είχε ψυχολογικά προβλήματα»…
Στις 20 Φεβρουαρίου 1994 στο χωριό Δαλαμανάρα Αργους, αστυνομικός πυροβόλησε και σκότωσε Αλβανό λαθρομετανάστη στη διάρκεια συμπλοκής σε πορτοκαλεώνα. Πλήρωμα περιπολικού ερευνούσε για λαθρομετανάστες στην περιοχή, όταν είδε δύο από αυτούς να τρέχουν. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Αστυνομίας, ο ένας από τους Αλβανούς γύρισε πίσω, έβγαλε ένα μαχαίρι και όρμησε πάνω τους. Ο αστυνομικός Αντώνης Μεζίνης τράβηξε το υπηρεσιακό του πιστόλι και πυροβόλησε μία φορά στο κεφάλι τον Αλβανό, που έπεσε νεκρός.
Στις 25 Φεβρουαρίου 1995 ομάδα αστυνομικών του αποσπάσματος Ψαράδων Φλώρινας είχε στήσει ενέδρα σε Αλβανούς λαθρομετανάστες. Κατά τη διάρκεια του ελέγχου σε 18 λαθρομετανάστες, ο 18χρονος Αλμπερτ Κούκα έβγαλε -σύμφωνα με ανακοίνωση της αστυνομίας- μαχαίρι. Τότε ο Σωκράτης Παπαδόπουλος, μέλος του αποσπάσματος, προσπάθησε να τον αφοπλίσει. Το περίστροφο του αστυνομικού, όπως αναφέρουν οι καταθέσεις των συναδέλφων του, εκπυρσοκρότησε με αποτέλεσμα ο 18χρονος να τραυματιστεί θανάσιμα στο πρόσωπο.
Στις 14 Ιανουαρίου 1996 ο 40χρονος μουσουλμάνος Λουτφή Οσμαντζέ από την Ξάνθη συνελήφθη μεθυσμένος στο Βύρωνα και μεταφέρθηκε στο τοπικό αστυνομικό τμήμα. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο το πρωί με εμετούς και πόνους στο στομάχι, δεν νοσηλεύτηκε, ο εισαγγελέας κατόπιν διατάσσει την κράτησή του και το επόμενο βράδυ τον ανακαλύπτουν νεκρό. Ο ιατροδικαστής Μ. Νόνας διαπίστωσε ότι ο θάνατός του προήλθε από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου κατά τη διάρκεια ξυλοδαρμού του και η έκθεση αυτοψίας πως έφερε ίχνη ξυλοδαρμού στο κεφάλι και το πρόσωπο.
Στις 20 Ιανουαρίου 1996 σε αστυνομική επιχείρηση-σκούπα κατά Αλβανών στη Σκάλα Ωρωπού, ο αστυνομικός Διονύσης Καρακαϊδός σκοτώνει έναν Αλβανό μετανάστη. Το όπλο του αστυνομικού «εκπυρσοκροτεί» κατά τη διάρκεια της καταδίωξης του υπόπτου.
Τον Φεβρουάριο 1996, θάνατος άγνωστης μετανάστριας από σφαίρα αστυνομικού.
Τον Φεβρουάριο 1996πάνοπλοι αστυνομικοί πραγματοποιούν έφοδο σε καταυλισμό Τσιγγάνων στον Ασπρόπυργο με δηλωμένο σκοπό την ανεύρεση πέντε ανδρών καταζητούμενων για ποινικά αδικήματα. Άνδρες των ειδικών δυνάμεων έσκισαν σκηνές, απείλησαν με πιστόλια, έβρισαν και χτύπησαν Τσιγγάνους που τους είχαν βάλει να πέσουν μπρούμυτα.
Στις 27 Μαρτίου 1996 ο 37χρονος αστυφύλακας Κ. Παπαδόπουλος πυροβόλησε την 30χρονη φίλη του και μετά αυτοκτόνησε. Είχε προηγηθεί ρεπορτάζ του 30φυλλόπουλου στον Σκάι (14/3/96), όπου παρουσιάστηκε η γυναίκα αυτή και κατηγόρησε τους υπεύθυνους του κέντρου «Μητέρα» ότι ήθελαν να της πάρουν τα παιδιά, ενώ κάποια στιγμή αναφέρθηκε και στον δεσμό της με τον αστυφύλακα.
Στις 3 Απριλίου 1996 δυο αστυνομικοί, εκτελώντας υπηρεσία, ενεπλάκησαν σε σοβαρό επεισόδιο, στη Μαγουλέζα – Αττικής, κατά τη διάρκεια του οποίου έγινε χρήση του όπλου από τον έναν, που είχε ως συνέπεια το θανάσιμο τραυματισμό ενός ιδιώτη.
Στις 6 Απριλίου 1996 ο 25χρονος Αποστόλης Κεραμιδάς δολοφονείται από τον αστυνόμο Σάββα Αγαπίου στη Νίκαια σε καταδίωξη από περιπολικό της Άμεσης Δράσης.
Στις 14 Ιουνίου 1996 ο αγροφύλακας Αθ. Μάτος σκοτώνει τον 20χρονο Φαντίλ Ναμπούζι με σφαίρα στο στήθος, στην προσπάθειά του να κλέψει δύο καρπούζια.
Στις 5 Ιουνίου 1996 ο αστυφύλακας Ηρακλής Νικολακόπουλος σκοτώνει τον Γιώργο Φραγκογιάννη και τραυμάτισε τον Θεμιστοκλή Καλαποθαράκο, 33 χρόνων, σε νυχτερινό κέντρο του Π. Φαλήρου.
Στις 23 Ιουνίου 1996 δολοφονείται ο 29χρονος αναρχικός Χριστόφορος Μαρίνος από τις ειδικές δυνάμεις στην καμπίνα 53 του πλοίου «Πήγασος».
Στις 26 Ιουνίου 1996 αστυφύλακας στα Γιάννενα σκότωσε τη γυναίκα του και αυτοκτόνησε.
Στις 21 Οκτωβρίου 1996 δολοφονείται από ασφαλίτες έξω από το νοσοκομείο «Υγεία» ο καταζητούμενος Παύλος Κερεμίδης.
Τον Οκτώβριο 1996, στη Λιβαδειά, αστυνομικός πυροβολεί στο ψαχνό 20 αλβανούς τραυματίζοντας 7, από τους οποίους ο ένας θα υποκύψει αργότερα στα τραύματά του.
Τον Οκτώβριο 1996 δύο Ιρανοί πρόσφυγες που ζουν στη Γερμανία, ο Μοχάμεντ Φαρχάντ Αμίν και ένας φίλος του, καταγγέλλουν ότι κακοποιήθηκαν από εφτά αστυνομικούς σε άλσος στο Νέο Κόσμο και ότι ο ξυλοδαρμός τους συνεχίστηκε κατά τη σύλληψη και προσαγωγή τους στο Αστυνομικό Τμήμα Νέας Σμύρνης.
Στις 3 Νοεμβρίου 1996 ο Στέφανος Σαπουνάς πυροβολήθηκε και υπέστη κρίσιμο τραυματισμό από τον Αθανάσιο Ζιώγα, αστυνομικό, όταν δεν σταμάτησε το αυτοκίνητό του σε αστυνομικό μπλόκο στα Άνω Λιόσια. Η σφαίρα πέρασε από το πίσω παράθυρο του αυτοκινήτου και έπληξε τον Στέφανο Σαπουνά στον αυχένα, αφήνοντάς τον ακαριαία παράλυτο. Ο Αθανάσιος Ζιώγας και ο συνάδελφός του εγκατέλειψαν τη σκηνή και δεν ανέφεραν το συμβάν. Ο Στέφανος Σαπουνάς μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου οι γιατροί ενημέρωσαν τις αστυνομικές αρχές. Ο Αθανάσιος Ζιώγας εμφανίστηκε και ανέφερε το συμβάν μόνο αφού πέρασαν δύο ημέρες και αφού διατάχθηκε ΕΔΕ και ζητήθηκε από τους αστυνομικούς της ευρύτερης περιοχής να παραδώσουν τα όπλα τους για βαλλιστική εξέταση. Φαίνεται επίσης ότι, παρ’ όλο που οι αρχές γνώριζαν την ταυτότητα του Στέφανου Σαπουνά ήδη αργά τη νύχτα της 3ης Νοεμβρίου, δεν ειδοποίησαν αμέσως την οικογένειά του, η οποία έλαβε ένα τηλεφώνημα από το νοσοκομείο μετά από τρεις ημέρες, μόλις στις 6 Νοεμβρίου. Ο Στέφανος Σαπουνάς υπέκυψε στα τραύματά του περίπου πέντε μήνες αργότερα, τον Απρίλιο του 1997.
