Πώς βρίσκω τους ήχους της Β.Μ.

Σοβαρεύτηκε ο Τσίπρας; Tου Νίκου Μωραΐτη

Σοβαρεύτηκε ο Τσίπρας; (του Νίκου Μωραΐτη)

Σοβαρεύτηκε ο Τσίπρας», είναι το μήνυμα που μου έστειλε στο messenger ένας καλός μου φίλος, δεξιός. Είδα και αντίστοιχα επαινετικά δημοσιεύματα στον συστημικό Τύπο.
Αν τους αρέσει τόσο πολύ ο Τσίπρας, που δεν υψώνει τόνους σε καιρό πανδημίας, που δεν κάνει αντιπολίτευση πάνω σε πτώματα, τότε γιατί έδωσαν τόσο σκληρή μάχη να εκλεγεί αυτός που πάτησε πάνω σε πτώματα;
Αν τους αρέσει τόσο πολύ ο Τσίπρας που μιλάει για «εθνική επιτυχία» στην αντιμετώπιση του κορωνοϊού, τότε γιατί με τόση λύσσα βάλθηκαν να φέρουν στην εξουσία εκείνον που ποτέ δεν παραδέχτηκε μία άλλη εθνική επιτυχία, αυτή της

εξόδου από το Μνημόνιο; Αυτόν που δυναμίτισε μία άλλη εθνική επιτυχία, αυτή της συμφωνίας των Πρεσπών, που ούτε στα όνειρά τους δεν την είχαν φανταστεί επί κυβερνήσεων ΝΔ;

Αλήθεια, τώρα «σοβαρεύτηκε ο Τσίπρας»; Όταν άφησε πίσω το θυμικό και προχώρησε στον συμβιβασμό με τους Ευρωπαίους ήταν ασόβαρος; Όταν προκήρυξε εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2015 γιατί με άλλο πρόγραμμα εξελέγη και με άλλο ήταν αναγκασμένος να κυβερνήσει, ήταν ασόβαρος;

Όταν άρχισε να κλείνει τις πληγές των Μνημονίων με ελεύθερη πρόσβαση όλων στα νοσοκομεία, με δωρεάν μετακίνηση των ανέργων στα μέσα μαζικής μεταφοράς, με τα σχολικά γεύματα, με την αύξηση του κατώτατου μισθού, με την κατάργηση του υποκατώτατου, με την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, ήταν ασόβαρος;

Όταν έφερε τα δικαιωματικά νομοσχέδια που άνοιξαν καινούργιους δρόμους στην ελληνική κοινωνία, ήταν ασόβαρος;

Όταν, ενώ είχε ακόμα τέσσερις μήνες διακυβέρνησης μπροστά του, προκήρυξε πρόωρες εκλογές, σεβόμενος την επιλογή των πολιτών στις ευρωεκλογές του 2019, ήταν ασόβαρος;

Όταν άφηνε -μόνος αυτός μεταξύ όλων των πρωθυπουργών που κυβέρνησαν ποτέ- 37 δις στα ταμεία, «μαξιλάρι» χωρίς το οποίο σήμερα η χώρα θα καρκινοβατούσε, ήταν ασόβαρος;

Κι αν στα τεσσεράμισι χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ ο Τσίπρας ήταν ασόβαρος, τότε ποιος έχει υπάρξει ποτέ πιο σοβαρός και με πιο χειροπιαστά θετικά αποτελέσματα;

Το πρόβλημα, κατά τη γνώμη μου, είναι ότι ο Τσίπρας παραείναι σοβαρός. Και, όπως φαίνεται, παραείναι αποφασισμένος να παίξει fair play απέναντι σε έναν ανήθικο αντίπαλο, ο οποίος είναι έτοιμος ανά πάσα στιγμή να κυλιστεί στη λάσπη και να πληρώσει όσους είναι δυνατόν για να παραμείνει στην εξουσία.

