Περί Καπιταλισμού, Υπαρκτού & Σοσιαλισμού Του Κ. Γ. Καζανάκη

Nikos Asteris σ' ευχαριστώ πολύ, που βρίσκεις ενδιαφέρον να συζητάς μαζί μου. Κι εσύ τα λες πολύ ωραία, αλλά με τη Γερμανία μου τα χάλασες! Η Γερμανία είναι ένας δυνάστης πού ζει και βασιλεύει χάρις σε ολόκληρα κράτη τα οποία καταδυναστεύει! Σήμερα ξέρεις δεν υπάρχουν δικτατορίες, η επιβολή γίνεται μέσω του νομίσματος της οικονομίας και των ΜΜΕ! Και για να συμπληρωθεί το καρέ θα πρέπει να βρεθούνε και κάποιοι ντόπιοι πολιτικοί οι οποίοι θα προδώσουν με το αζημίωτο. Περί Σοσιαλισμού & Καπιταλισμού τώρα: ο καπιταλισμός έχει αποδείξει ότι είναι ένα βάρβαρο σύστημα το οποίο ενδιαφέρεται μόνο για το κέρδος και όχι, καθόλου, για τον άνθρωπο. Αυτό απεδείχθη περίτρανα και στην τρέχουσα υγειονομική κρίση: όλες οι πλούσιες καπιταλιστικές χώρες προτίμησαν να χάσουν κάποιους ανθρώπους, ειδικά μεγάλης ηλικίας -οπότε θα γλίτωναν και τις συντάξεις-, προκειμένου να μην πληγεί η Οικονομία τους.  Το πράγμα, όμως, τους ξέφυγε, και τώρα έχουν χάσει και  ανθρώπους τους -πολλούς από αυτούς τους νέους-, και την Οικονομία τους! Γενικότερα τώρα εσύ προτείνεις ένα μοντέλο όπου το κράτος ασχολείται με τις κοινωνικές παροχές και με κίνητρα για οικονομική ανάπτυξη, ενώ οι επιχειρηματίες στήνουν επιχειρήσεις. Νομίζεις ότι είναι ένα υβριδικό μοντέλο, αλλά στην ουσία δεν είναι ούτε Καπιταλισμός ούτε Σοσιαλισμός, αλλά μία ανεφάρμοστη ουτοπία! Αντίθετα ο Υπαρκτός Σοσιαλισμός έδειξε μεγάλες αρετές αλλά επειδή δεν ήταν καθαρός Σοσιαλισμός είσαι και μεγάλα μειονεκτήματα. Δεν είχε παραδείγματος χάριν Δημοκρατία και πλουραλισμό! Αν αυτά υπήρχαν -που δεν εμπόδιζε κάνεις να υπάρχουν-, θα ήταν ο επί της γης παράδεισος! Η κεντρική σχεδίαση της οικονομίας έφερε την Ρωσία των τσάρων από μία υπανάπτυκτη γεωργική χώρα χώρα, σε μία κοινοπολιτεία κρατών πολύ αναπτυγμένη μέχρι το σημείο που πρώτοι έστειλαν οι Σοβιετικοί άνθρωπο στο Διάστημα, Αν και στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο είχαν μέτρηση 27 εκατομμύρια νεκρούς, και είχαν καταστραφεί ως Οικονομία υποδομές και τα λοιπά. Ποιό είναι, όμως, ένα μεγάλο μειονέκτημα του κεντρικού σχεδιασμού της Οικονομίας, και εν γένει του Σοσιαλισμού; Είναι ότι προϋποθέτει υψηλό ατομικό επίπεδο συνείδησης και ευθύνης! Κι ενώ στον Καπιταλισμό όταν δουλεύεις υπάλληλος σε μία εταιρεία προσφέρεις περισσότερα και εργάζεσαι