Πενήντα πέντε ερωτήματα για το Σκοπιανό ζητούν απάντηση. Του Κων/νου Γ. Καζανάκη

Πενήντα πέντε ερωτήματα για το Σκοπιανό

ζητούν απάντηση

  Έληξε, επιτέλους, με ευτυχή για τα εθνικά μας συμφέροντα κατάληξη, ένα εθνικό θέμα που μας ταλάνιζε επί είκοσι επτά, συναπτά, έτη, με τον χρόνο να κυλά εις βάρος μας και υπέρ του γειτονικού κράτους των Σκοπίων.

  Πολύς λόγος γίνεται τώρα και ένα χρόνο για το Σκοπιανό. Πριν σχηματίσει, όμως, κανείς, τελική και οριστική άποψη και γνώμη  για το εθνικό, αυτό, ζήτημα, καλό θα ήταν να απαντήσει σε κάποια ερωτήματα. Τα εν λόγω ερωτήματα απευθύνονται κυρίως σε όσους έχουν παρασυρθεί από το συναίσθημα ή -ακόμη χειρότερα- (και) από τον εθνικισμό, και ιδίως σε όσους ανήκουν στους… όψιμους Μακεδονομάχους. Ιδού λοιπόν:

   Αγαπητέ φίλε

που διαφωνείς με την απόφαση της Βουλής μας για το ζήτημα των Σκοπίων, καταθέτω κάποια σχετικά, με το μεγάλο αυτό εθνικό ζήτημα, ερωτήματα, και θα σε παρακαλούσα να προβληματιστείς, να τα σκεφθείς σοβαρά και, αν θέλεις, να προσπαθήσεις να δώσεις απαντήσεις. Κι αν σου φαίνονται πολλά, μπορείς να διαλέξεις όσα θέλεις, ακόμη και ένα.  

  1.    Με το Σύμφωνο των Πρεσπών, μία -και μόνον μία!- περιοχή του κόσμου ονομάζεται «Μακεδονία» σκέτο, και οι κάτοικοί της -όπως και οι καταγόμενοι από αυτήν- «Μακεδόνες» νέτα σκέτα. Ποια είναι αυτή; (Για να προλάβω τυχόν λάθος σου, σε πληροφορώ ότι  το έδαφος της αρχαίας Μακεδονίας που βρίσκεται εντός των συνόρων της Βουλγαρίας ονομάζεται «Μακεδονία του Πιρίν».)

  2.    Εκτός από την οικονομική συνεργασία μεταξύ Ελλάδος και Σκοπίων, προβλέπεται,  από το ίδιο Σύμφωνο, και αμυντική συνεργασία. Επομένως το γειτονικό κρατίδιο γίνεται σύμμαχός μας! Γιατί αυτό δεν το θέλεις, αλλά προτιμάς να είναι εχθρός μας;

  3. Οι γείτονες (με βάση το Σύμφωνο των Πρεσπών και πάλι), παραιτούνται από την καπηλεία της Ιστορίας μας και του Πολιτισμού μας! Θα ήθελες να συνεχίσουν να ισχυρίζονται ότι, π.χ., ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν… Σκοπιανός, και να έχουν ως σύμβολό τους τον ήλιο της Βεργίνας;

  4. Με το να γίνεται το κράτος των Σκοπίων σύμμαχός μας βάσει του Συμφώνου των Πρεσπών, φεύγει από τη στρατιωτική επήρεια της Τουρκίας, αξιωματικοί της οποίας εκπαιδεύουν, σήμερα, τον στρατό του.  Εσύ γιατί θέλεις να μείνει στην αγκαλιά της εξ ανατολών γείτονος;

  5.  Αν δεν ψηφιζόταν το Σύμφωνο των Πρεσπών, όπως επιδιώκεις, μήπως τα Σκόπια δεν θα παραιτούνταν από τις αλυτρωτικές τους διεκδικήσεις εις βάρος μας, ενώ τώρα τις εγκαταλείπουν, δεσμευόμενα απολύτως;

  6.  Αν δεν λυνόταν το ζήτημα -και επειδή τα Σκόπια κάπου θέλουν να ανήκουν- μήπως υπήρχαν τα εξής δύο ενδεχόμενα;

   6.1. Θα προσδένονταν στο άρμα της Ρωσίας, οπότε οι Αμερικανο-νατοϊκοί, θα προκαλούσαν εμφύλιο πόλεμο εντός του κρατιδίου (α λα Γιουγκοσλαβία), με σκοπό τη διάλυση, τον διαμελισμό, και την προσάρτηση των τεμαχίων του σε Αλβανία-Σερβία-Βουλγαρία (α λα Κύπρος). Αλλά  τότε θα εδημιουργείτο η Μεγάλη Αλβανία και η Μεγάλη Βουλγαρία στα βόρεια σύνορά μας.

   6.2. Το κράτος των Σκοπίων θα πήγαινε με την Τουρκία, με αποτέλεσμα να έκλεινε το μουσουλμανικό τόξο Τουρκία-Σκόπια-Αλβανία επάνω, και πάλι, από τα βόρεια σύνορά μας!

        Αλήθεια, ποια από τις δύο πιθανότατες εξελίξεις θεωρείς ότι συνάδει με τα               εθνικά μας συμφέροντα;

 7.  Πώς αισθάνεσαι που συμφωνείς απολύτως με τον Ερντογάν (ο οποίος δεν θέλει ούτε ν’ ακούσει για το Σύμφωνο των Πρεσπών), αφού απομακρύνει την Τουρκία από τα Βαλκάνια, και τη στερεί από μια, επιπλέον, πίεση επάνω στη χώρα μας;  Είσαι ικανοποιημένος που (αντικειμενικά), στηρίζεις τον  Σουλτάνο;

 8.   Μήπως ο συναισθηματισμός και ο εθνικισμός δεν είναι οι καλύτεροι σύμβουλοι στην πολιτική, και μάλιστα στην εξωτερική; Μήπως τα δύο αυτά μας οδήγησαν στις εθνικές τραγωδίες της Μικράς Ασίας και της Κύπρου;

 9.    Πώς αισθάνεσαι που συμφωνείς και συμπλέεις με τους νεοναζί της Χ.Α.;  Καλά έκαναν και προσπάθησαν να κάψουν τη Βουλή μιμούμενοι τον μεγάλο τους ηγέτη τον Χίτλερ;