Στις 8 Νοεμβρίου 1996 σε μπλόκο των αστυνομικών στην εθνική οδό Θεσσαλονίκης-Αθηνών, στο ύψος του κόμβου Κατερίνης, έπεσε νεκρός ο 24χρονος Αλβανός Γιάννης Νόκα, από την Επισκοπή της Αλβανίας από «εκπυρσοκρότηση όπλου» του αστυνομικού Δημήτρη Συρόπουλου, 38 ετών.
Στις 20 Νοεμβρίου 1996 σε μπλόκο της Αστυνομίας έξω από τη Λιβαδειά, ο αστυνόμος της τροχαίας Δημήτρης Τρίμης πυροβόλησε σχεδόν εξ επαφής με αυτόματο Μ5 και σκότωσε τον 45χρονο Τσιγγάνο μικροπωλητή Τάσο Μουράτη που βρισκόταν ακινητοποιημένος στο έδαφος, μπροστά στα μάτια ενός από τα τρία παιδιά του. Ο Τρίμης, μολονότι του αποδίδεται κατηγορία για ανθρωποκτονία από πρόθεση, αφήνεται ελεύθερος καθότι «έχασε την ισορροπία του και τον έλεγχο του όπλου, με αποτέλεσμα αυτό να εκπυρσοκροτήσει».
Στις 8 Φεβρουαρίου 1997 ο 19χρονος Εριόν χάνει τη ζωή του όταν «εξοστρακίστηκε» η σφαίρα από το όπλο του Μιλτιάδη Ανδρεόπουλου, των μεταβατικών αποσπασμάτων της αστυνομίας. Ο θύτης κρίθηκε αθώος τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους από το μικτό ορκωτό δικαστήριο Κοζάνης.
Στις 15 Απριλίου 1997 ο αστυνόμος Στέργιος Ταγάρας δολοφονεί δύο Αλβανούς στην Καστοριά.
Στις 20 Μαΐου 1997 ο Δημ. Tζαβέλας, με υπηρεσία σε ΜΑΤ και ΕΚΑΜ, βρισκόταν στην αστυνομική φρουρά του ελληνικού προξενείου, στο Αργυρόκαστρο και έδειχνε ένα κόλπο στον υπαστυνόμο Νικ. Μαρκάκη, 33 χρόνων, με το αυτόματο MP-5. «Kάτι πήγε στραβά και έφυγε η σφαίρα». Στην απολογία του στον ανακριτή ισχυρίστηκε πως πίστευε ότι το όπλο που κρατούσε δεν είχε σφαίρες.
Στις 25 Μαΐου 1997 ο 28χρονος Φίλιππος Παπαδόπουλος, πρώην υπαξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, «γαζώνεται» κυριολεκτικά από τις σφαίρες των λιμενοφυλάκων που τον καταδιώκουν γιατί πήρε για βόλτα ένα εγκαταλελειμμένο σκάφος.
Στις 23 Ιουλίου 1997 ο 33χρονος Γεώργιος Καννελόπουλος, ιδιοκτήτης καφετέριας στον Πύργο, πατέρας δύο παιδιών, αυτοκτόνησε. Στο ιδιόχειρο σημείωμα που άφησε αναφέρει «Tα οργανωμένα κυκλώματα τοκογλυφίας, αλλά και οι αστυνομικοί που με εκβίαζαν απαιτώντας χρήματα για να μου παρέχουν προστασία, με οδήγησαν στον τάφο».
Στις 3 Αυγούστου 1997 στον Πειραιά ο ανθυπαστυνόμος Δημήτρης Τσαγκράκος πυροβόλησε στο κεφάλι και σκότωσε τον 26χρονο Ηλία Μέξη έξω από το τμήμα Μεταγωγών επειδή παραβίασε μονόδρομο. Εκ των υστέρων ο αστυνομικός κατέθεσε ότι το φορτηγάκι δεν σταμάτησε, ότι μπερδεύτηκε και πυροβόλησε γιατί φοβήθηκε για τη ζωή του. Αργότερα είπε ότι δεν πυροβόλησε, αλλά το όπλο του εκπυρσοκρότησε κατά λάθος.
Στις 10 Οκτωβρίου 1997 διερχόμενος αστυνομικός, Γιώργος Σπανούδης, πυροβόλησε με το ιδιωτικό του πιστόλι, ένα Kολτ 45άρι, και σκότωσε Αλβανό κρατούμενο – που επιχείρησε να αποδράσει – στη διάρκεια συμπλοκής ανάμεσα σε αστυνομικούς και μετανάστες χωρίς χαρτιά, που σημειώθηκε στο σιδηροδρομικό σταθμό Θεσσαλονίκης. Ο ίδιος δήλωσε πως «πυροβόλησε μία φορά στον αέρα, για εκφοβισμό αλλά ο κρατούμενος δεν σταμάτησε, συνέχισε να τον κυνηγά και μόλις τον έφτασε, όρμησε πάνω του. Εκείνος προσπάθησε να διαφύγει σέρνοντας τον, γαντζώθηκε πάνω του, κρατώντας το όπλο του στο χέρι. Έχασε όμως την ισορροπία του και έπεσε στο έδαφος και συνεπλάκησαν, με αποτέλεσμα το όπλο να εκπυρσοκροτήσει». Ο αστυνομικός αφέθηκε ελεύθερος.
Στις 5 Φεβρουαρίου 1998 γίνεται απόπειρα δολοφονίας του συνταξιούχου αστυνομικού Γρηγόριου Ρίζου, που δέχθηκε οκτώ σφαίρες έξω από το σπίτι του, στη Θεσσαλονίκη. Το θύμα κατήγγειλε ως δράστη τον επίσης συνταξιούχο αστυνομικό Ανέστη Κελεσίδη, που διατηρεί επιχείρηση στο Κιλκίς και από τον οποίο είχε δανειστεί το 1995 οκτώ εκατομμύρια δρχ.
Στις 26 Ιανουαρίου 1998, ο 17χρονος, Ι. Καραγιαννόπουλος συλλαμβάνεται στο σπίτι του στις Σέρρες μετά από «ντου» αστυνομικών για αναζήτηση ναρκωτικών. Λίγη ώρα μετά βρίσκεται με μια σφαίρα στο κεφάλι. Νοσηλεύεται επί μήνες και καταλήγει με μόνιμη ανικανότητα για εργασία. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι πυροβολήθηκε στο περιπολικό κατά τη διάρκεια… ανάκρισης. Η αστυνομία αντέτεινε ότι επιχείρησε να διαφύγει και απέσπασε το όπλο του αστυνομικού, το οποίο στη συμπλοκή… εκπυρσοκρότησε.
Στις 21 Μαρτίου 1998, ο 33χρονος Κώστας Βλαστός πέφτει νεκρός από σφαίρες αστυνομικών στην Καλλιθέα. Ο αρχιφύλακας Σπ. Κοψαύτης, ένας από τους δύο αστυνομικούς της Άμεσης Δράσης που σταμάτησαν τη βέσπα που οδηγούσε για τροχαία παράβαση περιγράφει «Τους είπαμε να βάλουν τα χέρια πάνω στο περιπολικό και το έκαναν. Χτύπησε ένα κινητό. Του είπα να μη βάλει το χέρι στην τσέπη. Εκείνος το έβαλε…».
Στις 18 Μαρτίου 1998 ο 29χρονος αγρότης Ιωάννης Κεχαϊτης δολοφονείται στην Καστοριά «κατά λάθος» από μεθοριακή περίπολο της ΕΛ.ΑΣ.
