Βιβλιοθήκες στην Αθήνα

https://www.lifo.gr/articles/book_articles/230547/31-vivliothikes-poy-aksizei-na-episkefteis-stin-athina?fbclid=IwAR3rvaVlnal1DzV1ggAgKsQJYdBntxDsNiOgtZP2qfunqFZTK-R9m3ftJOc

Δημιουργία e-book - Γραμματοσειρές

✩ ΟΔΗΓΟΣ ΕΚΔΟΣΗΣ: Δημιουργήστε βήμα – βήμα το δικό σας e-book

http://www.openbook.gr/openlab/

Ελληνικές Γραμματοσειρές

http://greekfontsociety.gr/typefaces

Πώς φτιάχνονται τα βιβλία;

https://www.facebook.com/groups/1442626152622724/permalink/1984456861772981/?pnref=story

Τα 20 πιο επιδραστικά βιβλία στην ιστορία της ανθρωπότητας

http://www.edu4u.gr/Comments.aspx?qId=103523

Παλαιοβιβλιοπωλεία της Αθήνας

http://www.lifo.gr/team/greekicons/43319

Γιατί αγοράζουςε συνεχώς καινούργια βιβλία, ενώ έχουμε τόσα αδιάβαστα;

http://lou-read100.blogspot.gr/2012/11/blog-post_20.html

Βιβλία με ζωγραφισμένες τις άκρες των φύλλων τους

https://www.facebook.com/groups/diavazontas/?multi_permalinks=1367325823301417%2C1367268823307117%2C1367223396644993&notif_t=group_activity&notif_id=1484336195626511

Κατερίνα Μαλακατέ: Βαθμολογώντας τα βιβλία που διάβασα το 2016

Μερικές φορές μοιάζει βάναυσο το να βάλεις έναν βαθμό έτσι απλά στα βιβλία που διάβασες μέσα σε μια χρονιά. Για κάποιους δεν έχει κανένα νόημα, άλλοι θυμώνουν. Κάποιοι βαριούνται. Για μένα, πέρα από παράδοση πια, έχει αποκτήσει μια χροιά τελετουργίας. Είναι η τελική λίστα του χρόνου, τα πεπραγμένα μου. Φέτος προσπάθησα να το κρατήσω στο Goodreads, αλλά τελικά συνειδητοποίησα πως για μένα μόνο το blog δουλεύει καλά. Εδώ είναι το λημέρι μου και δεν σκοπεύω να το παρατήσω. Για αυτό, να και η λίστα της φετινής χρονιάς: 

[Για να διαβάσετε περισσότερα για το κάθε βιβλίο, απλά πατήστε στον σύνδεσμο]

  

10

• Η μεγάλη πομπή", Αλέξης Πανσέληνος 10
• Υποταγή», Michel Houellebecq 10
• «Ομαδικό πορτρέτο με μία κυρία», Heinrich Theodor Böll 10
• "Άλικο γράμμα", Nathaniel Hawthorne 10
• "Τα σονέτα", William Shakespeare 10
• «Confiteor», Jaume Cabré 10
• "Το Παγοδρόμιο", Roberto Bolaño 10
• "Κεντρική Ευρώπη", William T. Vollmann 10
• "Ο Ξένος", Albert Camus 10

 9

• «Middlemarch», George Eliot 9
• "Τα τρία στίγματα του Πάλμερ Έλντριτς", Philip K. Dick 9
• « Ο Κίτρινος Φάκελος», Μ. Καραγάτσης 9
• "Αγάπη σαν ακολασία", Γιώργος Χειμωνάς 9
• «Ο Μαιτρ της Δευτέρας Παρουσίας», Leo Perutz 9
• "Ελενίτ", Βίκυ Τσελεπίδου 9
• "Ο ταξιδιώτης του αιώνα", Andrés Neuman 9
• «καρδιά τόσο άσπρη», Javier Marías 9
• «Νόμος περί τέκνων», Ian McEwan 9
• "Δόκτωρ Φάουστους", Thomas Mann 9
• Η Κάδμω", Μέλπω Αξιώτη 9
• Πόλη στις φλόγες", Garth Risk Hallberg 9
• Τόνιο Κρέγκερ", Thomas Mann 9
• «Ένας ερωτευμένος άντρας», Karl Ove Knausgård 9
• "Ο Μάγος", John Fowles 9
• Η Υπέροχη φίλη μου", Elena Ferrante 9
• "HΗhΗ", Laurent Binet 9
• "Το παλάτι του φεγγαριού", Paul Auster 9
• Εμείς οι θνητοί», Atul Gawande 9
• «Το μονοπάτι για τα βάθη του βορρά», Richard Flanagan 9
• «Ανατολικά της Δύσης», Miroslav Penkov   9
• «Η σκούπα και το σύστημα», David Foster Wallace   9
• "Sapiens", Yuval Noa Harrari   9
• "Σε μια γερμανική πανσιόν", Κάθρην Μάνσφηλντ 9
• «Ωστικό κύμα», Νίκος Δαββέτας, 9
• "Γραφικός χαρακτήρας", Νίκος Παναγιωτόπουλος 9
• "Γκάμπο", Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, αναμνήσεις μιας μαγικής ζωής, Oscar Pantoja 9
• "Λίγη Ζωή", Hanya Yanagihara 9