10.    Ζητάς δημοψήφισμα. Πώς, όμως, ένας λαός -ο λαός μας-, θα επιβάλλει σε ένα άλλο λαό το πως θα ονομάζεται; Είναι αυτό λογικό; Πότε και πού έχει ξανασυμβεί παγκοσμίως; Μήπως υπάρχει το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση όλων των λαών; Ακόμη και σε πιο απλά πράγματα: Θα σκεφτόσουν, π.χ., ποτέ, να επιβάλεις στον γείτονά σου, τι όνομα θα δώσει στο παιδί του; Κάνε το και δικό σου: θα αποδεχόσουν απαίτηση του γείτονά σου να δώσεις το όνομα που αυτός θα ήθελε στο παιδί σου;

11.   Επειδή υποστηρίζεις ότι τα Σκόπια μάς έχουν απόλυτη ανάγκη για να μπουν στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε.: Μήπως και εμπάργκο τους κάναμε και veto ασκήσαμε στο ΝΑΤΟ; Τι έπαθαν;  

12.  Εκατόν σαράντα χώρες, μέχρι σήμερα (μεταξύ των οποίων οι μεγαλύτερες Η.Π.Α., Ρωσία και Κίνα), έχουν αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», σκέτο. Μήπως σε λίγο  -κι αν δεν περνούσε το Σύμφωνο των Πρεσπών-, και τα υπόλοιπα πενήντα τρία κράτη-μέλη του Ο.Η.Ε. (πλην ημών των Ελλήνων), θα αναγνώριζαν σιγά σιγά τα Σκόπια με το συνταγματικό τους όνομα; Και θα μέναμε εμείς και η Κύπρος, να τα αναγνωρίζουμε, ως περίπου γραφικοί, εις τον αιώνα τον άπαντα με την ονομασία των τελευταίων είκοσι επτά ετών: «(Π.Γ.) Δημοκρατία της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ»;

13. Κατόπιν τούτου, θα εξακολουθούσες να αποκαλείς  το κρατίδιο εσαεί «(Π.Γ.Δ. της) ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ», με μια ονομασία, δηλαδή, που περιέχει αυτό που απεχθάνεσαι μετά βδελυγμίας, τη λέξη «Μακεδονία»! αυτό σημαίνει ότι είσαι συνεπής και λογικός ή, μήπως, το εντελώς αντίθετο; 

14. Προφασίζεσαι ότι η ονομασία «(Π.Γ.Δ. της) Μακεδονίας» είναι προσωρινή, οπότε μπορούμε να κοιμόμαστε… ήσυχοι! Πόσο, όμως, μπορεί, μια ονομασία που αποδέχεσαι αδιαμαρτύρητα επί είκοσι επτά, ολόκληρα, χρόνια να είναι αιωνίως…  προσωρινή και όχι μόνιμη,   αφού ουδέν μονιμότερον του προσωρινού;

 15. Όταν όλα τα κράτη του κόσμου θα είχαν αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» σκέτο, τι λες, οι διεθνείς οργανισμοί (Ο.Η.Ε., Ε.Ε., ΝΑΤΟ κλπ), δεν θα τα αναγνώριζαν με το ίδιο όνομα;

 16. Ή, μήπως, έχεις την εντύπωση ότι έχουμε… παγκόσμιο veto, και όλοι θα αποδέχονταν τη δική μας θέση, και όχι εκείνη όλων των υπόλοιπων κρατών του πλανήτη; 

 17.  Μήπως επί σειράν ετών τους αναγνωρίζαμε ως (εσωτερική της Γιουγκοσλαβίας),  «Δημοκρατία της Μακεδονίας», σκέτο; Δεν σ’ ενδιέφερε τότε το ζήτημα;

 18. Πού ήσουν τόσα χρόνια  που τους ονομάζουμε «(Π.Γ.Δ. της) ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ»; Τώρα έγινες υπέρ-πατριώτης; Και μήπως χειροκροτούσες όταν η εθνική ομάδα στίβου των Σκοπίων εισερχόταν στο Ολυμπιακό μας Στάδιο με αυτό το όνομα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, και με τον κωδικό MKD, Μακεδονία σκέτο δηλαδή;

 19.  Πώς γίνεται, όπως ισχυρίζεσαι, να μας έχει προδώσει ο πρωθυπουργός μας και,  ταυτόχρονα, το ίδιο να ισχυρίζονται και οι όμοιοί σου γείτονές μας για τον Ζάεφ; Τι πρόδωσαν (και μάλιστα και… οι δύο τους!), από... κοινού, και σε ποιούς; στους... Αρειανούς μήπως;

 20.  Αφού υπήρξε προδοσία εκ μέρους της κυβέρνησής μας, γιατί οι γείτονες δεν έσπευσαν να ψηφίσουν στο δημοψήφισμά τους «ΝΑΙ» και με τα δύο χέρια το Σύμφωνο των Πρεσπών, και γιατί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τους δεν το προσυπογράφει;  Τους θεωρείς τόσο ανόητους, ή, μήπως, είναι και αυτοί (για τη χώρα τους) προδότες, όπως σου αρέσει να λες;

 21.      Η λέξη «ιθαγένεια» (η οποία αναφέρεται στο Σύμφωνο των Πρεσπών στην αγγλική γλώσσα ως «Nationality»), μήπως είναι η νομική και πολιτική σχέσις μεταξύ του πολίτη με το κράτος του, και όχι η εθνικότητα; (Ούτε, φυσικά, η… εθνότητα, όπως λένε πολλοί, κάνοντας λάθος.)

