Ο ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΣ

Ο σκεπτόμενος, είδος εν ανεπαρκεία σήμερα, προσπαθεί να επιστρέψει και να επικοινωνήσει, με κείμενα παντός είδους (ποιητικά, λογοτεχνικά, και, γιατί όχι, πολιτικά) και ενδιαφέρουσες ειδήσεις. Στον σκεπτόμενο αρέσουν, επίσης, οι τέχνες της εικόνας. Άρα προκύπτει φωτογραφία, κινηματογράφος και βίντεο. Αυτά προς το παρόν, και ό,τι ήθελε προκύψει στο μέλλον! | Κωνσταντίνος Γ. Καζανάκης

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΙΔΗΣΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 10 Απριλίου 2018

Διαδικτυακές αγορές

https://eu.madbid.com/from/gr?ADGRP=%24%7BSITE_ID%7D&KW=DSPGRAWB&CAMP=A447E&PUBID=538gl113ra2y

Σάββατο 16 Σεπτεμβρίου 2017

Το ναυάγιο του "Αγία Ζώνη ΙΙ"

Πόνος ψυχής...
Στην ταλαιπωρημένη κλειστή θάλασσα του Αργοσαρωνικού,
και μετά τόση προσπάθεια πολλών ετών
για τη βελτίωση του οικοσυστήματός της,
βουλιάζει ένα σαπάκι με 2,5 χιλιάδες τόνους μαζούτ
δίνοντάς της τη χαριστική βολή!
Τα ερωτηματικά πολλά και μεγάλα:
1. Πώς πάει στον πάτο ένα (μικρό, έστω), γκαζάδικο,
σε 15, μόνο, λεπτά;
2. Πώς βυθίζεται ένα πλοίο σε συνθήκες μπουνάτσας;
3. Γιατί βουλιάζει ένα πλοίο αγκυροβολημένο;
4. Γενικότερα: έτσι βουλιάζουν τα πλοία;
5. Είχε διπλά τοιχώματα; είχε λέει ο πλοιοκτήτης.
Αλλά τότε, πώς διέφυγε το μαζούτ,
και μάλιστα τόσο γρήγορα;
6. Κινήθηκαν αμέσως τα σωστικά μέσα,
και εκείνα για τον εγκλωβισμό της ρύπανσης,
ή ήταν… ξημερώματα και... Κυριακή;
Η υπόθεση βρωμάει.
Κυριολεκτικά & μεταφορικά!