 8

• «Αμερική», Franz Kafka 8
• «Ενοικιάζεται το παρόν», Μάρτυ Λάμπρου 8
• "Καλοκαίρι", Edith Wharton 8
• "Πες μου μια ιστορία", Jeanette Winterson  8
• «Σταθμός έντεκα», Emily St. John Mandel 8
• «Ο Αστράγαλος», Albertine Sarrazini 8
• "Αφανισμός", Jeff VanderMeer 8
• Μαύρο εκλεκτό», Γιάννης Ευσταθιάδης 8
• «Το Πέρασμα», Κωνσταντίνος Τζαμιώτης 8
• «Αντίο, γλυκιά μου», Raymond Chandler 8
• "Συγγενής", Καρολίνα Μέρμηγκα 8
• «Η νυχτερινή βάρδια του καλλιγράφου», Μαρία Ξυλούρη 8
• Βιβλίο", José Luís Peixoto 8
• "Οξφόρδη 7", Pablo Tusset 8
• «Η κρυφή πόρτα», Αλέξης Πανσέληνος 8
• «Πρωινή γαλήνη», Ηλίας Μαγκλίνης 8
• "Η ιστορία ενός σούπερ μάρκετ", Δημήτρης Σωτάκης 8
• "Άνθρωπος στον Άρη", Andy Weir 8
• "Γιατί γράφω ποίηση", Χάρης Βλαβιανός 8
• "Τα όνειρα μού θέλουν", Σωτήρης Δημητρίου 8
• "Αριθμός 11", Jonathan Coe 8
• «The storied life of Α.J. Fikry», Gabrielle Zevin 8
• "Πνεύματα", Ευθυμία Ε. Δεσποτάκη 8
• Δώδεκα γραμματόσημα στον τοίχο», Ιορδάνης Κουμασίδης 8
• «Έχων σώας τας φρένας και άλλες τρελές ιστορίες», Αργύρης Χιόνης 8
• "Οδηγός συγγραφής", Κυριάκος Αθανασιάδης 8
• "Ο τσάρος της αγάπης και της τέκνο", Anthony Marra 8
• Hotel Living”, Ioannis Pappos 8
• «Το νέο όνομα», Elena Ferrante 8
• «Πλατεία Μεσολογγίου», Βαγγέλης Προβιάς, 8
• «Έξοδος», Άρης Σφακιανάκης 8
• "Η σκιά στο σπίτι", Κωνσταντίνος Κέλλης 8
• "Ο Ζορό δεν έχει δίπλωμα για διαστημόπλοιο", Γιάννης Πανουτσόπουλος 8
•  
•  
• 7
• «Ο Τελευταίος Κινέζος Σεφ», Nicole Mones 7
• «Το νησί της εφηβείας- ο Αγώνας μου ΙΙΙ», Karl Ove Knausgård 7
• «Τελευταία προειδοποίηση», Παναγιώτης Κεχαγιάς 7
• Η Δρακοντιά", Στάθης Κοψαχείλης 7
• «The little stranger”, Sarah Waters 7
• "Οι Χαρισματικοί", Marcus Sakey 7
• "Άννα", Niccolò Ammaniti 7
• "Η ναυτία", Ζαν Πολ Σαρτρ 7
•  
•  
• 6
• Ο αχός της εποχής», Julian Barnes 6
• «Μικρή αποτυχία», Gary Shteyngart 6
• «Λάιλα», Marilynne Robinson   6
• "Η πρηνής θέση του σκοπευτή", Jean-Patrick Manchette 6
• «για ένα φιλότιμο», Γιώργος Ιωάννου 6
• "Ο καθηγητής είναι νεκρός", Joost de Vries 6
•  