       Και επειδή κάποιοι αμφισβητούν την ορολογία: Η αστυνομική σου ταυτότητα (η οποία ισχύει και ως διαβατήριο για πολλές χώρες), τι γράφει στην αριστερή μεριά της εμπρόσθιας όψης της σχετικά, μήπως έχεις προσέξει; Μήπως γράφει «HELLENIC NATIONALITY» στα Αγγλικά, το οποίο  μεταφράζει σε ανύποπτο χρόνο, «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ» στα Ελληνικά, και έτσι γίνεται αποδεκτή από πολλά κράτη;

 22.      Η εθνικότητα, είναι κάτι που... παραχωρείται; Εμείς, δηλαδή, είμαστε Έλληνες, επειδή κάποιοι άλλοι μας το... επέτρεψαν; Και πώς μπορεί κάποιος να παραχωρήσει εθνικότητα; Δικαιούμαστε, ας πούμε, να αποφασίσουμε εμείς(!), αν ένας Γάλλος δεν είναι Γάλλος, αλλά... Ουρουγουανός, π.χ.; Πώς, λοιπόν, παραχωρήσαμε κάτι… που δεν έχουμε;

 23. Μήπως τα κράτη αναγνωρίζουν κράτη μόνον, και όχι εθνικότητες; Στη Ελβετία, στις Η.Π.Α., στον Καναδά, στην Αυστραλία κλπ,  υπάρχει μια πανσπερμία εθνικοτήτων. Ποια απ΄ όλες έχουμε, εμείς,… απονείμει, για να κάνουμε το ίδιο και για τους λαούς του κράτους των Σκοπίων στο οποίο ζουν Σέρβοι, Αλβανοί και λίγοι Βούλγαροι; Ποια εθνικότητα από τις τρεις τους… χαρίσαμε;

 24.      Αν δεν επικυρωνόταν το Σύμφωνο των Πρεσπών, οι Γείτονες δεν θα είχαν  εθνικότητα, αφού δεν θα τους είχαμε παραχωρήσει (όπως ισχυρίζεσαι), καμία;

 25.  Μιλάς -αν είναι δυνατόν!- για… «Νότια Μακεδονία»! Αλλά τότε -και αφού λες «Βόρειος Ήπειρος»- θα πρέπει να μιλάς -για να είναι συνεπής- και για «Νότιο Ήπειρο». Μήπως, όμως, έτσι δίνεις αφορμή στους Αλβανούς εθνικιστές να προβάλλουν αλυτρωτισμούς, πράγμα που ήδη έκαναν;

 26.      Οι Μακεδόνες μας τι γλώσσα μιλούν; Ελληνικά ή Μακεδονικά; (Προσοχή, για γλώσσα μιλάμε, όχι για τοπική διάλεκτο!).

 27.      Μήπως υπάρχει Μακεδονική γλώσσα, κατοχυρωμένη (με τη συναίνεσή μας!),  στον ΟΗΕ, από το 1977, ως γλώσσα των γειτόνων;

 28.      Πότε έκανες συλλαλητήριο για την Κύπρο; Ή, μήπως,… άλλο Μακεδονία και άλλο Κύπρος; 

 29.  Πότε έκανες συλλαλητήριο για τη τουρκική επιθετικότητα; Ή η Τουρκία είναι μεγάλη δύναμη για να της εναντιωθείς, ενώ τα Σκόπια πολύ μικρή, και του χεριού σου;  Μήπως, λοιπόν, οι πατριωτικές σου ευαισθησίες είναι  α λα καρτ, και κατ’ επιλογήν;

 30.  Ισχυρίζεσαι ότι αφού ο Ζάεφ δήλωσε (προς εσωτερικήν κατανάλωσιν των συμπατριωτών του), «Μακεδόνας» σκέτο, άρα αυτό… ισχύει! Αλλά τότε και στην Τουρκία ανήκει το… μισό Αιγαίο καθώς και η… μισή Μεσόγειος, αφού έτσι δηλώνει ο Ερντογάν! Ανήκουν;

 31.  Μήπως, όμως, μ’ όλα τα σχετικά με την Τουρκία, ενισχύεις, και εξυπηρετείς (άθελά σου), τον τουρκικό εθνικισμό και τον επεκτατισμό της εξ ανατολών γείτονος; 

 32.  Δεν θέλεις ούτε ν' ακούσεις για μη Έλληνες Μακεδόνες, όταν Σλάβοι, Αλβανοί και λίγοι Βούλγαροι κατοικούν σε τμήμα της αρχαίας Μακεδονίας δέκα τρεις, ολόκληρους, αιώνες! «Μάλιστα». Αποκαλείς, όμως, τους Τούρκους, που έφθασαν στην Κύπρο πριν, μόλις, πεντακόσια περίπου χρόνια, Τουρκο-Κύπριους· Κύπριους δηλαδή!

        Και μήπως το διαβατήριο και η ταυτότητά τους έγραφαν, πριν το 1974, «Κυπριακή Δημοκρατία»  και «Κύπριος πολίτης»;  Και μήπως οι (Τουρκο)Κύπριοι απειλούν μαζί με τους Τούρκους της Τουρκίας την ελεύθερη Κύπρο, ενώ  οι γείτονες ποτέ δεν μας απείλησαν, -ούτε και μπορούν να μας απειλήσουν; (Διευκρινίζω ότι δεν μας απειλούν οι λαοί, αλλά οι άρχουσες τάξεις τους.)

 33.  Αφού, λοιπόν,  ο Ζάεφ δήλωσε «Μακεδόνας» σκέτο, άρα… τους παραδώσαμε εθνικότητα, όπως επιμένεις! Μήπως, όμως, τα γραπτά είναι αυτά που μένουν και μετρούν γενικά, και ειδικά στις διεθνείς σχέσεις, και όχι τα προφορικά; Η Τουρκία, π.χ., πολύ θα ήθελε να σπάσει τη συνθήκη της Λοζάνης, όπως δήλωσε ο Ερντογάν (στην Αθήνα μάλιστα), για να του απαντήσει ο πρωθυπουργός μας ότι, για να συμβεί αυτό, θα πρέπει να αποσύρουν την υπογραφή τους όλες οι χώρες που την υπέγραψαν (μέχρι και η μακρινή Ιαπωνία έχει υπογράψει!). Άρα ακόμη και μία χώρα να μην την αποσύρει (η Ελλάδα), η συνθήκη δεν ανατρέπεται, αλλά ισχύει!