Την 1η Απριλίου 1998 νεκρός από σφαίρες 3 τουλάχιστον αστυνομικών του Αστυν. Σταθμού Χαλκηδόνας – Θεσσαλονίκης ο 29χρονος τσιγγάνος Άγγελος Τζελάλ στην αγροτική περιοχή Παρθενίου Θεσσαλονίκης.
Στις 20 Μαΐου 1998 η 23χρονη Καλλιόπη Κόκκου βρίσκεται νεκρή με σφαίρα από το υπηρεσιακό περίστροφο του φίλου της.
Στις 27 Μαΐου 1998 ο 30χρονος Ευστράτιος Κυρέλης δολοφονείται στην Ξάνθη από αστυνομική περίπολο 3 αστυνομικών σε «ανταλλαγή πυρών».
Στις 28 Μαΐου 1998 ο Γιώργος Kωστίδης, από τη Θεσσαλονίκη, σκότωσε τονIωάννη Bλάχο, από την Πάτρα, στο ξενοδοχείο «Bάλια Bίλατζ» στη Ρόδο. Οι δύο άνδρες, συνομήλικοι 21 χρόνων και σπουδαστές της Σχολής της Ελληνικής Αστυνομίας στα Γρεβενά, πραγματοποιούσαν πρακτική εξάσκηση στο αστυνομικό τμήμα του αεροδρομίου της Ρόδου.
Στις 5 Ιουνίου 1998 ο 28χρονος Μπόκαρι Μπάχο πέφτει νεκρός από «τα εκφοβιστικά πυρά» μεθοριακής περιπόλου.
Στις 15 Ιουνίου 1998 δολοφονείται στα Μέγαρα από αστυνομικούς νεαρός άντρας από την Αλβανία.
Στις 19 Ιουνίου 1998 ο Αποστόλης Γκαγκόμοιρος, 37 ετών, δέχτηκε πυρά από μπάτσους στην πλατεία Κάνιγγος. «H σφαίρα παρέκαμψε μυστηριωδώς το συκώτι, τρύπησε το λεπτό έντερο και σταμάτησε πριν προκαλέσει ακατάσχετη αιμορραγία και πιθανώς θανατηφόρο τραύμα. Και, εφόσον οι χειρουργοί βρήκαν τη βολίδα στραπατσαρισμένη χωρίς να έχει χτυπήσει κάποιο οστό, είμαστε υποχρεωμένοι να δεχθούμε την εκδοχή του αποστρακισμού».
Στις 5 Αυγούστου 1998 ο αστυφύλακας Σπύρος Δημητρίου συνελήφθη για τη ληστεία στη χρηματαποστολή των EΛTA Τρίπολης (που διαπράχθηκε στις 3 Μαρτίου) και κατηγορείται ότι σκότωσε και στη συνέχεια έθαψε τον συνεργό του, Αριστείδη Φώτου, το πτώμα του οποίου βρέθηκε πριν από λίγες ημέρες έξω από την Aκράτα, για να μην του δώσει τα χρήματα που είχαν συμφωνήσει.
Στις 24 Σεπτεμβρίου 1998 γίνεται επίθεση της αστυνομίας σε διαμέρισμα για την «απελευθέρωση ομήρων» που κρατούσε ο Σορίν Ματέι, νεκρή η Αμαλία Γκινάκη.
Στις 26 Σεπτεμβρίου 1998 νεκρός ο Σορίν Ματέι στο νοσοκομείο των φυλακών Κορυδαλλού.
Τον Οκτώβριο 1998 πεθαίνει στα κρατητήρια του Μελιγαλά ο πολωνός Σμπόμπεκ Μιέσιτς, καθώς η αστυνομία παρά τη ρητή εντολή της γιατρού αρνήθηκε να τον μεταφέρει σε νοσοκομείο.
Στις 23 Οκτωβρίου 1998 στο κέντρο της Θεσσαλονίκης ο ανθυπαστυνόμος Κυριάκος Βαντούλης σκότωσε τον 17χρονο Γιουγκοσλάβο μαθητή Μάρκο Μπουλάτοβιτς, ο οποίος βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη σε εκδρομή με το σχολείο και θεωρήθηκε «ύποπτος για κλοπή». «Ανθρωποκτονία εκ προθέσεως», είπε η εισαγγελέας για το φονικό. Η δεδηλωμένη θέση της ηγεσίας της ΕΛ.ΑΣ. στη Θεσσαλονίκη ήταν ότι «επρόκειτο για ατύχημα». Ο Σέρβος πρόξενος συμφώνησε εν τέλει με αυτή την εκδοχή. Η Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης υποστήριξε ότι ο Μάρκο Μπουλάτοβιτς και οι συμμαθητές του είχαν «ασκήσει πίεση» στον αστυνομικό, με αποτέλεσμα να εκπυρσοκροτήσει τυχαία το πιστόλι του. Ήταν άοπλος και, όπως διαπιστώθηκε στη συνέχεια, δεν είχε διαπράξει την κλοπή.
Στις 27 Οκτωβρίου 1998 περίεργη συναδελφική αλληλεγγύη επέδειξαν οι αστυνομικοί που απέκρυψαν θανατηφόρο τροχαίο που συνέβη στη Βούλα, όταν περιπολικό με οδηγό τον αστυνομικό Βασίλη Χρυσόπουλο, χτύπησε και σκότωσε τον 18χρονο μοτοσυκλετιστή Γεώργιο Μαλλιαρό. Ο αστυνομικός συνελήφθη πέρασε από το Αυτόφωρο, ωστόσο το περιστατικό δεν δόθηκε στη δημοσιότητα όπως συμβαίνει με τα θανατηφόρα τροχαία.
Στις 8 Νοεμβρίου 1998 ο αστυνομικός Παναγιώτης Τσολερίδης κατά τη διάρκεια «ανταλλαγής πυροβολισμών με υπόπτους» σκότωσε με το ιδιωτικό του περίστροφο έναν 40χρονο Αλβανό. Η δικογραφία του Τσολερίδη δεν ήταν έτοιμη και αφέθηκε ελεύθερος με προφορική γνώμη του εισαγγελέα καθώς από τα στοιχεία που υπάρχουν φαίνεται ότι ο αστυνομικός ήταν σε άμυνα.
Στις 27 Ιανουαρίου 1999 ο αστυνόμος Κ. Ταολτσίδης δολοφονεί τον 23χρονο Γ. Μιγκίπη στη Θεσσαλονίκη.
Στις 7 Φεβρουαρίου 1999 ο Χάρης Τεμπερεκίδης και ο Αντώνης Φρατζής δολοφονούνται από αστυνομικούς στα βουνά της Κορινθίας.
Στις 13 Μαρτίου 1999 στην Κοζάνη ο αστυφύλακας Αθανάσιος Καναβάς σκοτώνει τον Αλβανό Αρμπέν Βεζί.
Στις 18 Μαρτίου 1999 μεταβατικά αποσπάσματα της αστυνομίας δολοφονούν τον 20χρονο αλβανό Λάντι Πέπα στην Καστοριά.
Στις 7 Απριλίου 1999 αλβανίδα δολοφονείται από μεθοριακή περίπολο της ΕΛ.ΑΣ. στα σύνορα με τη γιουγκοσλάβικη Μακεδονία.
Στις 22 Μαΐου 1999 η ενός μηνός λεχώνα Αγγελική Ρουσόγλου βρίσκεται νεκρή με σφαίρα από το υπηρεσιακό όπλο του συζύγου της, 29χρονου αρχιφύλακα Μανώλη Κουκουράκη. Ο ίδιος αυτοκτονεί οχτώ μήνες μετά, με το ίδιο όπλο. Ο κουμπάρος του ζευγαριού υποστήριξε πως η γυναίκα αυτοκτόνησε αφού πρώτα έκρυψε το όπλο του συζύγου τους μετά από έναν καυγά που είχανε.
Στις 16 Ιουλίου 1999 ο Αλβανός Αρμπέν Σούφα δολοφονείται από την αστυνομία στη Φλώρινα.