5

• Παρατηρήσεις ενός κυνηγού σε επικίνδυνο έδαφος", Χρήστος Χ. Θεοφιλάτος 5
• "Αμνησία", Πίτερ Κάρει 5

 http://diavazontas.blogspot.gr/2016/12/2016-books.html?spref=fb

Τα 50 βιβλία που πρέπει να διαβάσεις πριν πεθάνεις

http://voltitses.blogspot.gr/2013/01/50.html

Ηλεκτρονικά βιβλία

http://www.gutenberg.org/browse/languages/el

Ένα blog με κριτική βιβλίων

http://diavazontas.blogspot.gr/p/blog-page_4.html

 http://fractalart.gr/kobo-abe/

"Το κόκκινο ταγκό" Μικρό σημείωμα για ένα μεγάλο βιβλίο

Το «Κόκκινο Ταγκό» είναι η πολυκύμαντη ιστορία

μιας τραγικής προσωπικότητας,

του ιστορικού ηγέτη του ΚΚΕ Νίκου Ζαχαριάδη,

από την άνοδο έως την πτώση του,

με φόντο τον Εμφύλιο και τη ζωή των Ελλήνων μεταναστών

στην πρώην Σοβιετική Ένωση.

Το μυθιστόρημα παρουσιάζει δύο πρωτοτυπίες:

η πρώτη είναι ότι αναφέρονται δύο συγγραφείς:

ο γνωστός από την τηλεόραση αείμνηστος Κώστας Κουτσομύτης

(που δεν πρόλαβε, δυστυχώς, να το δει τυπωμένο),

και ο γιατρός και συγγραφέας Ευάγγελος Μαυρουδής.

Πώς γράφουν δύο συγγραφείς;

και επειδή το ύφος είναι ενιαίο

-άρα ο συγγραφέας είναι ένας, ο Κουτσομύτης μάλλον-,

μήπως ο έτερος έχει κάνει όλη την (τεράστια) ιστορική έρευνα;

όπως και να ’χει το πράγμα, το αποτέλεσμα είναι συναρπαστικό!

Η δεύτερη πρωτοτυπία:

στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου

αναγράφονται όλα τα πρόσωπα που αναφέρονται σ’ αυτό,

ιστορικά και μυθοπλαστικά,

καθώς και πλήρης (και εκτεταμένη) βιβλιογραφία.

Έτσι ο αναγνώστης έχει ανά πάσα στιγμή προ οφθαλμών

την ταυτότητα των προσώπων

που «ζουν» μέσα στις σελίδες της ιστορίας,

ακόμη και αν διακόψει την ανάγνωση του βιβλίου

για κάποιο χρονικό διάστημα.

Μόνο που αυτό είναι απίθανο να συμβεί

γιατί είναι από τα μυθιστορήματα εκείνα

που τα διαβάζει κανείς απνευστί!

Ο αναγνώστης, επιπλέον,

μπορεί να προσφύγει στην παρατιθέμενη βιβλιογραφία

για να αντλήσει περισσότερες πληροφορίες,

ή για να βεβαιωθεί δια του λόγου το αληθές

των αναγραφομένων στο ενλόγω μυθιστόρημα.

Κατά τα άλλα, η αγωνία είναι συνεχής,

η πλοκή ενδιαφέρουσα και συναρπαστική,

οι εναλλαγές αμέτρητες, οι εκπλήξεις πολλές και οι ανατροπές απρόσμενες.

Η «Κινηματογραφική αφήγηση», η συνεχής και απρόσκοπτη ροή του λόγου,

και η γλαφυρή αφήγηση δεν αφήνουν τον αναγνώστη να πλήξει ούτε στιγμή!

Τα πιο πετυχημένα μυθιστορήματα είναι, τελικά,

εκείνα που γράφει η ίδια η ζωή, ξεπερνώντας κάθε φαντασία!

Θα άξιζε να γίνει και κινηματογραφική ταινία ή τηλεοπτική σειρά˙

γι’ αυτό το τελευταίο, άλλωστε, το προόριζε ο Κουτσομύτης,

αλλά, δυστυχώς, η οικονομική κρίση και ο πόλεμος στην πρώην Γιουγκοσλαβία

(όπου υπήρχε το απαιτούμενο υλικό το οποίο καταστράφηκε),

του ανέτρεψαν τα σχέδια.

Ένα άλλο κέρδος για τον αναγνώστη

είναι η εικόνα που σχηματίζει για τον (στρεβλό) Υπαρκτό Σοσιαλισμό

και για τους λόγους της κατάρρευσής του.

Γι’ αυτό και το βιβλίο δεν είναι αποδεκτό από κύκλους περί το ΚΚΕ,

οι οποίοι το... καταδικάζουν ως... προπαγάνδα της αντίδρασης!