 34.  Μήπως, μέχρι πριν το Σύμφωνο των Πρεσπών, η ταυτότητα των γειτόνων έγραφε «Μακεδόνας» σκέτο, ενώ μετά θα γράφει «Μακεδόνας/πολίτης της Βόρειας Μακεδονίας». Είναι το ίδιο;

 35.  Μήπως το διαβατήριο των γειτόνων (που αποδεχόμασταν κι εμείς), πριν το Σύμφωνο των Πρεσπών έγραφε «Δημοκρατία της Μακεδονίας» και «Μακεδόνας πολίτης», ενώ μετά θα γράφει «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» και «Μακεδόνας/Πολίτης της Βόρειας Μακεδονίας»; Πιο είναι καλύτερο για ’μας;

 36.  Μήπως η σημαία τους πριν είχε τον ήλιο της Βεργίνας, ενώ μετά το Σύμφωνο των Πρεσπών θα είναι χωρίς  τον ήλιο της Βεργίνας. Εσύ, ποια σημαία θα προτιμούσες;

   37.  Πότε και ποιο κράτος, κατάφερε να υποχρεώσει κάποιο άλλο να αλλάξει το Σύνταγμά του; Και επειδή το πετύχαμε εμείς για πρώτη φορά στην παγκόσμια Ιστορία: μήπως αυτό συνιστά μια τεράστια επιτυχία της Διπλωματίας μας;

 38.  Γιατί αποκαλείς (ακόμη και σήμερα!), Τουρκο-Κρητικούς (Κρητικούς δηλαδή!), κάποιους κατοίκους της Μικράς Ασίας;

 39. Όταν μεταναστεύσεις (στην Αυστραλία π.χ.), γιατί λέγεσαι «Αυστραλός» από την πρώτη μέρα κιόλας;

 40. Υπάρχουν ξένοι που έχουν έλθει στην Ελλάδα και μένουν μόνιμα και νόμιμα ή/και έχουν γεννηθεί εδώ, που θεωρούνται Έλληνες πολίτες (Αντετοκούμπο, π.χ.);

 41.  Υπάρχει κάποια ουσιαστική διαφορά μεταξύ του «(Π.Γ.) Δημοκρατία της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ» (που έλεγες τόσα χρόνια αδιαμαρτύρητα), με το «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας»;

 42.  Είκοσι επτά, ολόκληρα, χρόνια, που έλεγες «(Π.Γ.) Δημοκρατία της Μακεδονίας», τι το τραγικό συνέβη, το οποίο θα συμβεί από εδώ και εις το εξής με το παρόμοιο «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας»;

 43.  Όλος ο κόσμος -αντίθετα από εσένα-, συγχαίρει την κυβέρνησή μας και προσωπικά τον  πρωθυπουργό μας για το Σύμφωνο των Πρεσπών. Υπάρχει, δε, το ενδεχόμενο Τσίπρας και Ζάεφ να λάβουν, εξ ημισείας ο καθένας, το Νόμπελ Ειρήνης! Τι λες, όλος ο κόσμος έχει άδικο, και εσύ μόνο έχεις το δίκιο;  

 44.   Εκατόν σαράντα χώρες  θα πάψουν, με το Σύμφωνο των Πρεσπών, να αναγνωρίζουν τη  «Δημοκρατία της Μακεδονίας» με αυτό το όνομα. Αυτήν την τεράστια εθνική μας νίκη την αποκαλείς ξεπούλημα; Έλεος!

 45. Μήπως η αξιωματική μας αντιπολίτευση -αν και συμφωνεί- συντηρεί το ζήτημα για ψηφοθηρικούς λόγους, θυσιάζοντας τα εθνικά συμφέροντα στη μικροπολιτική της άγρας ψήφων;

 46. Γιατί οι Ρώσοι ενδιαφέρθηκαν τόσο πολύ να μην αλλάξει η ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας», χρηματοδοτώντας, μάλιστα, τα συλλαλητήρια, στα οποία πήγαινες νομίζοντας ότι όλα γίνονται αυθόρμητα, αγνά και εντελώς πατριωτικά και ανιδιοτελώς;

 47. Τούτων δοθέντων -και επειδή εσύ μίλησες για «προδότες»-  τι  λες, είναι «προδότες» όσοι στηρίζουν το Σύμφωνο των Πρεσπών ή, μήπως κάποιοι άλλοι;

 48. Αν δεν είναι τώρα η ευκαιρία να λυθεί το σκοπιανό -αφού τα Σκόπια δεν τα κυβερνούν εθνικιστές-, πότε θα είναι; ήδη έχει περάσει περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, χωρίς λύση! Πιστεύεις ότι ο (πολύς) χρόνος που έχει κυλίσει, ήταν υπέρ ημών ή, μήπως, υπέρ του κράτους των Σκοπίων;

 49. Είναι προς το συμφέρον μας να παρέμενε ανοικτή μια εθνική πληγή στα βόρεια σύνορά μας;  Είναι για το καλό μας να έχουμε πολλά εθνικά μέτωπα ανοικτά, έχοντας ένα, επιπλέον, εχθρό, ο οποίος διεκδικούσε τη Μακεδονία μας;   

 50. Πόσο είναι σωστό να διατηρούσαμε ανοικτό ένα, ακόμη, εθνικό ζήτημα;

 51. Έχεις μελετήσει το Σύμφωνο των Πρεσπών -ως ώφειλες- πριν εκφέρεις γνώμη και άποψη; (Είναι σίγουρο πως όχι γιατί, αν το είχες, απλώς, και μόνον, διαβάσει, δεν θα κατέβαινες σε χρηματοδοτούμενα από τους Ρώσους συλλαλητήρια πλάι πλάι με τους νεοναζί, για να υποστηρίξεις ό,τι, ακριβώς, και ο Σουλτάνος!)

 52. Έχεις ξελαρυγγιστεί να φωνάζεις και κουραστεί να κρατάς πανό με το σύνθημα «Η Μακεδονία είναι ελληνική». Μα όντως, όπως ήδη αποδείξαμε, μία -και μόνον μία!- περιοχή του κόσμου ονομάζεται «Μακεδονία» σκέτο, και αυτή είναι η ελληνική και καμία άλλη! Αλλά τότε προς τι η φωνασκία; Μήπως παραβιάζεις ανοικτές θύρες;

 53. Αν, όμως, χαλάς τον κόσμο, φωνάζοντας ότι «Η Μακεδονία είναι ελληνική», γνωρίζοντας ότι η Αρχαία Μακεδονία εκτεινόταν ως τα Σκόπια και τη Βουλγαρία, τότε προβάλλεις -εμμέσως, πλην, όμως, σαφώς-  αλυτρωτικές διεκδικήσεις και κάνεις ό,τι έκαναν εθνικιστές της γείτονος! Επιπλέον επιτίθεσαι στη Συνθήκη του Βουκουρεστίου του 1913, την οποία έχουμε συνυπογράψει!  Πόσο σωστά τα βλέπεις όλ’ αυτά;

 54. Γιατί κάποιοι από εσάς χρησιμοποιούν εντελώς παράνομες μεθόδους για να επιβάλλουν την άποψή σας; Απείλησαν, π.χ., και εξύβρισαν βουλευτές, προσπάθησαν να κάψουν τη Βουλή, και έστειλαν τραυματίες είκοσι οκτώ αστυνομικούς στο νοσοκομείο!   