Η χθεσινή δήλωση του κ. Πέτσα ότι ο Τσίπρας έφερνε μνημόνια ενώ ο Μητσοτάκης φέρνει πακέτα στήριξης, δείχνει ακριβώς το μέγεθος της χυδαιότητας και της ανεντιμότητας των ανθρώπων που χρεοκόπησαν τη χώρα και που είναι έτοιμοι να ξαναφέρουν καταστροφή πουλώντας σωτηρία.

δημοσιεύτηκε στο altsantiri.gr

https://thefaq.gr/sovareytike-o-tsipras-toy-nikoy-mora-ti/

Πώς μια γυναίκα, θα απέτρεπε την πτώση της Πόλης Του Ρεσάτ Σουλτάν

Δευ, 1 Ιουν, 11:37 μ.μ.

Καληνύχτα φίλες και φίλοι μου, καλό ξημέρωμα να έχετε και καλή ανατολή  !!! <3 

--------------------------------------------------------

Πώς μια γυναίκα, θα απέτρεπε την πτώση της  ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ!

Μια άγνωστη ιστορία από τις παραμονές της άλωσης της Κωνσταντινούπολη που θα ανέτρεπε την ιστορία.

Η Μάρα Μπράνκοβιτς επίσης γνωστή και ως Μαρώ, Κομνηνή, Βαλιντέ Χανούμ Σουλτάνα, ήταν η Ελληνοσέρβα πριγκίπισσα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και η κόρη του ηγεμόνα της Σερβίας, Γεωργίου Μπράνκοβιτς. Δόθηκε από την οικογένειά της στο σουλτάνο Μουράτ Β', ο πατέρας του Μεχμέτ Β του Πορθητή, σε ηλικία μόλις 17 ετών. Τότε ο Μεχμέτ Β ο πορθητής ήταν μόλις 3 χρόνων.

Η μεγάλη αγάπη του Μεχμέτ Β του Πορθητή για την θετή μητέρα του την  Μάρα και η χριστιανική παιδεία που είχε λάβει από αυτήν κατά την παιδική του ηλικία, θα ήταν ο κύριος λόγος για να μην προχωρήσει στην πολιορκία της Κωνσταντινούπολης αλλάζοντας έτσι την ροή της παγκόσμιας ιστορίας.

Όπως είναι γνωστό από την ιστορία ο τελευταίος βυζαντινός αυτοκράτορας, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, είχε παντρευτεί δυο φορές αλλά και τις δυο είχε μείνει χήρος.  Ο Κωνσταντίνος από τις δυο αυτές συζύγους του δεν απέκτησε παιδιά.

Το 1449, μόλις ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος είχε ανεβεί στον θρόνο της βυζαντινής αυτοκρατορίας άρχισε αμέσως να ψάχνει για να βρει σύζυγο, δηλαδή να παντρευτεί για τρίτη φορά δίνοντας στην αυτοκρατορία μια αυτοκρατόρισσα. Το έργο της αναζήτησης της συζύγου του νέου αυτοκράτορα, είχε αναλάβει ο έμπιστος του φίλος, Γεώργιος Φραντζής.

Οι πρώτες υποψήφιες ήταν η κόρη του Δούκα της Βενετίας και η κόρη του βασιλιά της Πορτογαλίας. Επίσης υποψήφιες νύφες ήταν και οι κόρες του αυτοκράτορα της Τραπεζούντας, αλλά και του ηγεμόνα της Γεωργίας, που ήταν ορθόδοξες. Τότε όμως έγινε γνωστό πως ο Οθωμανός σουλτάνος, Μουράτ ο Δεύτερος, είχε πεθάνει και η σύζυγος του, η γνωστή Ελληνοσερβα πριγκίπισσα Μάρα είχε μείνει χήρα.

Μόλις το νέο αυτό έγινε γνωστό στην Κωνσταντινούπολη, αποφασίστηκε να γίνει επίσημη πρόταση στην Μάρα να νυμφευτεί τον βυζαντινό αυτοκράτορα, καθώς η ίδια είχε παραμείνει ορθόδοξη και μάλιστα ήταν πολύ πιστή και είχε επηρεάσει άμεσα τον νεαρό σουλτάνο Μεχμέτ Β υπέρ της Ορθοδοξίας. Όταν όμως η πρόταση αυτή έφτασε και στην ίδια την Μάρα, αυτή θεώρησε ότι η ηλικία της, ήταν ήδη 50 χρονών, δεν την επέτρεπε καινούργιο γάμο ενώ είχε ήδη αποφασίσει, καθώς είχε επιστρέψει στον πατέρα της, να κλειστεί σε ορθόδοξο μοναστήρι και να περάσει τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής της σαν ορθόδοξη μοναχή.