Στο «Δια ταύτα»:

ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα,

ένα μυθιστόρημα που κόβει την ανάσα,

ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί απ’ όλους!

«Ολοχρονίς του χρόνου» του Κωστή Λαγουδιανάκη (Βιβλιοκριτική του Κ. Γ. Καζανάκη, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα του Ηρακλείου Κρήτης "Πατρίς", στις 16/5/2006).

 

«Ολοχρονίς του χρόνου» του Κωστή Λαγουδιανάκη

Γράφει ο Κώστας Καζανάκης*

  Η ποίηση, όπως είναι γνωστό, αποτελεί την πρώτη μορφή λογοτεχνίας και ίσως την ανώτερη. Ποιητικά έργα κάθε είδους υπάρχουν σ' όλες τις γλώσσες του κόσμου.
Πόσο μάλλον στη γλώσσα μας, η οποία θεωρείται -όχι άδικα- η πλουσιότερη και εκφραστικότερη. Δεν είναι τυχαίο ότι «στις αμμουδιές του Ομήρου» γράφονται τα μεγαλύτερα και αρχαιότερα έπη.

  Και δεν είναι σύμπτωση το γεγονός ότι καταμεσής της Μεσογείου, κάτω από έναν λαμπρό ήλιο και στην αιθρία του πιο ισορροπημένου κλίματος, απάνω στη τρικάταρτη γαλέρα που τη λένε Κρήτη ανθούσε πάντα και εξακολουθεί να καρπίζει ο ποιητικός λόγος.

  Εκείνο δε που εντυπωσιάζει δεν είναι μόνο τα αριστουργήματα της Κρητικής λογοτεχνίας όπως ο «Ερωτόκριτος» ή η «Ερωφίλη», αλλά και το γεγονός ότι ο καθ’ ένας Κρητικός είναι εν δυνάμει ποιητής. Ένα μοναδικό φαινόμενο σ' όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Και βέβαια ανεπανάληπτο. Το θείο αυτό χάρισμα είναι, βέβαια, σε άλλους μικρό και σ’ άλλους πλούσιο. Στους τελευταίους ανήκει και ο αγαπητός φίλος Κωστής Λαγουδιανάκης που είχε την τύχη να είναι παιδί της τελευταίας γενιάς που έζησε τη δύσκολη μα γνήσια, «πλούσια» και αυθεντική ζωή της παλιάς Κρήτης. Με πολύτιμα εφόδια τα παιδικά του ανεξίτηλα βιώματα από το χωριό του, το όμορφο Χαρασό, και με τη φλέβα του γεννημένου λαϊκού ποιητάρη «πολεμά» -και ως δάσκαλος που είναι- να διατηρήσει στους παλιότερους τη μνήμη ζωντανή και να μεταλαμπαδεύσει στις καινούργιες γενιές όχι μόνο την παράδοσή μας, τα ήθη και τα έθιμά μας, αλλά, και πάνω απ' όλα, την ανθρωπιά, την περηφάνια, τον αυθορμητισμό, τα ευγενικά αισθήματα, την αξιοπρέπεια, την αγάπη για τη φύση και τη ζωή του παλιού Κρητικού. Και βέβαια το πάθος του για τη λευτεριά και την αγάπη του για τη γλώσσα.

  Η πανέμορφη ποιητική συλλογή του που μόλις εξεδόθη και παρουσιάστηκε σε μια λαμπρή εκδήλωση, υπό τον τίτλο «Ολοχρονίς του χρόνου», ξεχωρίζει για την ιδιαίτερη έμπνευση του δημιουργού της, την προσεκτική καταγραφή ηθών, εθίμων, μύθων και δοξασιών, συνηθειών, ιστορικών επετείων, θρησκευτικών παραδόσεων, γεωργικών εργασιών και τόσων άλλων που δίνουν μια άριστη εικόνα του λαϊκού πολιτισμού της παλιάς Κρήτης.

  Τα θέματα είναι οργανωμένα κατά μήνα έτσι ώστε το «Ολοχρονίς του χρόνου» να αποτελεί ένα πολύτιμο καλαντάρι για κάθε Κρητικό σπίτι κι ένα ωφέλιμο Κρητικό αναγνωστικό για τα παιδιά μας και όχι μόνο. Κι όλα αυτά δοσμένα σε μια εκπληκτική ποιητική γλώσσα, με λέξεις μοναδικές και, δυστυχώς, σπάνιες στην καθομιλουμένη ή ακόμη και άγνωστες κυρίως στους νέους, με ακροστιχίδες και υποσελίδιες σημειώσεις. Θα έλεγα ότι είναι ευνοϊκή η συγκυρία της εκδόσεως της σπουδαίας αυτής ποιητικής συλλογής σήμερα που «φωνάζω ελληνικά κι ούτε που μ’ αποκρίνεται κανείς», όπως λέει ο μεγάλος μας Οδυσσέας Ελύτης.