 55. Ποια ερωτήματα από όλα τα παραπάνω σε είχαν προβληματίσει, ποια είχες σκεφθεί σοβαρά, και σε ποια απ’ όλα είχες δώσει ορθολογική απάντηση;

  Όποιος προσπαθήσει να απαντήσει τίμια, ειλικρινά και με το χέρι στην καρδιά, σε ένα, έστω, από τα παραπάνω καίρια ερωτήματα, θα καταλάβει πως άλλος δρόμος, για τη λύση του Σκοπιανού,  εκτός του Συμφώνου των Πρεσπών, δεν υπήρχε, δεν υπάρχει, και δεν θα υπάρξει! Αν το ίδιο προσπαθήσουν να κάνουν και οι όψιμοι Μακεδονομάχοι, θα καταλάβουν σε τι ολέθριο σφάλμα (με ορατό τον κίνδυνο να προκαλέσουν εθνική ήττας), είχαν υποπέσει.

  Κάποτε ήταν η Μικρά Ασία και, σχετικά πρόσφατα, η Κύπρος: όποιος δεν ήθελε να φτάσει ως την Κόκκινη Μηλιά, και όποιος δεν ήθελε την περιβόητη «Ένωση» της μαρτυρικής Μεγαλονήσου με τη «μητέρα-Πατρίδα», ήταν… προδότης! Τώρα είναι προδότης όποιος αποδεικνύει ότι μια και μόνο μία Μακεδονία υπάρχει σε όλον τον κόσμο, η ελληνική, και όποιος δεν υποστηρίζει ό,τι, ακριβώς, ο Ερντογάν, οι Γείτονες εθνικιστές, οι Χρυσαυγίτες, ο Πούτιν, ο Γκρουέφσκι και η ντόπια αντίδραση!

  Η άγνοια της Ιστορίας, ο εθνικισμός, η μη ορθή εκτίμηση των κινήσεων των διεθνών παραγόντων και των μεγάλων οργανισμών και κρατών, ή άρνηση της εις βάθος μελέτης της Ιστορίας και των εθνικών θεμάτων, η μικροπολιτική, η οποία θυσιάζει ένα εθνικό ζήτημα στον βωμό της άγρας ψήφων, οι αλλοπρόσαλλες πολιτικές εκ μέρους κάποιων μικρών κομμάτων με σκοπό  τη διάσωσή τους (με αποτέλεσμα τη… διάλυσή τους), η απαξίωση του διαλόγου και η υποτίμηση του συνομιλητή, η απουσία επιχειρημάτων και η αντικατάστασή τους από συνθήματα και κραυγές, ο συναισθηματισμός, ο αυθορμητισμός και ο παρορμητισμός, η επιπολαιότητα και η έλλειψη σοβαρότητος, μαζί με μεθόδους υποκόσμου (βία, απειλές, ψεύδος, και απάτη),  και άλλα ελεεινά και τρισάθλια  παρόμοια, απείλησαν, για μία, ακόμη, φορά, τα εθνικά συμφέροντα! Ευτυχώς, όμως, είχαν και έχουν γνώσιν οι φύλακες…

Η Ιστορία του Σκοπιανού

Οι εχοντες μνημη χρυσοψαρου δεν υπαρχει λογος να διαβασουν το παρακατω ποστ...
To 1991 μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας η δημοκρατία της Μακεδονίας με δημοψήφισμα αποφασίζει την ανεξαρτητοποίηση της και αρχίζει το πανηγύρι.
Ο Σαμαράς βλέπει ευκαιρία να κάνει καριέρα πάνω σε αυτό, το θέμα σηκώνεi, μαζικά συλλαλητήρια, χαμός, υστερία, έλεγες Μακεδονία και σου έκαναν μήνυση για προδοσία.
Πέφτει ο γέρος Μητσοτάκης, που παίζει να ήταν το Σκοπιανό το μοναδικό θέμα που είχε δίκιο.
Σκληρή στάση η Ελλάδα, δεν δίνει κανένα όνομα που περιέχει τον όρο Μακεδονία αλλά στη συνέχεια το θέμα κάνει τζίζ και δεν το αγγίζει κανένας.
Οι ξένοι, ο ένας μετά τον άλλον αναγνωρίζουν την χώρα με το όνομα Μακεδονία.
Σιγά σιγά η Εθνική θέση μετακινείται και πάμε σε σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις.
Σε αυτό συμφωνούν οι πάντες, η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, η Αριστερά ακόμα και ο Λεβέντης.
Είναι και ο Πανάρας τότε στην ΝΔ αλλά δεν είχε μπει ακόμα ο Παύλος Μελάς μέσα του.
Φωνάζουν μόνο κάτι ψεκασμένοι πλέον και ακροδεξιοί όπως ο Άδωνις που αποκαλούν την Ντόρα και τον Καραμανλή προδότες αλλά κανένας δεν τους δίνει ιδιαίτερη σημασία.
Ακόμα και ο Μακεδονομάχος Σαμαράς που έχει βαρεθεί να κοιτάει το ταβάνι του και θέλει να γυρίσει πίσω στην ΝΔ δεν πολυμιλάει.
Αργότερα ΠΘ ο ίδιος στέλνει τον Βενιζέλο στον ΟΗΕ και ζητάει σύνθετη ονομασία erga omnes αλλά λύση δεν προκύπτει..
Ξαφνικά ο Τσίπρας ανοίγει το θέμα για τους δικούς του λόγους και μάλλον επειδή θεωρεί ότι μπορεί να κερδίσει πολιτικά από αυτό, συμφωνούν και οι Σκοπιανοί που θέλουν να μπουν στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ για να κονομήσουν όπως και εμείς.
ΕΕ και ΝΑΤΟ θέλουν λύση στο ονοματολογικό, βάζουν και αυτοί το χεράκι τους και εγένετο συμφωνία.
Εντωμεταξύ όμως η ακροδεξιά έχει ανέβει, υπάρχουν πολλά ψηφαλάκια με περικεφαλαία, ακόμα και το ΚΚΕ βλέπει αλυτρωτισμούς, Σαμαράς και Άδωνις έχουν μεγάλη επιρροή πια στην ΝΔ και ντύνονται όλοι ξανά Μακεδονομάχοι κόντρα σε όσα έλεγαν οι ίδιοι μέχρι τότε και ταΐζοντας ουσιαστικά τον εθνικισμό υιοθετώντας επιχειρήματα της ακροδεξιάς.
Αυτή είναι η σύντομη ιστορία της εξέλιξης του σύγχρονου "Μακεδονικού" στην Ελλάδα
Mpaountolino