Κάτι βρωμάει, έγραφα, σε προηγούμενο σχόλιό μου,
για το ναυάγιο του πλοίου «Αγία Ζώνη ΙΙ»,
που ρήμαξε τον Αργοσαρωνικό.
Και να που, πράγματι,
η μπόχα άρχισε, κιόλας, να μας πνίγει:
δύο πλοία του ίδιου πλοιοκτήτη
έχουν κατασχεθεί ως μεταφορικά μέσα λαθρεμπορίου!
Το σαπάκι που η ηλικία του πλησίαζε τον μισό(!) αιώνα
(ήταν ναυπηγημένο το… 1972!),
είχε ως επαγγελματική αποστολή
να εφοδιάζει με καύσιμα
άλλα πλοία, τα οποία ευρίσκοντο εν πλω.
Ένας πλοίαρχος του εμπορικού ναυτικού κάνει μια υπόθεση,
που φαίνεται να απαντά ικανοποιητικά
σε πολλά -αν όχι σε όλα- τα ερωτήματα:
ο πλοιοκτήτης πούλησε το φορτίο -το οποίο δεν του ανήκε-
σε κάποιον άλλον, μυστικά και παράνομα,
μεταφορτώνοντάς το σε άλλο πλοίο
που βρισκόταν μεσοπέλαγα.
(Σημειωτέον ότι η αξία του πλοίου
-το οποίο πήγαινε, έτσι κι αλλιώς, για παλιοσίδερα-
ήταν αμελητέα εν σχέσει με εκείνη του φορτίου του.)
Πούλησε, λοιπόν, το (ξένο) μαζούτ, ο πλοιοκτήτης,
εισέπραξε το υψηλότατο τίμημα και, κατόπιν,
γέμισε το πλοίο με θαλασσινό νερό ώστε να βυθιστεί,
αφήνοντας και κάποια ποσότητα μαζούτ,
ώστε να φαίνεται ότι όλο το φορτίο είναι μαζούτ.
Δύο έμπιστοί του ναυτικοί οι οποίοι επέβαιναν στο πλοίο
(ενώ, κατά τους κανονισμούς, θα έπρεπε να είναι τέσσερεις),
φρόντισαν να το στείλουν στον βυθό -αφού το υπερφόρτωσαν-
διοχετεύοντας νερό της θάλασσας μέσα στο μηχανοστάσιο
(απ’ όπου ήταν δυνατόν να γίνει κάτι τέτοιο),
γι’ αυτό και το σκάφος άρχισε να βουλιάζει από την πρύμνη.
Με τη υπόθεση αυτή «συνάδουν» και άλλα συμπαρομαρτούντα:
Η «δουλειά» έγινε νύχτα
-και μάλιστα ξημερώματα Κυριακής
που υπάρχει, έτσι κι αλλιώς, μία χαλαρότης-
ώστε τα γεγονότα να τυλίγονται σε μαύρο σκοτάδι,
και να μην υπάρξουν έγκαιρες αντιδράσεις.
Ένα άλλο «πλεονέκτημα» της «λύσης», ήταν
ότι η πετρελαιοκηλίδα θα εξαπλώνονταν
(αφού τη νύχτα δεν θα ήταν ορατή),
και όλα θα στρέφονταν σε άλλη κατεύθυνση,
τελείως αποπροσανατολιστική -μέθοδος… «σουπιά».
Οι δύο επιβαίνοντες επί του πλοίου ναυτικοί
δεν εξέπεμψαν αμέσως το γνωστό σήμα κινδύνου May Day,
ώστε να προχωρήσει απρόσκοπτα η βύθιση του πλοίου,
για να είναι σίγουρος ο καταποντισμός του «Αγία Ζώνη ΙΙ»,
και να μην υπάρχει καμία, απολύτως, ελπίδα διασώσεώς του.
Φαίνεται να είναι ένα σενάριο, με πολλή αληθοφάνεια.
Ας σημειωθεί, ακόμη, ότι το πλοίο έπλεε με βάση παράταση(!)
μιας άδειας που είχε από το αρμόδιο Υπουργείο,
-και όχι από κάποιον νηογνώμονα-, ενώ ήταν μονοπύθμενο,
-πράγμα που απαγορεύεται ρητώς από την νομοθεσία της Ε.Ε.!
(και) γι’ αυτό ελέγχεται ο χορηγήσας την παράταση.
Όλοι, δε, καταλαβαίνουμε πως θα μπορούσε,
να παρασχεθεί η εν λόγω παράταση…
Ένα άλλο θεσμικό ζήτημα είναι το πως και γιατί
δεν υπάρχει μία -και μόνο μία- αρχή
η οποία να χορηγεί το αξιόπλοον
-που δεν θα μπορούσε παρά να είναι ένας νηογνώμων-,
και όχι ένας υπαλληλίσκος υπουργείου!
Μία επιπλέον πληροφορία είναι ότι
το μοιραίο πλοίο «Αγία Ζώνη ΙΙ» δεν ήταν ασφαλισμένο.
Ο λόγος απλός, αν σκεφτούμε με βάση
το ανωτέρω (διόλου απίθανο) σενάριο:
θα έπρεπε να φαίνεται ότι ο πλοιοκτήτης κατεστράφη εντελώς.
Ασφάλιση υπήρχε μόνο για ζημίες έναντι τρίτων,
όπως αυτή που συνέβη
με τη ρύπανση της θάλασσας και των ακτών.
Η προβλεπόμενη από τους θεσμούς έρευνα
θα πρέπει να ρίξει άπλετο φως
στη βρωμερή, και υπό τις δύο έννοιες, υπόθεση,
και να αποκαλύψει με ποιο τρόπο και με ποια χρονική σειρά
έχουν, πράγματι, συμβεί ποια γεγονότα,
και ποια είναι, τελικά, η αλήθεια…

http://www.zougla.gr/zouglaport/naftoistories/article/epistoli-vomva-sto-zouglagr-gia-to-navagio-tis-salaminas#.WbrrpW3UYyw.facebook