  Είχα την τύχη και την ευτυχία να γνωρίσω τον ποιητή από διπλανό «μετερίζι», όταν κι οι δυο υπηρετούσαμε τη στρατιωτική μας θητεία σε μονάδα της πρώτης γραμμής σ' ένα χωριό του Διδυμότειχου. Αμέσως διαπίστωσα πως ο Κωστής «κατέχει να μιλεί με γνώση και με τρόπο» και «κάνει να κλαίσι και γελού τα μάτια των ανθρώπω.»

  Το «Ολοχρονίς του χρόνου», ώριμο έργο ενός μεγάλου ταλέντου τω γ-Κρητικώ γραμμάτω, αποτελεί, εκτός των άλλων, και μια νησίδα αντίστασης και πραγματικού λαϊκού πολιτισμού στη μέση του πελάγους της παγκοσμιοποίησης της κουλτούρας, δηλαδή, της εξαφάνισης και της ισοπέδωσης κάθε τοπικού πολιτισμικού στοιχείου και της αποκοπής από τις ρίζες έναντι της επικρατήσεως του «πολιτισμού» του ξενόφερτου «Αμερικάνικου ονείρου» της ανώδυνης, δηλαδή, απατηλής και παντελώς κενής δήθεν «ευμάρειας». Απέναντι σε μια προπαγάνδα της υποκουλτούρας που έχει λάβει τεράστιες διαστάσεις κυρίως μέσω του τηλεοπτικού δέκτη και στην επιβολή μιας γλώσσας παραποιημένης στο έκτρωμα που αποκαλείται «greekglish» και η οποία προωθείται μανιωδώς από τα ποικίλης ύλης πολύχρωμα και φανταχτερά «περιοδικά». Τη στιγμή που θα έπρεπε να μην έχουμε τίποτα άλλο στο νου μας «πάρεξ ελευθερία και γλώσσα». Είναι γι' αυτό τεράστια η συμβολή του Κωστή του Λαγουδιανάκη στη διάσωση και συνέχιση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

  Η ανιδιοτελής και αξιέπαινη προσφορά του δεν σταματά εδώ.
Ευτυχώς. Ο ακάματος αυτός «αργάτης» της Κρητικής ρίμας και ανεξάντλητος δημιουργός συνεχίζει να προσφέρει απλόχερα τους πολύτιμους καρπούς του μοναδικού ταλέντου του -όχι χωρίς κόπο- και μέσα από τις φιλόξενες στήλες της αγαπητής «Π» με τη ξεχωριστή «γωνιά» που διατηρεί ανελλιπώς κάθε Σάββατο.

  Θα ήταν παράλειψή μου αν λησμονούσα να τονίσω την αμέτρητη αγάπη, την ιδιαίτερη τιμή και τον απέραντο σεβασμό που αποδίδει «στσι παππουδολαλάδες μας», κατά το Βιβλικό «τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου». Αισθήματα που μεταφέρει, πολύ σωστά, ατόφια στους μαθητές του. Θυμούμαι με συγκίνηση πως μια μέρα πήρε τα «δασκαλόπουλά» του και πήγαν όλοι μαζί «να φιλήσουν το χέρι» και να πάρουν την «ευκή» του αιωνόβιου, τότε, «δρυγιά» της Κρητικής μούσας, του αξέχαστου Κωστή Φραγκούλη, λίγο πριν μας αφήσει για πάντα.

  Κλείνοντας αυτό το σύντομο σημείωμα και αν και ξέρω ότι θα προσκρούσω στην έμφυτη σεμνότητά του θα ήθελα να του ευχηθώ με το δικό του τρόπο, ευχαριστώντας τον παράλληλα για την ιδιόχειρη προσωπική του αφιέρωση στην πρώτη σελίδα της εξαίρετης συλλογής του.

Δάσκαλε πάντα άξιος, να σε χαιρόμαστ’ ούλοι

και ρούκουνας πελεκητός στο πόδι του Φραγκούλη.

* O Κ. Γ. Καζανάκης είναι πολιτικός μηχανικός

http://www.patris.gr/articles/85786/#.WCHEavQauSo

16/5/2006