Η σημερινή κοινωνία

https://www.awakengr.com/omi-alithia-gia-tin-simerini-kinonia-se-ena-vinteo-5-lepton/?fbclid=IwAR3XOdEYaQbK-TNA55G14WhMUfITpWmGx2_q3qEzYf_F9xLDb12ER2yY6u0

Για τον Τσιτσάνη. Του Δ. Τριάντου

Γεννήθηκε -σαν σήμερα-στα Τρίκαλα από γονείς Ηπειρώτες με άλλα 13 παιδιά (επέζησαν τα 4), ο πατέρας του τσαρουχάς με παραγγελίες και από την ανακτορική φρουρά, τον έχασε όντας μαθητής του δημοτικού, για να τα φέρουν βόλτα, η μητέρα του πλένει τα ρούχα των φαντάρων του αντικρινού στρατώνα, στα 13 του θα πιάσει για πρώτη φορά στα χέρια του το μπουζούκι του πατέρα του. Δικηγορική καριέρα ήταν το όνειρο της μάνας του, σε ηλικία 22 ετών, το 1937, έρχεται στην Αθήνα παίζοντας μπουζούκι για τα προς το ζην.

1940, συμπίπτει με τον Χαρίλαο Φλωράκη στο Τάγμα Τηλεγραφητών, αυτός αφηγείται: «Όταν πήγα εγώ στο Τάγμα, ο Τσιτσάνης ήταν ήδη αγαπητός στους φαντάρους. Τα βράδια μετά το προσκλητήριο πηδούσε τα συρματοπλέγματα με κάποιον άλλο και πήγαιναν στις ταβέρνες που ήταν γύρω από το στρατόπεδο και δούλευαν μέχρι αργά το βράδυ. Με τον ίδιο τρόπο ξαναγύριζαν και ούτε γάτος ούτε ζημιά. Μια φορά όμως ο επιλοχίας τον έπιασε στα πράσα που πηδούσε το φράχτη. Την άλλη μέρα το πρωί στην αναφορά “Τι γύρευες στα σύρματα τέτοια ώρα, Τσιτσάνη ;”. Κι αυτός ετοιμόλογος: “Ασυρματιστής είμαι κυρ λοχαγέ, τι θέλετε να κάνω, για επιθεώρηση πήγα στα σύρματα να δω αν είναι εντάξει!»
Με τους τεκέδες της εποχής δεν είχε πάρε-δώσε, μία χρόνια επιπεφυκίτιδα του επιδεινωνόταν από τις λάμπες Λουξ που χρησιμοποιούσαν, όμως γοητεύεται από τις ιστορίες τους. Το να δουλεύεις μπουζουκτσής την εποχή εκείνη ήταν επικίνδυνο, τα μαγαζιά γεμάτα μαχαιροβγάλτες, ο Μιχάλης Γενίτσαρης γράφει στην αυτοβιογραφία του ότι είχε μαζί κάτω από το σακάκι του περίστροφο colt 38, το ζεϊμπέκικο το χόρευαν με δίκοπα μαχαίρια χωμένα στα μπούτια, η λέξη ρεμπέτης ήταν βρισιά, ο ρεμπεσκές! Ο ίδιος ο Τσιτσάνης έζησε κατά τύχη, ένας αρχινταής τον έσωσε!
Γράφει το «Όταν συμβεί στα πέριξ (Της μαστούρας ο σκοπός)», η λεγόμενη αστική τάξη στα Τρίκαλα, παλιοί τσιφλικάδες, έμποροι, καπνέμποροι, του γυρίζουν την πλάτη, τον χλευάζουν, θεωρώντας πως ξεφτιλίζει το όνομα του πατέρα του με το να λέει τραγούδια για αποβράσματα «Αυτή είναι η εκδίκησή μου» θα πει χρόνια μετά στον Γιώργο Λιάνη, ερωτώμενος για την μετέπειτα καθολική αποδοχή του, ο αρχικός αρνητισμός του είχε κοστίσει!. Φτιάχνει τραγούδια ασταμάτητα. Κι όταν η λογοκρισία απαγορεύει τέτοιους στίχους, εκείνος γράφει την «Αρχόντισσα», για ένα υπαρκτό πρόσωπο, την Ελίζα, μια αριστοκρατική ευαίσθητη νεαρή χήρα που κατάντησε αλκοολική και εκτελέστηκε από τους Γερμανούς το 1941. Ο Μάνος Χατζιδάκις σχολιάζει: το «Αρχόντισσα μου, μάγισσα τρανή» έχει την ίδια δύναμη και αλήθεια που συναντάς στον “Ερωτόκριτο”» του Κορνάρου και στο “ Ματωμέvο Γάμο” του Λόρκα».
Γνωρίζεται με την Μαρίκα Νίνου, Αρμενικης καταγωγης, το πραγματικό της όνομα Ευαγγελία Αταμιάν γίνεται Μαρίκα, προς τιμήν της Μαρίκας Κοτοπούλη και Νίνου, από το μικρό όνομα του συζύγου της, ακροβάτη και ζογκλέρ του Νίνου Νικολαΐδη, ξεκίνησε με τον Χιώτη, έμελλε να ταυτιστεί με τον Τσιτσάνη στο πάλκο, στου «Τζίμη του Χοντρού», κάθε βράδυ για 3 χρόνια χαλασμός, πρωτόγνωρα για την εποχή τα «τσαλιμάκια της» στο πάλκο, επιβάλλεται δίπλα του και παραμερίζει τη Σωτηρία Μπέλλου και την Σεβάς Χανούμ, σε μια κρίση θυμού, στο καφενείο των μουσικών στην σημερινή οδό Κοτοπούλη στην Ομόνοια, η Μπέλλου μπαίνει μέσα την ξυλοφορτώνει και την στέλνει στο νοσοκομείο. H σχέση της Νίνου με τον Τσιτσάνη θυελλώδης. Πολλοί κάνουν λόγο για έρωτα, που ο Τσιτσάνης κατέπνιγε, σκεφτόμενος την οικογένειά του. Χώρισαν επεισοδιακά τη δεκαετία του '50 εξαιτίας περιοδείας της στη Νέα Υόρκη. «Δεν θα πας…Θα πάω» και πήγε μόνη της, ο Τσιτσάνης δεν της ξαναμίλησε, ούτε στην κηδεία της πήγε όταν πέθανε από καρκίνο της μήτρας στα 39 της έχοντας προλάβει να ηχογραφήσει μαζί του τη «Σεράχ», τα «Καβουράκια», τη «Ζαΐρα», το «Γεννήθηκα για να πονώ», στην ζωή της βασίζεται η ταινία "Ρεμπέτικο" του Κώστα Φέρρη. Από τον «Τζίμη τον Χοντρό» πέρασε Τσαρούχης, Μινωτής, Κούνδουρος, Καμπανέλλης, Χατζιδάκις και φυσικά ο Μίκης που θα αναφωνήσει «Θα 'θελα να με θεωρούν έναν ταπεινό μαθητή του».