Ο Μεχμέτ Β' ο πορθητής, τής δώρισε μια τεράστια έκταση γης στην περιοχή της Βισαλτίας Σερρών. που επέλεξε ως νέο τόπο διαμονής, όπου και παρέμεινε έως το τέλος της ζωής της.

Ο γάμος αυτός αν πραγματοποιούνταν,  εξ’ αιτίας του μεγάλου σεβασμού που είχε ο Μεχμέτ Β ο Πορθητής για την Μάρα, η οποία από μικρό τον είχε αναθρέψει με τα ορθόδοξα πιστεύω, , σίγουρα θα τον απέτρεπε να πολεμήσει κατά της φυσικής ή θετής του μητέρας, που τόσο πολύ αγαπούσε.

Έτσι η Κωνσταντινούπολη δεν θα έπεφτε στα χέρια των Οθωμανών, δεν θα καταλύονταν η βυζαντινή αυτοκρατορία, ενώ το πιο πιθανό θα ήταν μια συνύπαρξη μεταξύ Οθωμανών και Βυζαντινών που θα έδινε ίσως νέα ζωή στην καταρρέουσα Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Άλλωστε οι Οθωμανοί, όπως και οι Σελτζούκοι, ακολουθούσαν τα βυζαντινά πολιτιστικά πρότυπα.

Ο ίδιος ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος μετά την απόρριψη της πρότασης του από την Μάρα, έστειλε τον Γεώργιο Φραντζή στην Γεωργία για να φέρει από εκεί την κόρη του Γεωργιανού ηγεμόνα, μια πεντάμορφη πριγκίπισσα, όπως αναφέρονταν στην Κωνσταντινούπολη, για να την παντρευτεί και να την στέψει αυτοκρατόρισσα. Ο γάμος αυτός όμως δεν έγινε ποτέ, καθώς τα γεγονότα τον πρόλαβαν και στις 29 Μαΐου του 1453 η Πόλη έπεφτε στους Οθωμανούς. Είναι γνωστό πως μετά την ιστορική αυτή πτώση, ο Μωάμεθ Β ο πορθητής πλέον, έψαξε με αγωνία να βρει την σωρό του αυτοκράτορα και παραλίγο θετού του πατέρα. Για τους περισσότερους ιστορικούς η σωρός αυτή δεν βρέθηκε ποτέ.