σκληρότερα, ίσως όχι τόσο όσο αν ήταν δική σου, για το μεροκάματο, στον Σοσιαλισμό, και για το ίδιο μεροκάματο, ενδεχομένως να αδιαφορείς από λίγο έως πολύ! Εν πάση περιπτώσει, εγώ που έχω μιλήσει με μετανάστες από την Βουλγαρία τη Ρουμανία και τη Γεωργία, έχω εισπράξει το παράπονό τους -αν όχι και τη βλακεία τους-, να πιστέψουν ότι και τον Καπιταλισμό θα έτρωγαν με χρυσά κουτάλια και τώρα δυστυχούν! Και δεν ήταν ανάγκη να τους ρωτήσω, από τη στιγμή που ήταν μετανάστες. Μιά Βουλγάρα μου έλεγε ότι έχτιζαν τα σπίτια τους στο χωριό  τους που ήταν πάνω από το Σιδηρόκαστρο το δικό μας, κανείς δεν ήταν άνεργος, τα είχαν όλα και ζούσαν μιά χαρά. Μεγάλωναν τα παιδιά τους είχαν ανθρώπινες πολιτείες με πολύ πράσινο, με νοσοκομεία με σχολεία, με συγκοινωνίες όλα δωρεάν! Τώρα όλα θα πρέπει να τα πληρώνουν από την τσέπη τους! Και ξέρεις πόση σύνταξη μου είπε ότι έπαιρνε ο άντρας της; 100 ευρώ τον μήνα! Κι αν η σύνταξη είναι τόση πόσο να είναι ένας μισθός; 150 άντε 200 ευρώ τον μήνα! Πώς, τώρα, οι νέοι τους, θα παντρευτούν θα χτίσουν σπίτι θα κάνουν παιδιά θα ζήσουν, οέο; Θα με ρωτήσεις ίσως και τότε ποιος και γιατί εμπόδιζε τη δημοκρατία και τον πλουραλισμό σ' αυτές τις χώρες; Απαντώ: υπήρχε μία ελίτ και εκεί, η ονομαζόμενη νομενκλατούρα. Πολύ πολύ πιο μικρή από τη δικιά μας, αλλά η οποία δεν ενδιαφέρθηκε να εκσυγχρονίσει το όλον σύστημα. Μη υπάρχουσης και αντιπολιτεύσεως, το πράγμα χάθηκε. Γιατί, ξέρεις, η Οικονομία, αν δεν τρέξεις, αν δεν 'δείς το πράγμα σαν δικό σου, κάποια μέρα θα πάρει την κάτω βόλτα, είτε σοσιαλιστική είναι αυτή, είτε καπιταλιστική. Φυσικά υπήρχαν και οι μικρές ελίτ, αν παραδείγματος χάριν, ήσουν καλός στον αθλητισμό, στις Καλές Τέχνες, στις Επιστήμες κλπ, αν ήσουν κομματικό στέλεχος, ε κάτι θα είχες να κερδίσεις, ας πούμε ένα καλύτερο σπίτι, μιά καλύτερη δουλειά κλπ. προς Θεού όμως δεν υπήρχαν οι τεράστιες ταξικές διαφορές που υπάρχουν στον Καπιταλισμό! Στη Βουδαπέστη,  παραδείγματος χάρη, το χειμώνα υπήρχαν 50.000 άστεγοι, ενώ επί Υπρκτού Σοσιαλισμού δεν υπήρχε κανένας! Και τι να την κάνω εγώ τη δημοκρατία και τον πλουραλισμό όταν μένω με τα χιόνια σε μιά χαρτόκουτα; Συμπέρασμα: έχουμε τώρα μέτρο συγκρίσεως μεταξύ Καπιταλισμού και Υπαρκτού Σοσιαλισμού. Απεδείχθη ότι ο υπαρκτός ήταν χίλιες φορές καλύτερος από τον Καπιταλισμό! Φαντάσου τι θα είναι ο σκέτος ο Σοσιαλισμός!