Η δεκαετία του 70, η περίοδος καθολικής αποδοχής του, ξεκινά στο «Χάραμα» στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής για να μείνει μέχρι και έναν μήνα πριν φύγει από τη ζωή, μαζί του η Μπέλλου, Μοσχολιού, Αλεξίου, Γαλάνη, Κωχ, Τσανακλίδου, Αλεξάνδρα, Χαρούλα Λαμπράκη κ.α, περνούν οι πάντες για να τον δουν στο πάλκο, από τους φανατικούς ο Ανδρέας Παπανδρέου, του κάνει πρόταση για το ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, του απαντά « Ανδρέα μου, τώρα είμαι ο Τσιτσάνης όλων των Ελλήνων, εάν έρθω μαζί σου, τους μισούς θα τους χάσω!». Το 1980, με πρωτοβουλία της UNESCO μέσα στο Χάραμα ηχογραφήθηκε ένας διπλός δίσκος που κυκλοφόρησε στη Γαλλία το 1985, κατακτώντας το βραβείο της Μουσικής Ακαδημίας Charles Gross.
Φωτο 2. Φωτογραφημένος στο θρυλικό «Ουζερί Τσιτσάνης», στην Θεσσαλονίκη, το «βασίλειο» του, σέρβιρε μόνο τυρί και ψητή σαρδέλα, εκεί θα γράψει μερικά από τα καλύτερα τραγούδια του, ανάμεσα τους την «Συννεφιασμένη Κυριακή», το 1948. «Θυμάμαι αποβραδίς είχε γίνει μπλόκο από τους Γερμανούς σ’ ένα κουτούκι και κανείς μας δεν ήξερε αν θα φύγει ζωντανός από μέσα. Το χάραμα μας άφησαν να φύγουμε. Έξω το χιόνι ήταν στρωμένο και όπως πήγαινα για το σπίτι, είδα τόπους-τόπους πηχτό κόκκινο αίμα και ένα παλικάρι σκοτωμένο. Γύρισα σπίτι μου και έγραψα το τραγούδι με αρχικό τίτλο Ματωμένη Κυριακή». Γράφει και το «Κάνε λιγάκι υπομονή» που το χρησιμοποιεί ο Θόδωρος Αγγελόπουλος στον κινηματογραφικό «Θίασο» ως αντιπροσωπευτικό δείγμα μιας ταραγμένης εποχής.
Φωτο 3. Ήταν βράδυ σαν σήμερα, 18 Ιανουαρίου του 1984, όταν η τηλεόραση μετέδωσε την είδηση από το Λονδίνο: «Πέθανε ο Βασίλης Τσιτσάνης, ανήμερα των γενεθλίων του! », «Να με θάψετε με το μπουζούκι μου και την ώρα που θα με κατεβάζετε να μου παίξετε την Συννεφιασμένη Κυριακή», ήταν η επιθυμία του… λίγα 24ωρα μετά, στο Α' Νεκροταφείο, ο κόσμος πατούσε πάνω στα μνήματα για να πλησιάσει με κάθε τρόπο τον τάφο και να πραγματοποιήσει την επιθυμία του (φωτο 3, ο τάφος του την επομένη της κηδείας). Μια Γαλλική εφημερίδα θα γράψει: «Για τον λαό του είναι πάνω και από Βασιλιάς, είναι ένα σύμβολο. Χωρίς αυτόν η ελληνική μουσική δεν θα ήταν αυτό που είναι σήμερα. Πάνω από 550 ηχογραφήσεις στο ενεργητικό του: «Αντιλαλούνε τα βουνά; Απόψε κάνεις μπαμ; Γλυκοχαράζουν τα βουνά; Χωρίσαμε ένα δειλινό; Ακρογιαλιές δειλινά; Ξημερώνει και βραδιάζει; Απόψε στις ακρογιαλιές ; Είμαστε αλάνια; Με παράσυρε το ρέμα; Δώδεκα η ώρα; Τα καβουράκια ;Τα λερωμένα τ΄ άπλυτα ; Της γερακίνας γιος; Τι σήμερα τι αύριο τι τώρα ; Ανάθεμά σε θάλασσα; Νύχτες μαγικές; Αργοσβήνεις μόνη; Γιατί με ξύπνησες πρωί; Ζαΐρα; Τρέξε μάγκα να ρωτήσεις ; Όμορφη Θεσσαλονίκη; Πέφτεις σε λάθη; Αραμπάς περνά ; Πήρα τη στράτα κι έρχομαι ; Σαν απόκληρος γυρίζω ; Τα ξένα χέρια; Μπαξέ-Tσιφλίκι; Σερσέ λα φαμ κ.α.
Το έργο του συνέχεια ανακαλύπτεται και διασκευάζεται, το 2015, η διάσημη Ολλανδή βιολίστρια Emmy Storms επιλέγει Τσιτσάνη να τελειώσει την συναυλία της, η μουσική του ταξιδεύει στο Χόλιγουντ, όταν ο Γούντι Άλεν, το 1995, στο σάουντρακ της ταινίας“Mighty Aphrodite” επιλέγει το «Νέο Μινόρε», ο Vassilikos διασκευάζει με ηλεκτρονικούς ήχους την Σεράχ και σε κάποια beach bars γίνεται το απόλυτο καλοκαιρινό hit! », η Μαρίζα Κωχ προσθέτει «Αν είσαι ακροατής των τραγουδιών του αναγκαστικά χορεύεις, αφού δεν μπορείς να πετάξεις!».
"Αισθανόμουν ταπεινός, πιο μικρός από τους άλλους ανθρώπους, γιατί ο μουσικός τότε είχε κακή φήμη, πήγαινε στα πανηγύρια κι ο καθένας κολλούσε τις δεκάρες, παίξε ρε, μην πω και τα υπόλοιπα. Έγινα μουσικός με την σκέψη, εάν δεν γίνω μεγάλος, να τα εγκαταλείψω ". Δυστυχώς δεν πρόλαβε να ζήσει και την επίσημη δικαίωση, στις 9 Δεκεμβρίου του 2017, η UNESCO συμπεριέλαβε το ρεμπέτικο στον Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας ! τα «χασικλίδικα ανθρώπων του υποκόσμου» σήμερα παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά εφάμιλλα με τα αργεντίνικα τάνγκο, τα αμερικανικά μπλουζ, τα πορτογαλέζικα φάδος σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης.
στα σχόλια: Μοναδικό μνημείο του λαϊκού μας πολιτισμού λόγω της σπάνιας μελωδικής αυτονόμησης των τριών ερμηνευτών - Ιωάννα Γεωργακοπούλου, Στελλάκης Περπινιάδης και ο Τσιτσάνης, η πρώτη ηχογράφηση της «Αχάριστης» !
Δε ρώτησες τόσο καιρό για μένα ...
πως πέρασα, τρελή, στην ξενιτιά, ...
σ’ αγάπησα, δυστύχησα για σένα...
και σέρνομαι, πανούργα, μακριά....
Μου είπανε πως ζεις ευτυχισμένη...
θεότρελη, στα πλούτη κολυμπάς,...
μα μια κατάρα πάντα θα σε δέρνει...
του προδομένου ο πόνος της καρδιάς....