Στις 10 Σεπτεμβρίου 1999 ο 48χρονος αρχιφύλακας Αχιλλέας Παπαδημητρίου δολοφονεί την επίσης αστυνομικό σύζυγό του Αναστασία Ζουμπουρλή, μητέρα τριών παιδιών, τη στιγμή που αυτή έμπαινε στο σπίτι με το αυτοκίνητό της, γιατί «του μίλησε άσχημα».
Στις 16 Ιανουαρίου 2000 ο 24χρονος τσιγγάνος Θ. Βασιλόπουλος δολοφονείται από αστυνομικό στον Ασπρόπυργο.
Στις 19 Ιανουαρίου 2000 ο 20χρονος Ρουμάνος Βασίλιε Ιόν δολοφονείται από αστυνομικούς στην πλατεία Βάθης.
Στις 20 Φεβρουαρίου 2000 στη Λούτσα ο υπαστυνόμος Θοδωρής Χαλουλάκος πυροβολεί αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν τέσσερις νέοι, επειδή όπως είπε «τους θεώρησε ύποπτους για διακίνηση ναρκωτικών». Η σφαίρα καρφώθηκε στη σπονδυλική στήλη του 18χρονου μαθητή Σωτήρη Καρτσιώτη και τον άφησε παράλυτο.
Στις 22 Φεβρουαρίου 2000 ο Ρουμάνος Νικολάι Γκορέα δολοφονείται από αστυνομικό στην Πετρούπολη.
Στις 25 Μαρτίου 2000 στην Άνω Πόλη Θεσσαλονίκης ο 17χρονος πρόσφυγας Νικόλαος Λεωνίδης έπεσε νεκρός από τα πυρά του αστυνομικού Γιώργου Ατματζίδη, γιατί δεν σταμάτησε σε σήμα για έλεγχο. Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Κατερίνης αθώωσε τον αστυνομικό διότι «ο αστυνομικός δέχθηκε αγκωνιά και λόγω του πόνου που αισθάνθηκε και του αιφνιδιασμού, εκπυρσοκρότησε το όπλο του που δεν είχε ασφάλεια, με αποτέλεσμα να καρφωθεί στο δεξί αυτί του νεαρού».
Στις 27 Απριλίου 2000 ένας ανήλικος αλβανός κρατούμενος δολοφονείται από αστυνομικό, με μια σφαίρα στον τράχηλο, κατά τη διάρκεια εξέγερσης στις Φυλακές Αυλώνας.
Στις 14 Μαΐου 2000 αστυνομικός δολοφονεί στις Σέρρες 37χρονο ψυχασθενή.
Αστυνομικός της Άμεσης Δράσης είναι ο ουσιαστικός ιδιοκτήτης του ιδιωτικού γραφείου ερευνών, που εμπλέκεται στην παρακολούθηση του καθηγητή Bιολογίας Εμμ. Μπαλτατζή. Tα παρεπόμενα της παρακολούθησης ήταν η απόπειρα δολοφονίας άλλου αστυνομικού από άγνωστο, έξω από τη Βιολογική Σχολή στις 19 Μαΐου 2000.
Στις 25 Ιουλίου 2000 22χρονος μετανάστης δολοφονείται από αξιωματικό του στρατού στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα.
Στις 27 Ιουλίου 2000 λιμενικοί σκοτώνουν μετανάστη από την Τσεχία.
Στις 14 Ιουνίου 2000 συνοριοφύλακες πυροβολούν και σκοτώνουν τον 25χρονο πακιστανό Γιοβάλ στον οικισμό Μεγάλο Δέρειο Έβρου.
Στις 10 Αυγούστου 2000 20χρονος αλβανός δολοφονείται από συνοριοφύλακες στην Ιεροπηγή Καστοριάς.
Την 1η Νοεμβρίου 2000 ο αλβανός BledarQoshqu, 23 ετών, σκοτώθηκε στο Μοσχοχώρι Κρυσταλλοπηγής «κατά τη διάρκεια ανταλλαγής πυρών», αλλά το όπλο που φερόταν να έχει μαζί του δεν βρέθηκε ποτέ.
Στις 8 Φεβρουαρίου 2001 η Αστυνομία του Αγίου Στεφάνου κάνει έφοδο στο εγκαταλειμμένο σπίτι όπου έμενε o 16χρονος Ρεφάτ Ταφίλι, από την Αλβανία, μαζί με συμπατριώτες του. Οι περισσότεροι πρόλαβαν να φύγουν. Χτύπησαν τον 16χρονο τόσο στο σπίτι, στην αυλή, στο τμήμα. Στα κρατητήρια λιποθύμησε. Τον πέταξαν έξω, μη τους μείνει και στα χέρια. Οι δικοί του τον πήγαν στο Γενικό Κρατικό, όπου μπήκε στην εντατική και στο χειρουργείο. «Με τη διάγνωση της οξείας χειρουργικής κοιλίας ο ασθενής οδηγήθηκε στο χειρουργείο όπου υποβλήθηκε σε μικρή τομή κατά το δεξιό πλάγιο της κοιλίας, αντιστοίχως προς τη σκωληκοειδή». Οι πόνοι του όμως δεν οφείλονταν σε αυτό. Διαπιστώθηκε αίμα στην κοιλιά και «ρήξη σπληνός σε δύο σημεία, έτσι ο ασθενής υποβλήθηκε σε σπληνεκτομή», αναφέρει το σχετικό ιατρικό σημείωμα. Ο ασθενής όμως δεν είχε άδεια παραμονής. Έτσι, στις 17 του μηνός παραδίδεται στην Αστυνομία Παπάγου, προς απέλαση διοικητική. Οδηγείται στα κρατητήρια της Αγίας Παρασκευής, στοιβαγμένος μαζί με 20 άτομα, μέσα σε άθλιες συνθήκες υγιεινής, μέσα σε φριχτούς πόνους κι ενώ η μετεγχειρητική του κατάσταση επέβαλλε ιδιαίτερη «προσοχή στις λοιμώξεις αφού χωρίς σπλήνα η άμυνα του οργανισμού σε συγκεκριμένα μικρόβια είναι ελαττωμένη». Παρέμεινε κρατούμενος υπό αυτές τις συνθήκες επί πέντε μέρες κι ενώ δεν μπορούσε να σταθεί ούτε στα πόδια του με αποτέλεσμα να υποστεί μετεγχειρητικές επιπλοκές. Με εντολή του υπουργού Δημόσιας Τάξης του χορηγείται στις 22/2 προθεσμία 15 ημερών προκειμένου να αναχωρήσει από τη χώρα. Αφήνεται ελεύθερος. Η κατάσταση της υγείας του όμως ήταν άσχημη και αμέσως εισήχθη στο Σισμανόγλειο με υψηλό πυρετό.
Στις 13 Φεβρουαρίου 2001 ο 47χρονος ρουμάνος Κονσταντίν Κατούρ πεθαίνει στα κρατητήρια αστυνομικού τμήματος, παρά το βαρύ τραυματισμό του δεν μεταφέρεται σε νοσοκομείο.
Στις 20 Φεβρουαρίου 2001 ο 23χρονος Μιχ. Κιβωτός πεθαίνει στις φυλακές Κορυδαλλού, έπασχε από καρδιά και μεσογειακή αναιμία αλλά οι εκκλήσεις του για μεταφορά σε νοσοκομείο αγνοήθηκαν.
Στις 29 Απριλίου 2001 «αυτοκτόνησε» στα κρατητήρια του αστυνομικού τμήματος της Κω ο 38χρονος πολωνός μετανάστης Μπουρντάκι Τ. Βρέθηκε κρεμασμένος στο κελί του ενώ είχε συλληφθεί γιατί μπήκε παράνομα στη χώρα και περίμενε -επί μήνες- την απέλασή του.
Στις 4 Ιουνίου 2001 ο 15χρονος αλβανός AfrimSala πυροβολήθηκε και έμεινε παράλυτος από τη μέση και κάτω, όταν το όπλο του συνοριοφύλακα του Τ.Σ.Φ. Κρυσταλλοπηγής «εκπυρσοκρότησε τυχαία όταν σκόνταψε».