Αλλά, ό, τι έγινε έγινε :(

Να συνεργαστεί η Αριστερά με τους άλλους; Του Κ. Γ. Καζανάκη

Δευ, 1 Ιουν, 11:26 μ.μ.  Τζεην Μεη ότι ανταπόκριση δεν πρόκειται να υπάρξει. Όμως: το ΚΙΝΑΛ είναι απέναντί μας σε όλα. Ο Γιάνης δήλωνε πέρυσι τέτοιον καιρό ότι η ΜΟΝΗ χαμένη ψήφος είναι στον ΣΥΡΙΖΑ (άρα στη ΝΔ και στη ΧΑ, π.χ., είναι... κερδισμένες!), ενώ το "Κ"ΚΕ ΑΕ, μας θεωρεί... ρεφορμιστές, ρεβιζιονιστές και προδότες της εργατικής τάξης! Το "Κ"ΚΕ ΑΕ, που είχε καπιταλιστικές επιχειρήσεις και τις έκλεισε πετώντας τους εργαζόμενούς του στον δρόμο. Ναι, αυτούς που τους πλήρωνε τον "καλό" καιρό με τα γνωστά ελάχιστα 751 €, όταν το ίδιο ζητούσε 1.400 € καθαρά... Δεν τους μάθαμε ακόμη και τους τρεις; νισάφι πιά! Άρα: μόνο για να τους εκθέσουμε και τους μειώσουμε τη δυνατότητα να μας κλέψουν ψήφους. Γενικότερα: νομίζω ότι δεν μας συμφέρει να νικήσουμε τώρα. Οι Τράπεζες, μέσω δικών τους εταιρειών στο εξωτερικό, θα σπεύσουν να κατάσχουν σπίτια! θέλετε να είμαστε εμείς κυβέρνηση; αν ναι, θα είναι το τέλος μας, υπό την έννοια ότι θα γυρίσουμε στο 3%! Άστους να το κάνουν εκείνοι, να εξαφανιστούν όπως ο Ραχόι και η Δεξιά στην Ισπανία!  Το φαντάζεστε; η Αριστερά  πετά ανθρώπους στον δρόμο! Κι έπειτα, εμείς θα παίρνουμε, πάντα, τον μουτζούρη, που θα είναι, τώρα, (και πάλι) μιά διαλυμένη κοινωνία και μιά καταστραμμένη Οικονομία για να τις (ξανα)αναστήσουμε, και μετά να μας (ξανα)φτύσουν; ε όχι λοιπόν! άστους να υποφέρουν, να νιώσουν στο πετσί τους τι εστί Δεξιά, ώστε να μας ψηφίσουν μετά λόγου γνώσεως! Μπορεί να ακούγεται πολύ "εγωιστικό" και ωφελιμιστικό αυτό, ναι, όμως το κόστος του είναι το μικρότερο δυνατό και για τον λαό, πρώτ' απ' όλα, αλλά και για το κόμμα δευτερευόντως! Αυτό εξηγεί και τη χλιαρή μας αντιπολίτευση...

Η ΑΛΩΣΗ ΤΣΗ ΠΟΛΗΣ Του Κωστή Λαγουδιανάκη

Η ΑΛΩΣΗ ΤΣΗ ΠΟΛΗΣ

 

Τη μ-Πόλη  τη μ-πρωτεύουσα τω Χρισιανώ καμάρι

ελόγιαζ’ ο Μωάμεθ στα χέρια του να πάρει.

Ολημερνίς, ολονυχτίς σχέδια καταστρώνει

και αρχινά στο Βόσπορο κάστρο να θεμελιώνει. 

Επήρε την απόφαση και βγήκε το φιρμάνι

μαστόροι, χτίστες,δουλευτές να ’ρθούνε μάνι-μάνι.

Ο ίδιος ο Μωάμεθ ήρθενε με το στόλο 

μαστόροι και βεζίρηδες το ν-τόπο πιάσαν όλο

Το χτίσιμο τ’ αρχίνηξε στα πιο στενά σημεία

και σε μια θέση που παλιά ήτανε εκκλησία.

Το μαύρο νέο προπατεί, μαθεύτηκε στη μ-Πόλη

ο ουρανός σκοτείνιασε κι εταραχτήκαν όλοι.

Τζάμπα ο αυτοκράτορας πέμπει διαμαρτυρίες 

αξάργου ο Μωάμεθ πάει για φασαρίες.

Όσοι  γλακούν εμπόδιο στο χτίσιμο να μπούνε

Κακό ’χουν συναπάντημα, το θάνατο θα βρούνε.

Οι Τούρκοι επιτεθήκανε γύρω στη Συλημβρία 

Οι δουλευτές ξωτάρηδες δεν έχουν ησυχία.

Άνοιξη του πενηνταδυό του χίλια τετρακόσα

το κάστρο το Μπογκάζ Κεσέν οι Τούρκοι θεμελιώσα.

Τέλος Αυγούστου ήτανε το κάστρο τελειωμένο

κάστρο που κόβγει το λαιμό το ’χουνε λεομένο.

Φρουρά στο κάστρο μπήκενε φόρο βαρύ να βάζει,

το πλοίο που δεν πλήρωνε ντελόγο να βουλιάζει.

Τσι πύλες τση τσι σφάλιξε η Πόλη κι αφρουκάται

η σάλπιγγα πολεμική ντακέρνει να γροικάται.