Απάντηση σε όψιμο... Μακεδονομάχο. Του Κων/νου Γ. Καζανάκη

Απάντηση σε όψιμο... Μακεδονομάχο:
Μέχρι τώρα
που αποκαλούσαμε το γειτονικό κρατίδιο
«(Π.Γ.Δ. της) Μακεδονίας»,
γιατί δεν μιλούσες; μήπως γιατί δεν πάθαμε τίποτα; και τώρα, τι σ' έπιασε και χαλάς τον κόσμο; Αν δεν ψηφιστεί το Σύμφωνο των Πρεσπών (που ευτυχώς για ’μας θα ψηφιστεί), πώώώς θα αποκαλούμε τα Σκόπια; 140 κράτη, μεταξύ των οποίων Ρωσία και Κίνα, τα έχουν αναγνωρίσει ήδη ως σκέτο «Δημοκρατία της Μακεδονίας», οπότε μένουν αλλά 60. Και θα μείνουμε μόνοι μας να τα αποκαλούμε «(Π.Γ.Δ. της)... Μακεδονίας»! Τι θα έχουμε κερδίσει; Και πόσο διαφέρει το «Βόρεια Μακεδονία», από το «(Π.Γ.Δ. της) Μακεδονίας», και πού; μήπως καθόλου και πουθενά; Και μήπως, σε μια τέτοια χείριστη, για τα εθνικά μας συμφέροντα, εξέλιξη, τα Σκόπια ΔΕΝ θα αφαιρέσουν από το Σύνταγμά τους τον αλυτρωτισμό; 
Γενικώτερα: γιατί υποστηρίζεις τον Σουλτάνο και την Τουρκία που, όπως εσύ, δεν θέλει με τίποτα το Σύμφωνο των Πρεσπών; αλλά αποκαλείς εμάς... προδότες! Όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, το εν λόγω Σύμφωνο είναι μιά λεόντεια σύμβαση υπέρ μας, και κατά των Σκοπίων, αλλά ο εθνικισμός και ο συναισθηματισμός «μας», δεν «μας» αφήνει να το καταλάβουμε. Και τα δύο, όμως, αυτά, είναι οι χειρότεροι σύμβουλοι στην πολιτική, ιδίως την εξωτερική, και μας έχουν οδηγήσει σε δύο εθνικές τραγωδίες: της Μ. Ασίας και της Κύπρου. Αλλά μυαλό δεν «βάλαμε», και θέλουμε, τώρα, να οδηγήσουμε τη γείτονα χώρα στην αγκαλιά της Τουρκίας η οποία εκπαιδεύει, ήδη, τον στρατό της! Έτσι θα κλείσει το μουσουλμανικό τόξο Τουρκία-Σκόπια-Αλβανία, ’πάνω από τα βόρεια σύνορά μας! Μπίνγκοοο! Αντίθετα, η αμυντική συμφωνία Ελλάδας-Σκοπίων, (που περιέχεται στις Πρέσπες), καθιστά τα Σκόπια συμμάχους δικούς μας! Η άλλη εκδοχή: τα Σκόπια θα πάνε με τη Ρωσία. Τότε, όμως, οι Αμερικανονατοϊκοί θα προκαλέσουν ένα εμφύλιο πόλεμο -α λα Γιουγκοσλαβία-, και θα διαμοιράσουν το κρατίδιο μεταξύ Αλβανίας, Σερβίας και Βουλγαρίας -α λα Κύπρος-, οπότε θα έχουμε στα βόρεια σύνορά μας τη Μεγάλη Αλβανία, και τη Μεγάλη Βουλγαρία! Κι άλλο μπίνγκο! Τι λες, μετά απ' ολ' αυτά, να μην ψηφιστεί το Σύμφωνο των Πρεσπών, ή να υπερψηφιστεί; τι, τελικά, συμφέρει την Ελλάδα, οέο;