Στις 14 Ιουλίου 2001, τα ξημερώματα, ο αστυνομικός Αστρινός Λυρώνης παραβίασε, με το περιπολικό που οδηγούσε, ερυθρό σηματοδότη στη λεωφόρο Βουλιαγμένης στο Άνω Καλαμάκι και σκότωσε τους Δημήτρη Παπαδημητρίου, 18 ετών, και ο Ευάγγελο Γκόρτσα, 21 ετών, που επέβαιναν σε μοτοσικλέτα.
Την 1η Αυγούστου 2001 ο τούρκος Ο. Πάζιλ δολοφονείται από λιμενικούς στη θαλάσσια περιοχή της Κω.
Τον Οκτώβριο του 2000 ο «Ζητάς» Γ. Τυλλιανάκης επιχείρησε να σταματήσει το αυτοκίνητο του 21χρόνου Μ. Χριστόπουλου στο Ζεφύρι. Ο νεαρός δεν σταμάτησε στο μπλόκο και έτσι ο Τυλλιανάκης, όπως υποστήριξε μάρτυρας, στάθηκε στη μέση του δρόμου με ανοιχτά τα πόδια και πυροβόλησε στο πίσω μέρος του κεφαλιού του νέου. Ο Τυλλιανάκης πάντως ανέφερε ότι… παραπάτησε και εκπυρσοκρότησε το όπλο.
Στις 24 Οκτωβρίου 2001 στο Ζεφύρι ο αστυφύλακας της Άμεσης Δράσης Γιώργος Τυλιανάκης πυροβόλησε στο κεφάλι τον αθίγγανο Μαρίνο Χριστόπουλο, 21 ετών, επειδή δεν σταμάτησε σε μπλόκο. «Αντιδρώντας ενστικτωδώς, ο αστυφύλακας πυροβόλησε μία φορά με το υπηρεσιακό του όπλο με αποτέλεσμα να τραυματίσει θανάσιμα τον οδηγό», σύμφωνα με την ανακοίνωση της Αστυνομίας. Σύμφωνα με τον ίδιο «παραπάτησε και εκπυρσοκρότησε το όπλο». Σύμφωνα με αυτόπτη μάρτυρα ο «ζητάς» στάθηκε στη μέση του δρόμου με ανοιχτά τα πόδια και πυροβόλησε. Η σφαίρα κατέληξε στην πίσω πλευρά του κεφαλιού του άτυχου νεαρού.
Στις 21 Νοεμβρίου 2001 στην πλατεία Αμερικής ο αστυφύλακας Γιάννης Ριζόπουλος πυροβόλησε στο κεφάλι τον 20χρονο Αλβανό Σεντγκάκ Σελνίκου μέσα σε καφετέρια, όταν απείλησε με μαχαίρι τον ίδιον και άλλους τέσσερις συναδέλφους του που είχαν ήδη προτεταμένα τα όπλα τους.
Την 1η Δεκεμβρίου 2001 συνοριοφύλακες πυροβολούν εναντίον δύο νεαρών Αλβανών σε παραμεθόριο χωριό της Θεσπρωτίας, ο ένας πέφτει νεκρός.
Στις 2 Νοεμβρίου 2002 ένας αλβανός, 32 ετών, σκοτώνεται από συνοριοφύλακες στην Καστοριά.
Στις 24 Οκτωβρίου 2002ο αστυνομικός Θεόδωρος Κατσάςπυροβόλησε και σκότωσε τον 23χρονο Αναστάσιο Λυμουρά στην Γλυφάδα.
Στις 7 Μαΐου 2003 «μυστηριώδης» θάνατος του 25χρονου Αριστείδη Νεοφώτιστου στο αστυνομικό τμήμα της Νέας Φιλαδέλφειας. Το παιδί πήγε για εξακρίβωση και βγήκε σακατεμένο και νεκρό.
Στις 23 Σεπτεμβρίου 2003 ο 18χρονος Αλβανός Βούλνετ Μπίτιτσι τραυματίζεται θανάσιμα από Έλληνα συνοριοφύλακα όταν προσπάθησε να διασχίσει τα ελληνοαλβανικά σύνορα (Κρυσταλλοπηγή) στην Ιεραπηγή Καστοριάς.
Στις 9 Δεκεμβρίου 2003 ο 22χρονος Ηρακλής Μαραγκάκης πυροβολείται στο κεφάλι από άνδρες του Τμήματος Αστυνομικών Επιχειρήσεων Ρεθύμνου, γιατί το αυτοκίνητο που επέβαινε μαζί με δυο άλλους νεαρούς δεν σταμάτησε σε μπλόκο στην περιοχή Ανωγείων Ρεθύμνου.
Στις 13 Ιανουαρίου 2004 ο 42χρονος Μοχάμετ Χαμούτ πεθαίνει από «παθολογικά αίτια» ενώ κρατούνταν από την Αστυνομία Ρεθύμνου, με εμφανή τα σημάδια κακοποίησης και ξυλοδαρμού σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση.
Στις 21 Ιανουαρίου 2004 ο 28χρονος αρχιφύλακας Ευθύμιος Ευθυμίου στα Πατήσια δολοφονεί με το υπηρεσιακό του περίστροφο τη φίλη του Βασιλική Μουστάκα, 22 ετών, σπουδάστρια και μετά αυτοκτονεί. Στο σημείωμά του έγραψε ότι τη σκότωσε για «να μη την πάρει άλλος».
Στις 13 Μαρτίου 2004 πέθανε στα κρατητήρια του αστυνομικού τμήματος Βύρωνα όπου εκρατείτο για να απελαθεί o 36χρονος Πολωνός Γιαντέους Κότσεβα.
Στις 11 Αυγούστου 2004, τρεις μετανάστες από την Αλβανία, ο Λουάν Μπερντελίμα, ο Ι.Σ. και ο Β.Ντ., κάθονται σε ένα τραπέζι έξω από πιτσαρία στην περιοχή Αμπελοκήπων, πολύ κοντά στο κτίριο της ΓΑΔΑ στη λεωφόρο Αλεξάνδρας.Λίγο αργότερα ο Λουάν Μπερντελίμα, 36 ετών, θα μεταφερθεί με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο νοσοκομείο ΚΑΤ βαρύτατα τραυματισμένος, σχεδόν ετοιμοθάνατος. Θα χάσει τη μάχη με τη ζωή στις 25 Αυγούστου.Σύμφωνα με την αφήγηση του Β.Ντ. ένα νεαρό ζευγάρι βγήκε από την πολυκατοικία και πέρασε μπροστά τους. Ο άνδρας θεώρησε ότι η παρέα τον κοίταξε περίεργα, την κοπέλα και τον ίδιο, και τους ζήτησε το λόγο με υβριστικό τρόπο. Εκείνοι αντέκρουσαν τον ισχυρισμό του και ο νεαρός έφυγε απειλώντας τους ότι θα τους κάνει να μετανιώσουν που πάτησαν το πόδι τους στην Ελλάδα. Οι τρεις φίλοι θεώρησαν το επεισόδιο λήξαν και συνέχισαν την κουβέντα τους. Λίγο αργότερα, ο Λουάν πετάχτηκε στο περίπτερο για τσιγάρα. Την ώρα που επέστρεφε εμφανίστηκαν ξαφνικά μπροστά του ο άνδρας που είχε διαπληκτιστεί με τους μετανάστες, καθώς και ένας άλλος άνδρας τεραστίων διαστάσεων που επέβαινε σε μοτοσικλέτα μεγάλου κυβισμού. Ο δεύτερος αυτός άνδρας φορούσε αλεξίσφαιρο γιλέκο με γραμμένη τη λέξη Police και μπλε μπλούζα όμοια με εκείνη των αστυνομικών, στο μανίκι του δε, έφερε σήμα παρόμοιο με εκείνο της αστυνομίας. Οι δύο επιτέθηκαν στον Λουάν Μπερντελίμα και ο μοτοσικλετιστής τον χτύπησε από πίσω στο κεφάλι, ενώ ο άλλος τον έβριζε με χυδαίο τρόπο. Ο Μπερντελίμα έπεσε αναίσθητος στο οδόστρωμα που πλημμύρισε αίμα, ενώ οι δύο εξαφανίστηκαν προτού προλάβει κανείς να αντιδράσει.