Τετάρτη 16 Αυγούστου 2017

Οι Μινωίτες κατάγονταν από νεολιθικούς γεωργούς του Αιγαίου

Το DNA “μίλησε” για την καταγωγή των Μινωιτών

Οι Μινωίτες κατάγονταν από νεολιθικούς γεωργούς του Αιγαίου

Οι Μινωίτες και οι Μυκηναίοι είχαν μεγάλες γενετικές συγγένειες μεταξύ τους παρά τις όποιες διαφορές τους, κατάγονταν και οι δύο κυρίως από τους πρώτους νεολιθικούς γεωργούς στην περιοχή του Αιγαίου, ενώ οι σημερινοί Έλληνες είναι γενετικά παρόμοιοι σε μεγάλο βαθμό με τους Μυκηναίους. Αυτά είναι τα κυριότερα ευρήματα μιας νέας πρωτοποριακής έρευνας Ελλήνων και ξένων επιστημόνων, οι οποίοι για πρώτη φορά ανέλυσαν το αρχαίο DNA Μυκηναίων και Μινωιτών και το συνέκριναν με άλλους πληθυσμούς και με τους σύγχρονους Έλληνες.
Η αρχαιογενετική μελέτη, με επικεφαλής δύο Έλληνες γενετιστές του εξωτερικού, τον Ιωσήφ Λαζαρίδη του Τμήματος Γενετικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ της Βοστώνης και τον Γιώργο Σταματογιαννόπουλο του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον του Σιάτλ, η οποία δημοσιεύθηκε στο κορυφαίο επιστημονικό περιοδικό “Nature”, εστίασε στην εποχή του Χαλκού (3η-2η χιλιετία π.Χ.).
Η προέλευση των Μυκηναίων και των Μινωιτών απασχολεί τους αρχαιολόγους για πάνω από έναν αιώνα. Η νέα μελέτη ρίχνει πλέον νέο γενετικό φως στην καταγωγή τους, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι οι Μινωίτες -οι δημιουργοί της πρώτης ευρωπαϊκής γραφής (της Γραμμικής Α, που δεν έχει ακόμη διαβασθεί)- είχαν βαθιές ρίζες στο Αιγαίο και δεν προέρχονταν από κάποιον άλλο μακρινό εξελιγμένο πολιτισμό εκτός αιγαιακού χώρου. Η γενετική ανάλυση συμπεραίνει ότι οι αρχικοί πρόγονοι τόσο των Μινωιτών όσο και των Μυκηναίων ήσαν κατά βάση ντόπιοι γεωργικοί πληθυσμοί από τη νεολιθική Δυτική Ανατολία, την ηπειρωτική Ελλάδα και τα νησιά του Αιγαίου.
Για πρώτη φορά μελετήθηκαν δείγματα αρχαίου DNA από οστά και δόντια 19 ατόμων, μεταξύ των οποίων δέκα Μινωιτών από την Κρήτη, από τις τοποθεσίες της Ιεράς Μονής Οδηγήτριας στα νότια του νομού Ηρακλείου και του σπηλαίου του Αγίου Χαραλάμπους στο οροπέδιο του Λασιθίου (2900-1700 π.Χ.), τεσσάρων Μυκηναίων από την Αργολίδα της Πελοποννήσου και τη Σαλαμίνα (1700-1200 π.Χ.) και τριών κατοίκων της νοτιοδυτικής Ανατολίας στην Τουρκία (2800-1800 π.Χ.). Αυτά τα αρχαία γονιδιώματα συγκρίθηκαν με το αρχαίο DNA 332 ανθρώπων από γειτονικές χώρες και 2.616 συγχρόνων (μεταξύ των οποίων δύο σημερινών Κρητών).
Όπως δήλωσε στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ) ο Ι. Λαζαρίδης, «οι πρώτοι Νεολιθικοί πληθυσμοί της δυτικής Ανατολίας και της Ελλάδας ήσαν εξαιρετικά ομοιογενείς, απόγονοι ενός κοινού πρωτο-γεωργικού πληθυσμού που εξαπλώθηκε από την 7η χιλιετία π.Χ. ανά την Ευρώπη.
Τα νέα δεδομένα της μελέτης μας αποδεικνύουν πως τόσο οι Μυκηναίοι όσο και Μινωίτες προέρχονται κατά βάση, σε ποσοστό 75% έως 85%, από αυτό τον πρωτο-γεωργικό πληθυσμό».