Μέσα στη Βασιλεύουσα κακά ’ναι τα μαντάτα

γι’ άμυνα τα ταμεία τζη δεν ήτανε γεμάτα.

Βοήθεια δε φαίνεται να ’ρχετ’ από τη Δύση

τη ν-τουρκική επίθεση ποιος θα τη σταματήσει.

Ένωση των εκκλησιών γραφτή στη Φλωρεντία 

μα τσ’ έχθρας δε την έσβησε τη μ-παλαιά αιτία.

Άλλοι ’ναι με την ένωση κι άλλοι τη νε μισούνε,

οι πιο παλιοί στη μ-πίστη ντως τη λύση αναζητούνε.

Ώρα πιο δύσκολη ποτές δεν είχε ξαναγίνει 

Βυζαντινοί δεν τα ξεχνούν τα ’κάμαν’ οι Λατίνοι.

Ο κίντυνος είναι κοντά καθένας συλλογάτο

μα δε ν-το βάνει ο λαός κι ο Κωνσταντίνος κάτω.

Όλοι ανεμπουκώνουνται ετουτηνέ την ώρα

“πώς θα τη στέσομε ρωτού τη ν-τούρκικη τη φόρα”. 

Τα τείχη θένε σάσιμο απού για χίλια χρόνια

Γερά τ’ αντιπατήσανε πολλών εχθρών κανόνια.

Τρόφιμα μαζωχτήκανε να ’χουνε να περνούνε

άμα θ’ αρχίξει ο πόλεμος, οντέ θα κυκλωθούνε.

Οι εκκλησές βοήθησαν κι αυτές την ώρα τούτη,

γενήκαν τα κειμήλια γή όπλα γή μπαρούτι.

Το χίλια τετρακόσια πενήντα τρία αρχίζει

Γενάρη ο Μωάμεθ τα δόντια του να τρίζει.

Θέλει τη τη μ-πρωτεύουσα, πράμα δε ν-τονέ στένει

απ’ την Αδριανούπολη κανόνια για να φέρνει.

Κανόνια εκουβάλιενε κι έστεσε πανεγύργια

κι ένα μεγάλο έφερε για τη μ-πολιορκία. 

Εκατό πενήντα ξεπερνά στρατός του τσι χιλιάδες 

μα εκλουθούσα γ-και πολλοί τεχνίτες δερβισάδες.

Άρματα μες στα χέρια τους τα πλιά καλά βαστούνε

κι έκανα ντως κηρύγματα για να φανατιστούνε.

Στη μ-πύλη αγίου Ρωμανού σουλτάνος κι η σκηνή ν-του,

στρατός στα τείχη τση ξηράς ήταν η διαταγή ν-του.

Ο στόλος έρχεται κι αυτός με τετρακόσα πλοία

στο Βόσπορο ’χει άγκυρα για τη μ-πολιορκία.

Πολιορκία ξεκινά από τσ’ εφτά τ’ Απρίλη,

το λάδι ελιγόστευγε στση Πόλης το καντήλι.

Στρατιώτες το Βυζάντιο πέντε χιλιάδες να ’χει

γι’ αυτό ’τανε και δύσκολη και άνιση η μάχη.

Δυο τρεις χιλιάδες Βενετοί και Γενουάτες ξένοι

στη μάχη το Βυζάντιο μ’ ετσά στρατό πηγαίνει.

Στην άμυνα ν’ αντιπατεί ο Κωνσταντίνος βάνει

το Γενουάτη στρατηγό τον Ιουστινιάνη.

Ο Κωνσταντίνος σκέφτεται πριχού ν’ αρχίξει μάχη

το γ-κόλπο το Κεράτιο με  αλυσίδα φράσσει.

Ο ίδιος στον Αϊ-Ρωμανό θέση για μάχη πιάνει

και είχε παραδίπλα ντου τον Ιουστινιάνη.

Όλα σαν είναι έτοιμα παίρνει φωθιά το φτίλι,

αρχίνηξ’ ο βομβαρδισμός στσι δώδεκα τ’ Απρίλη.