Στις 23 Αυγούστου 2004 ένας δόκιμος αστυφύλακας σκότωσε κατά λάθος ένα μόνιμο οπλίτη του στρατού, στο Μετόχι της Πάρνηθας στις κατασκηνώσεις της Τράπεζας Ελλάδος, οι οποίες έχουν γίνει Ολυμπιακές Εγκαταστάσεις και φιλοξενούνται συνοδοί και φροντιστές αποστολών. Ο αστυφύλακας και ο στρατιώτης περιεργάζονταν τα όπλα τους και κάποια στιγμή το 38άρι περίστροφο, που είχε ο δόκιμος αστυφύλακας εκπυρσοκρότησε με αποτέλεσμα η σφαίρα να βρει τον στρατιώτη στο κεφάλι.
Στις 31 Αυγούστου 2004 εξιχνιάστηκε η δολοφονία του 25χρονου Αναστασίου Τσεχελίδη, το πτώμα του οποίου βρέθηκε σε αγροτική περιοχή στην Αριδαία Πέλλας. Σύμφωνα με ανακοίνωση της αστυνομίας, ως δράστης φέρεται 40χρονος αστυνομικός που υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Πέλλας, τα στοιχεία του οποίου δεν ανακοινώθηκαν.
Στις 21 Δεκεμβρίου 2004 ομάδα αστυνομικών και ειδικών φρουρών – περίπου 15 – του Αστυνομικού Τμήματος του Αγίου Παντελεήμονα υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια (ξεγύμνωμα, φάλαγγα, εικονικές εκτελέσεις και άγριο ξύλο) τουλάχιστον 40 Αφγανούς μετανάστες.
Στις 26 Φεβρουαρίου 2005 ο αστυνομικός Άγγελος Κράδαρης στον Αλμυρό Βόλου δολοφονεί με το υπηρεσιακό του περίστροφο τη σύζυγό του Ζωή Ντόντου και την πεθερά του μπροστά στο 7 μηνών αγοράκι που θα υιοθετούσαν.
Στις 11 Απριλίου 2005 Νιγηριανός μετανάστης βρέθηκε νεκρός μέσα στο αστυνομικό τμήμα στη Λαμία. Ο δολοφονημένος μετανάστης θάφτηκε χωρίς να γίνει ιατροδικαστική εξέταση.
Στις 25 Ιουνίου 2005 αστυνομικοί της Ο.Π.Κ.Ε. Πτολεμαΐδας σταμάτησαν το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Γ.Α. με συνεπιβάτη τον Βασίλη Καραλευθέρη. Μετά από έλεγχο, οι αστυνομικοί βρήκαν σβησμένα τσιγάρα με χασίς στο τασάκι και λίγα γραμμάρια σε πλαστικό τσαντάκι μέσα στη θήκη του αυτοκινήτου. Οδηγήθηκαν και κρατήθηκαν στο Αστυνομικό Τμήμα Πτολεμαΐδας. Ο 36χρονος Βασίλης βρέθηκε καμένος στο κελί του με τα χέρια του δεμένα πισθάγκωνα με χειροπέδες. Πέντε μήνες αργότερα, στις 18/11/05, ο εισαγγελέας Πρωτοδικών Κοζάνης Ιωάννης Κούτρας με μια 30σέλιδη διάταξη αποφαίνεται ότι την ευθύνη για το θάνατό του φέρει ο ίδιος ο 36χρονος κρατούμενος Βασίλης Καραλευθέρης και απαλλάσσονται από κάθε ευθύνη οι αστυνομικοί του τμήματος Πτολεμαΐδας.
Στις 3 Φεβρουαρίου 2006 ο συνταξιούχος 58χρονος αστυνομικός Αβραάμ Αγγελίδης δολοφονεί στη Βέροια με καραμπίνα τη 45χρονη σύζυγό του και μητέρα δύο ενήλικων παιδιών, τα οποία είπαν ότι πάντα ήταν βίαιος και κτυπούσε τη μητέρα τους.
Στις 5 Φεβρουαρίου 2006 βρέθηκε νεκρός, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, μετανάστης από το Ιράν στο αστυνομικό τμήμα της Ομόνοιας.
Στις 13 Φεβρουαρίου 2006 ένας 15χρονος Αφγανός πρόσφυγας σοβαρά κακοποιημένος από λιμενικό και ένας 21χρονος που συμμετέχει στο επεισόδιο στο λιμάνι της Πάτρας πέφτει νεκρός κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες.
Τον Σεπτέμβριο 2006 οι ελληνικές Αρχές κατηγορούνται ότι έριξαν στη θάλασσα περίπου σαράντα μετανάστες χωρίς χαρτιά, από τους οποίους τούρκοι λιμενικοί περισυνέλεξαν στα ανοιχτά του Καράμπουρουν της Σμύρνης έξι πτώματα και 31 διασωθέντες.
Στις 17 Νοεμβρίου 2006 ο κύπριος φοιτητής Αυγουστίνος Δημητρίου ξυλοκοπείται ανηλεώς από 8 αστυνομικούς με πολιτικά άνευ αιτίας. Η αστυνομία αναφέρει ότι «έπεσε και χτύπησε σε ζαρντινιέρα» μέχρι να βγει το βίντεο της ανελέητης κακοποίησης του από τους νταήδες μπάτσους.
Στις 20 Νοεμβρίου 2006 ένας μετανάστης από το Μαγκρέμπ προσάγεται στο Αστυνομικό Τμήμα Ομόνοιας. Κρατείται μέχρι την επομένη 21/11. Επιστρέφει σπίτι του με εμφανή σημάδια κακοποίησης. Ο ίδιος λεει ότι τον χτύπησαν αστυνομικοί του τμήματος της Ομόνοιας. Πέφτει να κοιμηθεί. Το πρωί κείτεται νεκρός στο κρεβάτι του…
Στις 28 Μαρτίου 2007 ο 16χρονος πολωνός Ματιέα Ντ, κρατούμενος στις φυλακές Αυλώνας, αυτοκτονεί στο ψυχιατρείο του Κορυδαλλού.
Στις 15 Απριλίου 2007 βρέθηκε απαγχονισμένος στα κρατητήρια του ΑΤ Ιλίου ο 20χρονος Αλβανός μετανάστης Λεωνίδας Κ., όπου κρατούνταν.
Στις 7 Νοεμβρίου 2007 ο 29χρονος Συνοριοφύλακας πυροβόλησε και σκότωσε έναν από τους έντεκα Αλβανούς που είχαν περάσει παράνομα τα σύνορα, ο οποίος δε σταμάτησε σε έλεγχο και τράπηκε σε φυγή σε αγροτική περιοχή στο δημοτικό διαμέρισμα Λεβαίας του Δήμου Φιλώτα στη Φλώρινα.
Στις 18 Αυγούστου 2007 ο Τόνυ Ονούοχα, μετανάστης από τη Νιγηρία και μικροπωλητής CD, βρέθηκε νεκρός στην Καλαμαριά μετά από καταδίωξη δύο αντρών της ασφάλειας.
Στις 8 Νοεμβρίου 2007 ο Ίλμι, 45 χρονών και πατέρας 5 παιδιών, εντοπίζεται από μπλόκο συνοριοφυλακής λίγο έξω από το χωριό Λεβαία, πυροβολείται πισώπλατα σχεδόν εξ επαφής και πέφτει νεκρός.
Στις 22 Φεβρουαρίου 2008 δολοφονείται ο Σουδανός AbdulkarimYahiaIdris στην περιοχή της Ομόνοιας. Η επίσημη εκδοχή των αστυνομικών του Τμήματος Ακροπόλεως απορρίπτει κατηγορηματικά τις καταγγελίες φίλων του νεκρού μετανάστη, που ήταν μαζί του στη συμβολή των οδών Σοφοκλέους και Σωκράτους, όταν έφτασαν οι τρεις αστυνομικοί, ότι το θύμα ξυλοκοπήθηκε βάναυσα από τους αστυνομικούς της Άμεσης Δράσης που τον καταδίωξαν για να τον συλλάβουν. Αντίθετα οι αστυνομικοί ισχυρίζονται ότι «προσπάθησαν να τον βοηθήσουν όταν κατάλαβαν ότι πνιγόταν».