Υπαρκτός, Σοσιαλισμός, Κομμουνισμός, Καπιταλισμός Του Κ. Γ. Καζανάκη

Dimitris Giannoulakis σου απάντησα 

σημείο προς σημείο 

σε όλα όσα κατέθεσες, 

και ανέτρεψα όλους τους ισχυρισμούς σου. 

Αυτό σε έφερε σε μεγάλη απόγνωση, 

οπότε  κατέφυγες στον… Εμφύλιο! 

Καλά, δεν ξέρεις 

ότι στο σπίτι του κρεμασμένου 

δεν μιλάνε για σκοινί; 

Σου απάντησα σοβαρά και τεκμηριωμένα 

κάνοντας μιά σύντομη

 ιστορική ανασκόπηση, 

ενώ αναφέρθηκα 

και στο που ο Καπιταλισμός 

οδηγεί σήμερα τον κόσμο. 

Και εκεί που έλεγες 

ότι έχεις εγκαταλείψει τον διάλογο, 

επανήλθες για… δεύτερη φορά! 

για τόση… συνέπεια 

λόγων και πράξεων μιλάμε! 

όμως καθόλου δεν εξεπλάγην, 

έτσι είναι στη Δεξιά. 

Παρ’ όλ’ αυτά, όμως,  δεν απάντησες 

σοβαρά και επί της ουσίας! 

Η απαξίωση του συνομιλητή, 

η υποτίμηση και η προσβλητική ειρωνεία 

ΔΕΝ είναι, αγαπητέ φίλε, απαντήσεις˙ 

κάθε άλλο: 

δείχνουν την πολιτική σου γύμνια 

και σε εκθέτουν ανεπανόρθωτα, 

και μάλιστα δημοσίως! 

Αλλά εσύ δεν απάντησες

 ούτε και στο σχόλιό μου 

για το πρώτο τραγικό εξάμηνο 

της διακυβέρνησής σας. 

Άρα με δικαίωσες σε όλα, 

και γι’ αυτό σ’ ευχαριστώ. 

Και προχώρησες 

σε πραγματικά ανέκδοτα, 

που με κάνουν και γελώ όχι μόνον εγώ, 

αλλά και όλος ο κόσμος! 

να ’σαι καλά 

που μας έφτιαξες τη διάθεση! 

Έχουμε και λέμε λοιπόν:  

[ Έκείνο που δεν ήξερα και το έμαθα είναι γιατί μετά την διάλυση του κομμουνισμού κύματα ορδών κατέκλεισαν τα κράτη τα τέως κομμουνιστικά. Δεν ήξερα οτι πήγαν για να ξεπεινάσουν λίγο απο την πείνα τους στα ελεύθερα καθεστώτα και να αισθανθούν λίγο ελεύθεροι απο την καταπίεση.]

- Μάλιστααα! 

Μα θα έφευγαν από ένα παλιό 

καπιταλιστικό καθεστώς, 

να πάνε σε ένα… άλλο, 

και μάλιστα καινούργιο; 

μπας και θαρρείς 

ότι ο κόσμος είναι πανηλίθιος; 

Δεν τους φτάνει 

αυτά που τραβούν στην πατρίδα τους, 

θα γύρευαν κι άλλα; 

[Δεν ήξερα οτι το τοίχος του Βερολίνου, συγνώμη το τοίχος του αίσχους το έκτισεαν οι Δυτικογερμανοί για να προλάβουν την μετανάστευση πρός την Ανατολική πλευρα. Δέν ήξερα οτι η ευημερούσα Ανατολικη Γερμανία απορρόφησε την οικονομικά αδύναμη Δυτική κλπ.  Κλπ. ]

Να ξεκαθαρίσουμε πρώτα 

ότι κομμουνιστικά κράτη 

δεν υπήρξαν ποτέ μέχρι σήμερα

στην Ιστορία, ούτε καν σοσιαλιστικά. 

Αναπτύχθηκε 

ένα ιδιότυπο είδος Σοσιαλισμού, 

που δεν ήταν, όμως, ακριβώς Σοσιαλισμός, 

και είχε μειονεκτήματα, 

γι’ αυτό, άλλωστε, ονομάστηκε «Υπαρκτός». 

Απλά μαθήματα πολιτικής 

Οικονομίας και Ιστορίας, 

τα οποία θα έπρεπε να τα γνωρίζεις, 

πριν μιλήσεις, 

για να μην φανείς παντελώς αδιάβαστος. 

Παρ’ όλο, λοιπόν, που ο Υπαρκτός 

δεν ήταν, ακριβώς, Σοσιαλισμός, 

οι άνθρωποι περνούσαν 

πολύ-πολύ καλύτερα 

από ότι κάποιος στα καπιταλιστικά κράτη. 

Κι όταν λέμε «κάποιος» 

δεν εννοούμε κανέναν… Ωνάση, 

αλλά ένα μέσο αστό, και ιδίως -γιατί όχι;- 

τα φτωχά στρώματα. 

Σου είπα για τη Βουλγαρία, δεν απάντησες! 