Αμύνοντ’ οι Βυζαντινοί τσι θέσεις τους κρατούνε 

τείχη μερεμετίζουνε οι μπάλες σα χαλούνε.

Την αλυσίδα ο εχθρός πολέμησε να σπάσει

και μέσα στο Κεράτιο το γ-κόλπο να περάσει.

Μα δε ν-τα καταφέρνουνε ούτε στη ναυμαχία 

που γίνηκε οντέ ν-ήρθανε στο γ-κόλπο τρία πλοία. 

Κατάφερ’ ο Φλαντανελλάς νίκη πολλά σπουδαία

κι ύψωσαν οι Βυζαντινοί τση νίκης τη σημαία.

Άναψ’ από τη μάνητα το τουρκικό το φέσι

Χρειάζετ’ ο Κεράτιος η Πόλη για να πέσει.

Αναμεσώς στο Βόσπορο δίχως καιρό να χάνει

ξύλινο δρόμο γλιστερό στελιώνει μάνι-μάνι.

Πλοία μια εβδομηνταρά πέρασαν σε μια νύχτα

-αλίμονο στσι σόγκλειστους-μέσα στο γ-κόλπο μπήκα.

Δεν ήθελ’ ο Κεράτιος φύλαξη μέχρι τότες, 

εδά κι εκειά χρειάζεται να πάνε στρατιώτες.

Κούραση, λίγα τρόφιμα, βαραίνουνε τσι ώμους

κι οι Τούρκοι αρχινήξανε ν’ ανοίγουν υπονόμους.

Η Πόλη αντιστέκεται ,όλοι μικιοί μεγάλοι

εβρίσκανε τσ’ υπόνομους και τσι χαλούσαν πάλι.

Μαντατοφόρο πέμπει του (ο) Μωάμεθ το Μάη

με όρους για παράδοση στο Βασιλιά να πάει.

“Τη μ-Πόλη παραδώσετε λέει στον Κωνσταντίνο”

Πελοποννήσου άρχοντα ντελόγο σε αφήνω.

Φύγετε όσοι θέλετε, πάρετε τα καλά σας 

και όσοι θέτε μείνετε, δε θα καεί η καρδιά σας.

Απάντηση ελληνική από το γ-Κωνσταντίνο:        

“Κιανείς μας ούτε και εγώ τη μ-Πόλη δε σου δίνω.

Μάθε και βάλε τη στο νου τη γνώμη τη δική μας

πως δε ν-τη λογαριάζομε καθόλου τη ζωή μας”.

“Επίθεση! Ο Μωάμεθ διάταξε για τα πλήθη

ό,τι μπορείτε αρπάξετε, αφήσετε τα τείχη.

Γυναίκες, πλούτη, θησαυρούς στη μ-Πόλη θα τα βρείτε

πάρετε, διαγουμίσετε, όλοι επιτεθείτε”.

Επίθεση,βομβαρδισμοί , αρίφνητες οι μπάλες 

τα τείχη επαθαίνανε ζημιές πολλά μεγάλες.

Επισκευές αρχίξανε στη μ-Πόλη κι οδηγίες 

ο κόσμος προσευχότανε κι έκανε λιτανείες.

Ο Κωνσταντίνος στω ν-Τουρκώ τη βιάση ντως τη ν-τόση

τσι στρατιώτες κάλεσε θάρρος να τωσέ δώσει.

“Ν’ αγωνιστούμε, ζήτησε, όλοι με τη ζωή μας 

για να σωθεί η πατρίδα μας, η πίστη,η τιμή μας.”

Λαός και αυτοκράτορας μες στην Αγιά-Σοφία 

τη νύχτα με ευλάβεια κάνουνε λειτουργία.

Κι απόκειας θέση πήρανε για πόλεμο στα τείχη

Μαΐου εικοσιεννιά ξημέρωνε η Τρίτη.

Οι επιθέσεις αρχινούν η μια μετά την άλλη

σώμα με σώμα γίνεται ετουτηνά η πάλη.

Μέσα στση μάχης τ’ άναμμα κακό μαντάτο φτάνει

φεύγει, ετραυματίσανε τον Ιουστινιάννη.