Στις 3 Μαΐου 2008 έγινε το αστυνομικό φιάσκο της Σίνδου, που κατέληξε στη δολοφονία του 59χρονου οδηγού αστικού λεωφορείου.
Στις 8 Μαΐου 2008 ακολούθησε ο θανάσιμος τραυματισμός του νεαρού που παρασύρθηκε από αυτοκίνητο δουλέμπορα το οποίο καταδίωκαν οι αστυνομικοί και το άφησαν να μπει σε κατοικημένη περιοχή της Αλεξανδρούπολης.
Την 1η Ιουνίου 2008 πεθαίνει η Μαρία Κουλούρη τέσσερις μέρες μετά τον κρίσιμο τραυματισμό της στις οδομαχίες της Λευκίμμης, όταν 16χρονος οδηγός μηχανής που δέχτηκε χτυπήματα από άνδρα των ΜΑΤ έχασε τον έλεγχο και έπεσε επάνω της.
Στις 7 Οκτωβρίου 2008 σε μπλόκο των Ο.Π.Κ.Ε στον Αλμυρό Βόλου έγινε καταδίωξη αυτοκινήτου που δε σταμάτησε για έλεγχο. Οι μπάτσοι ακινητοποιούν το Ι.Χ. και πυροβολούν τους επιβαίνοντες που προσπαθούν να διαφύγουν. Σκοτώνουν έναν από τους επιβαίνοντες με σφαίρα στο κεφάλι με την πρόφαση πως οπλοφορούσαν ενώ στο σημείο βρέθηκαν κάλυκες μόνο από τα όπλα των Ο.Π.Κ.Ε.
Στις 26 Οκτωβρίου 2008 έπεσε νεκρός ο μετανάστης Μοντασέρ Μοχάμεντ Ασράφ μετά από βάρβαρη καταδίωξη αστυνομικών στην Υποδιεύθυνση Αλλοδαπών στην Πέτρου Ράλλη. Το πρωί της Κυριακής χιλιάδες μετανάστες στριμώχνονταν έξω από την Υποδιεύθυνση Αλλοδαπών στην Πέτρου Ράλλη, για να καταφέρουν να εξασφαλίσουν μια άδεια νόμιμης παραμονής στην Ελλάδα. Η Αστυνομία με πρόσχημα την «επιβολή της τάξης» επιτέθηκε χτυπώντας βάναυσα με γκλοπς το συγκεντρωμένο πλήθος. Μετά την επίθεση υπήρχαν επίσης πολλοί σοβαρά τραυματισμένοι.
Στις 28 Νοεμβρίου 2008 άλλα δύο σοβαρά περιστατικά τραυματισμών αιτούντων άσυλο, του Αχμέτ Ατζάζ από το Πακιστάν που έσπασε το χέρι του στην ουρά κατά τη διάρκεια ξυλοδαρμού από αστυνομικούς και του Πακιστανού Μαζίρ Ιγκμπάλ Μοχάμαντ Σαπφ που νοσηλεύεται σε κωματώδη κατάσταση στην Εντατική Μονάδα του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Νίκαιας, μετά από πτώση στο ίδιο «δολοφονικό ρέμα».
Στις 6 Δεκεμβρίου 2008 ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος, 15 ετών, πέφτει νεκρός από σφαίρα του ειδικού φρουρού Επαμεινώνδα Κορκονέα, στα Εξάρχεια. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες ο ειδικός φρουρός εκτέλεσε εν ψυχρώ τον νεαρό ύστερα από λεκτική λογομαχία. Η δολοφονία του υπήρξε η αφορμή για μια σειρά πρωτοφανών πολλαπλών εκδηλώσεων διαμαρτυρίας εναντίον της αστυνομικής βίας σε πόλεις όλης της χώρας, αλλά και στο εξωτερικό, όπου συνεχίζονται μέχρι σήμερα…
Στις 3 Ιανουαρίου 2009 σκοτώθηκε ο Χουσεΐν Ζαχιντούλ 24 χρονών από το Μπαγκλαντές κοντά στο τμήμα Αλλοδαπών στην Πέτρου Ράλλη. Την ίδια ώρα καταγγέλλεται ξυλοδαρμός και καταδίωξη εκατοντάδων προσφύγων από την αστυνομία έξω από το τμήμα. Ο Χουσεΐν, που είχε πάει στο τμήμα Αλλοδαπών όπως και χιλιάδες άλλοι για να πάρει το πολυπόθητο χαρτάκι προτεραιότητας για αίτηση ασύλου, έπεσε στο ίδιο ακριβώς χαντάκι όπου είχε χάσει τη ζωή του ο Πακιστανός Μοχάμεντ Ασράφ έπειτα από επίθεση της αστυνομίας και καταδίωξη των συγκεντρωμένων. Τον Οκτώβριο η αστυνομία είχε ανακοινώσει ότι πράγματι έγιναν «μικροεπεισόδια» αλλά ο Πακιστανός γλίστρησε κι έπεσε στο ρέμα όπου είχε πάει για να ικανοποιήσει φυσική του ανάγκη και ουδεμία σχέση με το θάνατο είχε η ΕΛ.ΑΣ. Τώρα ισχυρίζεται ότι το πτώμα του άτυχου Μπαγκλαντεσιανού βρέθηκε στο ρέμα στις 6.30 το πρωί του Σαββάτου και εκείνη την ώρα κανένας αστυνομικός δεν βρίσκονταν στο συγκεκριμένο σημείο, ενώ δεν κάνει λόγο για το παραμικρό επεισόδιο.

[πηγή: https://athens.indymedia.org]

Στις 5 Μάη 2010, κατά τη διάρκεια της μεγαλύτερης συγκέντρωσης ενάντια στο πρώτο μνημόνιο, η Αγγελική Παπαθανασοπούλου, ο Επαμεινώνδας Τσακάλης και η Παρασκευή Ζούλια χάνουν τη ζωή τους από το χτύπημα παρακρατικών στο υποκατάστημα της τράπεζας Μαρφίν.
Στις 21 Σεπτέμβρη 2018, μετά το λιντσάρισμα του Ζακ Κωστόπουλου από τον κοσμηματοπώλη και τον μεσίτη στην βιτρίνα του μαγαζιού οι μπάτσοι του Α.Τ. Εξαρχείων δίνουν το τελειωτικό χτύπημα αντί να παρέχουν τις πρώτες βοήθειες στον αιμόφυρτο Ζακ.

 https://jodi.graphics/4827?fbclid=IwAR3EIwizYAy4RVbPJecqvy8Yil-xj16CsGnrfo-PTHiZjhQiKxdrYa_V8d8

Έλληνες δωσίλογοι και φιλοναζιστές. Λίστα ατόμων και οργανώσεων

https://original-fippak.blogspot.com/2014/08/blog-post.html?m=1&fbclid=IwAR34I2jbwdp42VV-EGSvIQHp4Xiu3c-gg_oGvi7pzW-YJWsufhZs710nC-8

Σοφία Βέμπο. Του Δ. Τριάντη.

Η καλύτερη τραγουδίστρια της εποχής της, η σημαντικότερη στιγμή της καριέρας της, τα ρεσιτάλ που έδωσε στο διάσημο Κάρνεγκι Χολ της Νέας Υόρκης τον Μαΐο του 1947, sold out 3 φορές, 2.5 ώρες μόνη της στη σκηνή χωρίς μικρόφωνο με τη συνοδεία μόνο πιάνου ή ακορντεόν, αποθεώθηκε, ύμνους έγραψε η «Herald Tribune». Ο Σπύρος Σκούρας, πρόεδρος της 20th Century Fox, της κάνει πρόταση για ταινία στο Χόλιγουντ, αυτή αρνείται, λέει πότε να γυρίσει Ελλάδα!.