Σου έγραψα για τη σημερινή Κούβα, 

ούτε κι εκεί αντέδρασες. 

Άρα συμφώνησες, γιατί αλλιώς 

θα είχες σπεύσει να απαντήσεις! 

  Συμπέρασμα:

στον Υπαρκτό οι πολίτες περνούσαν, 

όπως ’τόνισα, πολύ-πολύ καλύτερα, 

απ’ ότι στον Καπιταλισμό. 

Και περνούν, σήμερα, καλύτερα στην Κούβα, 

όπως, άλλωστε, συμφώνησες.  

Το είχε ’πεί και ο Κάστρο: 

«Απόψε χιλιάδες άνθρωποι 

σ’ όλον τον κόσμο 

θα κοιμηθούν στον δρόμο, 

ούτε ένας στην Κούβα»! 

Στη Βουδαπέστη, π.χ., 

οι άστεγοι ξεπερνούν τις 50.000! 

Και ξυλιάζουν από το κρύο! 

Τι να την κάνω, εγώ, την «ελευθερία» 

που αφήνει έστω ένα πολίτη 

άνεργο και άστεγο; να τη βράσω!  

τι να την κάνω, εγώ, 

την «ελευθερία» που στέλνει τους πολίτες 

να αυτοκτονήσουν; 

να λείπει το βύσσινο!  

Υπήρχε, όμως, τότε, 

η προπαγάνδα του Καπιταλισμού: 

«Γίνετε Καπιταλιστές 

να τρώτε με χρυσά κουτάλια». 

Και το πίστεψαν. 

Και έπεσε, επιτέλους, 

το «τείχος του αίσχους», 

όπως το αποκαλούσατε, 

και πέρασαν στον Καπιταλισμό, 

και μαζί στη μαζική ανεργία! 

Και οι Βούλγαροι, 

όπως σου είπα από μαρτυρία 

μιάς γυναίκας και ενός άνδρα  

-όπως και όλοι οι υπόλοιποι 

που έζησαν τον Υπαρκτό- 

που λένε τι είχαμε και τι χάσαμε! 

Κι όταν κατάλαβαν τι έκαναν, 

όταν, δηλαδή, ήταν… ελεύθεροι πιά 

να μείνουν άνεργοι(!) 

και να μην έχουν ψωμί να φάνε, 

όταν από το μηδέν η ανεργία 

πήγε σε μια ’μέρα στο 20%(!), 

(Ανατολική Γερμανία, π.χ.), 

τι έκαναν; 

μα σηκώθηκαν 

και έφυγαν από το σπίτι τους! 

Εκεί που ζούσαν, δηλαδή, 

με τα όλα τους σαν άνθρωποι, 

έγιναν, ξαφνικά, 

πρόσφυγες και μετανάστες! 

Και έτσι ήλθαν και σε ’μας, 

για να κάνουν τις βαρύτερες δουλειές: 

χειρώνακτες οι άνδρες, 

νοσοκόμες οι γυναίκες, 

και οι πιο νέες και όμορφες πόρνες! 

Κι όλα αυτά για ένα κομμάτι ψωμί, 

που τους το στερήσατε

-ακόμη κι αυτό!- 

όταν τους φέρατε στις πατρίδες τους 

τον Καπιταλισμό. 

Κι ούτε που σκέφτονται 

να γυρίσουν πίσω, 

γιατί στις πατρίδες τους 

είναι πολύ χειρότερα, 

ακόμη και από την Ελλάδα! 

οπότε φαντάζεσαι 

σε ποια κόλαση τους ρίξατε!  

Τα… χρυσά, πάντως, κουτάλια 

που τους τάξατε, 

ούτε στα όνειρά τους πια!  

Στερνή μου γνώση 

και να σ' είχα πρώτα! 

Αντί να θεραπεύσουν 

και να βελτιώσουν το σύστημά τους, 

απεφάσισαν να το καταργήσουν, 

και να το αντικαταστήσουν 

με τον αιμοβόρο Καπιταλισμό! 

και τώρα έχουν μετανιώσει, 

αλλά είναι, πια, αργά. 

Πλουραλισμός χρειαζόταν 

και περισσότερη δημοκρατία, 

αλλά αυτοί πονάει κεφάλι, 

κόβει κεφάλι!