Ανελωμή και ταραχή πολλή την ώρα τούτη

κι αρχίξανε και μπαίνανε από τσι πύλες  Τούρκοι.

Τη ν-τελική αντίσταση κάνουνε οι αθρώποι

κι ο Κωνσταντίνος έπεσε σαν τον απλό στρατιώτη.

Ντελόγο Τούρκοι τ’ αρχινούν σφαγές,λεηλασίες 

μέσα στα σπίτια χύθηκαν , μπήκανε στσ’ εκκλησίες.

Γκρεμίζουν άγιες Τράπεζες,τα λείψανα πετούνε

εικόνες κατακάβγουνε, χερόγραφα σκορπούνε.

Μικιούς μεγάλους σέρνουνε ανθρώπους ό,τι να ’ναι

πιάσανε και τσι δένανε για πούλημα τσι πάνε.

Όλη τη μέρα αρπούσανε, η νύχτα πρι ν’ αρχίσει

πράμα δεν είχαν αφητό, στέκανε μόνο τοίχοι.

Λίγοι τα καταφέρανε στα πλοία ντως να μπούνε

την ώρα του διαγουμισμού να φύγουν να σωθούνε.

Οι Τούρκοι δεν αφήκανε πέτρα σε άλλη πάνω

τη νύχτα ’ποδεχτήκανε τον ίδιο το σουλτάνο.

Εμπήκε στην Αγια-Σοφιά μ’ όλο τ’ ανθρωπομάνι

πάνω στην άγια τράπεζα τη μ-προσευχή ν-του κάνει.

Έπεσ’ η Πόλη η τρανή η χιλιοχρονισμένη

Τσ’ Ελλάδας μαύρα δάκρυα, θλιφτή, μαυροντυμένη.

Μέρη και άλλα ελληνικά οι Τούρκοι ’χαν παρμένα

μα ωσά τζη Πόλης δάκρυα δεν είχανε χυμένα.

Βουβός ο πόνος του λαού τα περασμένα λέει

και μέσα στα τραγούδια ντου κι η Παναγία κλαίει.

Στσι παραδόσεις ο λαός τσ’ ελπίδες του δε χάνει

μεσοψημένα φύγανε τα ψάρια απ’ το τηγάνι.

“Μαρμαρωμένος Βασιλιάς” βαθιά στη γη πηγαίνει

και μέσα ’κειά την άγια την ώρα ανιμένει.

Σε ξύλο, πέτρες, μέταλλα πάνω ο λαός σκαλίζει,

σκαλίζει αετούς δικέφαλους κι ελπίζει, πάντα ελπίζει.

Ελπίδα κι ας εζούσανε στο φόβο και στο ν-τρόμο

ελπίδα που οδήγησε στσ’ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ το δρόμο.

___________________

ανιμένω:περιμένω  ανεμπουκώνομαι:ανασηκώνω τα μανικότια μου προκειμένου ν’αρχίσω μια εργασία,

προετοιμάζομαι  αξάργου:επίτηδες   απόκειας (επίρ.):μετά,κατόπιν  απού(επίρρ.):όπου   αρίφνητος:αναρίθμητος,αμέτρητος  αφρουκούμαι  και φρουκούμαι:κάνω ησυχία και προσπαθώ ν’ακούσω προσεκτικά κάτι που μ’ενδιαφέρει  γή: ή (διαζευτικό)   διαγουμίζω:αρπάζω,λεηλατώ   ετουτηνέ:τούτη εδώ  κιανείς:κανείς   κλουθώ:ακολουθώ   κόβγω:κόβω   (η)μάνητα:ο θυμός,η οργή  ντελόγο(επίρρ.):αμέσως  οντέ(επίρρ.):όταν  πριχού(επίρρ.):πριν  στένω:σταματώ  χύνομαι:ορμώ,επιτίθεμαι

Η δύναμη των Μέσων Κοινωνικής Δκτύωσης (Μ.Κ.Δ. ή ΜΚΔ) Του Κ. Γ. Καζανάκη

Η δύναμη των 

Μέσων 

Κοινωνικής 

Δικτύωσης 

(ΜΚΔ)

αποδεικνύεται τεράστια!