Ο ύμνος «Παιδιά της Ελλάδος παιδιά» που εμψύχωνε τους φαντάρους στον πόλεμο ήταν η αρχή της εκρηκτικής της σχέσης με τον Μίμη Τραϊφόρο, που έγραψε τους στίχους σχεδόν όλων των τραγουδιών της. Παθολογική η ζήλεια της μια που είχε τη φήμη του «άτακτου», είχε βάλει μάλιστα να τον παρακολουθούν με ιδανική κατάσκοπο (ποια άλλη) την κολλητή της, Γεωργία Βασιλειάδου ! θρυλικό το επεισόδιο με την Σπεράτζα Βρανά, που καταμάτωσε από τα απανωτά χτυπήματα που της έδωσε η μαινόμενη τίγρης-Βέμπο, τις χώρισε ο Νίκος Σταυρίδης.
Αξέχαστη η συμμετοχή της στην «Στέλλα» του Μιχ. Κακογιάννη με την Μελίνα (απόσπασμα από την βιογραφία της)
Σοφία: Εμπρός; Ναι, έλα Βασίλη (ο Τσιτσάνης) ..ναι πες μου. Τι; Ποιο τραγούδι; Η Μερκούρη; Είσαι σίγουρος; Α.. στόπε ο ίδιος ο Χατζιδάκις, μάλιστα.... θα δω τι θα κάνω…γεια σου (κλείνει το τηλέφωνο)…
Σοφία: Έτσι ρε πούστηδες ε; Δεν με ξέρετε καλά... άι σιχτίρ... (στην φίλη της Αλίκη) - πάρε τηλέφωνο τον Κακογιάννη και πες του πως η Βέμπο πουστιές δεν σηκώνει. Αποχωρεί απ’την «Στέλλα» ... Τέλος.
Αλίκη: Γιατί φωνάζεις καλέ; Τι έγινε;
Σοφία: η συμφωνία ήταν να είμαι εγώ η μοναδική τραγουδίστρια της ταινίας. Μου είπε ο Τσιτσάνης πως το βασικό τραγούδι («Αγάπη πού γινες δίκοπο μαχαίρι) θα το πει η Μερκούρη. Κατάλαβες; Δεν της φτάνει που είναι η πρωταγωνίστρια; Θα φύγω και θα τους τραβήξω και μήνυση!!
Αλίκη: Έλα ηρέμησε, εσύ δεν έχεις πάει ποτέ κανέναν στα δικαστήρια. Εσύ είσαι η Βέμπο και θα καταδεχθείς να κάνεις κάτι τέτοιο; Σκέψου το λίγο..
Σοφία: (μετά από λίγο) εντάξει, το σκέφτηκα. Έχεις δίκιο. Δεν θα φύγω κι ούτε μήνυση θα κάνω...
Αλίκη: Μπράβο και τι θα κάνεις;
Σοφία: Πάρτι.. Και μάλιστα θα τους καλέσω όλους, όλους της ταινίας...
Αλίκη: Μα ρε Σοφία είμαστε αδέκαρες, το ξέχασες; πως θα κάνουμε πάρτι;
Σοφία : Πήγαινε τώρα στο μπακάλη, πάρε ότι χρειάζεται και πες του να τα γράψει τεμπεσίρι! (Τουρκική λέξη, tebeşir , κιμωλία, από τα βερεσέδια που γράφανε με κιμωλία οι καφετζήδες σε μαύρη πλάκα).
Φωτο 1. Σαν σήμερα, 17 Νοεμβρίου 1973, ο σωστός άνθρωπος στην σωστή θέση και στιγμή, η Σοφία Βέμπο στο μπαλκόνι της στην οδό Πατησίων (η είσοδος της πολυκατοικίας από Στουρνάρη 49A) παρακολουθούσε τα τανκς να εισβάλλουν στο Πολυτεχνείο. Κατέβηκε στην είσοδο της πολυκατοικίας της, άνοιξε την πόρτα και έβαλε μέσα όσους φοιτητές έβλεπε να περνάνε από μπροστά της. Τις αμέσως επόμενες ώρες, το σπίτι της μετατράπηκε σε σταθμός πρώτων βοηθειών, ενώ αρνείται ότι συμβαίνει κάτι όταν η ασφάλεια χτυπά την πόρτα της. Ποιος να τολμήσει να πάει κόντρα στην Εθνική μας τραγουδίστρια. «Εγώ δεν φοβήθηκα Γερμανούς και Ιταλούς, θα φοβηθώ τους δικούς μας!»
Πράγματι, ένα βράδυ που επέστρεφε από βραδινή παράσταση στο θέατρο, ένας Ιταλός τη χτύπησε δυνατά με σιδερένιο λοστό και σωριάστηκε κάτω. Την επομένη με ανώνυμο τηλεφώνημα την απειλούν να μη ξαναεμφανιστεί στο θέατρο, τους λέει «εντάξει, τότε θα τραγουδάω στο ραδιόφωνο»....ακολούθησε η σύλληψη και ο εγκλεισμός της στις φυλακές Αβέρωφ, η φυγάδευση της - μεταμφιεσμένη - στην Αίγυπτο όπου συνέχισε τις εμφανίσεις της στους εκεί Έλληνες δίνοντας όλες τις εισπράξεις για τις ανάγκες του Εθνικού αγώνα (πάνω από 18.000 χρυσές λίρες, ποσό τεράστιο για την εποχή!).
φωτο 2,3. όταν η Εθνική μας τραγουδίστρια είναι μάρτυρας των γεγονότων της τραγικής νύχτας, κάθε σκέψη αμφισβήτησης είναι πράξη αντεθνική! ήταν η πρώτη που εμφανίστηκε στο Στάδιο στις εκδηλώσεις για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας παραφράζοντας τον ύμνο της..
Παιδιά, της Ελλάδος, παιδιά..
Που τα τανκς γονατίσαν, κείνη τη βραδιά...
ο τάφος της στο Α’ Νεκροταφείο πάντα τυλιγμένος με την Ελληνική σημαία!

Σε συζήτηση που είχα κάποτε με ένα χρυσαυγίτη
(κανένα δεν αποκλείω απο τον διάλογο),
μου είπε πως στο Πολυτεχνείο... δεν ύπήρξαν νεκροί.
Πώς τον ρώτησα, και ο εισαγγελέας Τσεβάς
πούούού τους βρήκε τόσους νεκρούς, στα... γαριδάκια;
Αυτοί, μου απάντησε, ήταν έξω από τον χώρο του Πολυτεχνείου!
Και επειδή ήταν έξω, δεν μετράνε; τον ξαναρώτησα.
Αφού σου είπα, δεν ήταν μέσα στο Πολυτεχνείο,
πώς λέτε 《οι νεκροί του Πολυτεχνείου》, επέμεινε,
βάζοντας τη βελόνα από την αρχή του (νεοναζιστικού του), δίσκου.
Δηλαδή, του λέω, αν ο Μυρογιάννης,
αυτό το εικοσάχρονο παλληκάρι
που εκτέλεσε εν ψυχρώ ο στυγνός και στυγερός δολοφόνος,
ο χουντικός εθνοπροδότης Ντεριλής,
κομπάζοντας, μάλιστα, για τη σκοπευτική του δεινότητα,
ήταν αδελφός σου,
τα ίδια θα έλεγες;
Κόκκαλο ο νεοναζί!

Και ήταν ο ίδιος χρυσαυγίτης που μου είχε πει,
μετά τη στυγερή και εν ψυχρώ δολοφονία του Φύσσα,
ότι πολύ καλά έκανε ο 《συναγωνιστής》του
(αυτό το το ελεεινό και τρισάθλιο κάθαρμα,
ο εντεταλμένος μαχαιροβγάλτης
της εγκληματικής-νεοναζιστικής οργάνωσης Χ.Α.
και όρθιο νεοναζιστικό γουρούνι),
και τον έστειλε στον άλλο κόσμο,
στρίβοντας, μάλιστα, το δολοφονικό μαχαίρι στη μαχαιριά,
για να βεβαιωθεί ότι το θύμα του δεν θα γλύτωνε.
Το ίδιο τον είχα ρωτήσει και τότε.
Είχε μείνει, και τότε, κόκκαλο!

Ο άνθρωπος είχε περάσει κάτι χιλιάδες χρόνια
περπατώντας στα τέσσερα,
και ήλθε ο ναζισμος
να τον ξανακάνει τετράποδο κτήνος
μέσα σε λίγα, μόνον, χρόνια...