Η ανατολική και η βόρεια γενετική συνεισφορά
Η έρευνα δείχνει ότι τόσο στους Μυκηναίους όσο και στους Μινωίτες υπάρχει επίσης μια μικρότερη ανατολική γενετική επιρροή, σε ποσοστό 10% έως 15%, από τη Δυτική Ασία, η οποία σχετίζεται με τους αρχαίους κατοίκους του Καυκάσου, της Αρμενίας και του Ιράν. Όμως οι Μυκηναίοι διέφεραν από τους Μινωίτες, επειδή είχαν στο DNA τους και μια βόρεια γενετική «συνεισφορά» από κυνηγούς-τροφοσυλλέκτες της ανατολικής Ευρώπης και της Σιβηρίας.
Αντίθετα, οι Μινωίτες δεν εμφανίζουν τέτοια γενετική κληρονομιά από τους πληθυσμούς των βορείων στεππών. Αυτό, κατά τους ερευνητές, σημαίνει ότι οι μετανάστες- επιδρομείς από το Βορρά εξαπλώθηκαν στην ηπειρωτική Ελλάδα, αλλά δεν έφθασαν έως τη μινωική Κρήτη.
Σύμφωνα με τον κ. Λαζαρίδη, «οι Μυκηναίοι είναι γενετικά παρόμοιοι με τους Μινωίτες, αλλά έχουν κι ένα μικρό ποσοστό προέλευσης, της τάξης του 5% έως 15%, από βόρειους αρχαίους πληθυσμούς της ανατολικής Ευρώπης και Σιβηρίας, το οποίο δεν έχουν οι Μινωίτες.
H έρευνα δεν διαπίστωσε κάποιο διακριτό γενετικό «αποτύπωμα» ούτε των Αιγυπτίων ούτε των Φοινίκων στο DNA των Μινωιτών ή των Μυκηναίων.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, «αυτό οδηγεί σε απόρριψη της υπόθεσης ότι οι πολιτισμοί του Αιγαίου δημιουργήθηκαν από μετανάστες που προέρχονταν από παλαιούς πολιτισμούς εκείνων των περιοχών (Μέσης Ανατολής ή Αφρικής)».

Η γενετική συνέχεια των Ελλήνων
Όσον αφορά τους σημερινούς Έλληνες, η έρευνα δείχνει ότι είναι γενετικά παρόμοιοι με τους Μυκηναίους, οι οποίοι ήσαν οι πρώτοι που έγραψαν την ελληνική γλώσσα με τη Γραμμική Β. Όπως είναι αναμενόμενο, με το πέρασμα του χρόνου έχει σήμερα πια επέλθει μια επιπλέον μείωση της γενετικής επιρροής των πρωτο-γεωργών.
«Το κύριο συμπέρασμα από τη μελέτη μας», υπογραμμίζει ο κ. Λαζαρίδης,
«είναι πως η πληθυσμιακή ιστορία της Ελλάδας έχει χαρακτηριστικά σημαντικής γενετικής συνέχειας, αλλά όχι πλήρους απομόνωσης».
Οι ερευνητές τονίζουν ότι δυο βασικά ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν μελλοντικά, είναι πότε για πρώτη φορά οι κοινοί «ανατολικοί» πρόγονοι των Μινωιτών και των Μυκηναίων έφθασαν στο Αιγαίο και κατά πόσο οι «βόρειοι» πρόγονοι των Μυκηναίων έκαναν σποραδικές διεισδύσεις στην Ελλάδα για μεγάλο χρονικό διάστημα ή μία γρήγορη και μαζική μετανάστευση, όπως συνέβη στην Κεντρική Ευρώπη.
Στη μελέτη συμμετείχαν κορυφαίοι ξένοι επιστήμονες, όπως ο εξελικτικός γενετιστής Ντέηβιντ Ράιχ του Χάρβαρντ και ο Γιοχάνε Κράουζε, διευθυντής του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ για την Μελέτη της Ανθρώπινης Ιστορίας στην Ιένα της Γερμανίας.
Από ελληνικής πλευράς συμμετείχαν επίσης οι Γιάννης Σταματογιαννόπουλος και Δήμητρα Λοτάκη (Πανεπιστήμιο Ουάσιγκτον), Γιάννης Μανιάτης (Εργαστήριο Αρχαιομετρίας «Δημόκριτου»), o αείμνηστος Μανώλης Μιχαλοδημητράκης (Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Κρήτης), Γιώργος Κορρές (Τμήμα Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών) και οι αρχαιολόγοι Γιάννης Τζεδάκης, Αντώνης Βασιλάκης, Αναστασία Παπαθανασίου και Ελένη Κονσολάκη-Γιαννοπούλου.