ανάγκασε 

την κυβέρνηση-τσίρκο, 

στις εξής, μέχρι σήμερα, 

συνεχείς 

και οδυνηρές ήττες:

1. Ακύρωση της απόφασης 

για το χάρισμα 7 εκ. € 

σε κολλητούς των ΜΜΕ.

2. Ακύρωση της απόφασης 

για το χάρισμα άλλων 86 εκ. € 

σε κολλεγιάρχες (βάουτσερ).

3.  Παραίτηση 

από την ελεεινότητα 

των ένδικων  μέσων

κατά των συγγενών 

των νεκρών της Marfin,

(την ώρα που υποτίθεται 

ότι τους... τιμούσαν 

οι πανάθλιοι!).

4. Ακύρωση της απόφασης

για το κλείσιμο κλινικών 

σε δημόσια νοσοκομεία.

Ο αγώνας όλων εμάς 

που γράφουμε στα ΜΚΔ 

δεν πάει, άρα, χαμένος,

κάθε άλλο!

Συνεχίζουμε, λοιπόν,

ακόμη πιό δυνατά,

ακάθεκτοι,

έχοντας 

την αμέριστη στήριξη 

του λαού μας 

Η δύναμη των 

Μέσων 

Κοινωνικής 

Δικτύωσης 

(ΜΚΔ)

ανάγκασε 

την κυβέρνηση-τσίρκο, 

στις εξής, μέχρι σήμερα, 

συνεχείς 

και οδυνηρές ήττες:

1. Ακύρωση της απόφασης 

για το χάρισμα 7 εκ. € 

σε κολλητούς των ΜΜΕ.

2. Ακύρωση της απόφασης 

για το χάρισμα άλλων 86 εκ. € 

σε κολλεγιάρχες (βάουτσερ).

3.  Παραίτηση 

από την ελεεινότητα 

των ένδικων  μέσων

κατά των συγγενών 

των νεκρών της Marfin,

(την ώρα που υποτίθεται 

ότι τους... τιμούσαν 

οι πανάθλιοι!).

4. Ακύρωση της απόφασης

για το κλείσιμο κλινικών 

σε δημόσια νοσοκομεία.

Ο αγώνας όλων εμάς 

που γράφουμε στα ΜΚΔ 

δεν πάει, άρα, χαμένος,

κάθε άλλο!

Συνεχίζουμε, λοιπόν,

ακόμη πιό δυνατά,

ακάθεκτοι,

έχοντας 

την αμέριστη στήριξη 

του λαού μας 

και ενδυναμωνένοι 

από τις νίκες μας!

από τις νίκες μας!

Περί συναινέσεως Του Κ. Γ. Καζανάκη

Nikos Nanopoulos συναίνεση: είδος, εκεί στη Δεξιά, προς εξαφάνισιν. Μόνον η Αριστερά συναινεί. Στο θέμα του κορωνοϊού, π.χ., θα μπορούσε να διαφωνήσει σε χίλια δυό πράγματα και να κατηγορεί, όπως θα έκανε η Δεξιά αν ήταν αντιπολίτευση. Δεν το έκανε, όμως, γιατί  βάζει πρώτα το εθνικό συμφέρον, και μετά το κομματικό. Η Δεξιά κάνει το εντελώς αντίθετο: στην περίπτωση του σκοπιανού, π.χ., κατηγορούσε την Αριστερά ως περίπου... προδοτική, για να βρει, μόλις εξελέγη, το Σύμφωνο των Πρεσπών υπέροχο, μοναδικό και καταπληκτικό! Τόσο αντεθνική είναι! Επίσης: η εκλογή Παυλόπουλου ως ΠτΔ. Θα πρότεινε, ποτέ, η Δεξιά για ΠτΔ έναν αριστερό; όχι βέβαια! Άρα: ποιος είναι με τον λαό και την πατρίδα πάνω απ' όλα, και ποιος με το κόμμα του αποκλειστικά και μόνον; ρητορικόν το ερώτημα...