Διασπάσεις...

Τι κάνει ένας αριστερός;

- Παρέμβαση.

- Τι κάνουν 2 αριστεροί;

- Οργάνωση.

- Τι κάνουν 3 αριστεροί;

- Κίνημα.

- Τι κάνουν 4 αριστεροί;

- Διάσπαση.

5 σχόλια

 

Vassilis Tsiridis

-Τι κάνουν 5 αριστεροί;

-Μια ομάδα μπάσκετ.

-Τι κάνουν 6 αριστεροί;

-Μια ομάδα βόλευ..

-Τι κάνουν 11 αριστεροί;

-Μια ομάδα ποδοσφαίρου.

-ΟΧΙ.Μια ομάδα μπάσκετ και μια ομάδα βόλευ,επειδή η αριστερά ξέρει πάντα να χρησιμοποιεί παραγωγικά την φαντασία της

2

Xrhstos Argyropoylos

Τι κανει ενας αριστερος σαν τον Τσιπρα;; ΑΠΑΝΤΗΣΗ.......ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

2

Letta Zagla

Αυτο ειναι με τροτσκιστες κ δε δε χρειαζεται πανω απο 3 ατομα....μην κλεβετε παλια ανεκδοτα

1

Nikos Spg

Οι 4 κάνουν φράξια και διάσπαση

1

ευαγγελια σταματη

Έτσι ακριβώς ,δυστυχώς .

Κορωνοϊός & Καπιταλισμός Του Κ. Μπενάτση

ΕΧΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ , ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΝΕΙ ΟΤΑΝ ΕΓΡΑΦΑ ΕΔΩ ΚΑΙ 3 ΜΗΝΕΣ , ΟΤΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ (Ανησυχία - Φόβος - Πανικός) ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ,  ΕΔΟΘΗΚΕ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΣΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ,  ΝΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΟΚΟΥΝ , ΤΕΡΑΣΤΙΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥΣ  ΠΛΗΘΥΣΜΟΥΣ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ , ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΤΩΝ.

Από το ποσταρισμα του φίλου Κ. Μπενατση

Τελικά γιατί έγιναν όλα αυτά;

Ο κορωνοιός αποδεικνύεται όλο και περισσότερο ότι ήταν προπαγάνδα φόβου. Τα στοιχεία από την Massachusetts των ΗΠΑ είναι συγκλονιστικά το 98,1% των ανθρώπων που πέθαναν από δήθεν κορωνοιό είχαν κάποιο πολύ σοβαρό υποκείμενο νόσημα.

Πολλά νοσοκομεία ανά τον κόσμο έπαιρναν επιδοτήσεις εάν είχαν ασθενείς με κορωνοιό, πιστοποιούσαν νεκρούς ότι πέθαναν από κορωνοιό και οι επιδοτήσεις έρρεαν στα νοσοκομεία.

Επί 4-5 μήνες όλος ο πλανήτης τρομοκρατήθηκε από επιπόλαιους επιδημιολόγους που ήταν μαριονέτες και παπαγάλιζαν ανοησίες, με τις κυβερνήσεις απλά να μιμούνται η μια την άλλη στην προπαγάνδα φόβου.

Ο φόβος και όχι η λογική κυριάρχησαν και η απόδειξη ότι ο κορωνοιός είναι προπαγάνδα φόβου αποδεικνύεται και στην Ελλάδα, όπου στις παραλίες συρρέουν κατά χιλιάδες οι έλληνες ξαφνικά ο κορωνοιός εξαφανίστηκε, ξαφνικά όλοι ξέχασαν το σοκ…

Όμως ο στόχος διεθνώς από μια κλίκα κεντρικών τραπεζιτών και ισχυρών κυβερνήσεων πέτυχαν τον στόχο τους.

Χρησιμοποίησαν την εγκληματική καραντίνα, η οποία μπορεί να χαρακτηριστεί ως εγκληματική ενέργεια κατά της ελεύθερης αγοράς, εγκληματική ενέργεια κατά της ελευθερίας των πολιτών και των συνταγματικών τους δικαιωμάτων για να πετύχουν ένα στόχο.

Στην προπαγάνδα φόβου υπήρχαν δύο ομάδες χωρών, οι ελάχιστες ισχυρές που μαζί με τις κεντρικές τράπεζες διαμόρφωσαν την νέα νομισματική και δημοσιονομική πολιτική και την καθολική πλειοψηφία που άβουλα και με μιμητισμό ακολούθησε τις επιταγές των ισχυρών.

Ποιος ήταν ο στόχος όλων αυτών;

Η παγκόσμια οικονομία πριν τον κορωνοιό ήταν στάσιμη, είχε βαλτώσει.

Το ΑΕΠ των ΗΠΑ και της Γερμανίας εμφάνιζαν σημάδια επιβράδυνσης, οι οικονομίες και τα εταιρικά κέρδη συρρικνώνονταν και οι μετοχές και τα ομόλογα ανέκαμπταν.

Είχε δημιουργηθεί μια εικονική φούσκα, απόρροια της ανθρώπινης ματαιοδοξίας.

Στην Κίνα με κατακεφαλήν εισόδημα 11.000 δολάρια και στις ΗΠΑ με 65.000 δολάρια, οι πολίτες προ του κορωνοιού βίωναν την επιβράδυνση.

Οι κεντρικές τράπεζες έβλεπαν να αποτυγχάνουν στο σχέδιο χειραγώγησης των αγορών, έφθασαν σε ιστορικά υψηλά οι μετοχές και σε ιστορικά χαμηλά οι αποδόσεις των ομολόγων αλλά σχεδόν όλοι γνώριζαν ότι αυτό ήταν μια φούσκα που θα σκάσει.

Ο κορωνοιός ως λοίμωξη ήρθε, στην αρχή υποτιμήθηκε και στην πορεία υπερτιμήθηκε γιατί χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο φόβου.

Οι παγκόσμιες ελίτ ειδικά στην οικονομική διακυβέρνηση, διέγνωσαν μια ευκαιρία.

Χρησιμοποιώντας την προπαγάνδα φόβου, όπως οι ΗΠΑ για τον Hussein στον Ιράκ στην Καταιγίδα της Ερήμου, όπου κατασκεύασαν ένα εχθρό… έτσι και με τον κορωνοιό έσπειραν τον φόβο.

Το επιχείρημα τους ήταν ότι αυτό συνέβη γιατί τα υγειονομικά συστήματα υγείας δεν ήταν έτοιμα να υποδεχθούν τέτοιας κλίμακας σοκ από μια άγνωστη ασθένεια τον Covid 19.

Αυτό είναι ένα καλό επιχείρημα για τους αφελείς.

Τα στοιχεία της Massachusetts των ΗΠΑ, διαψεύδει αυτό το επιχείρημα, το 98,1% αυτών που πέθαναν από κορωνοιό είχαν κάποια πολύ σοβαρή ασθένεια και είχαν ήδη νοσηλευτεί.

Από τους 365.000 νεκρούς λόγω του κορωνοιού υπολογίζεται ότι το 82% θα πέθαιναν αργά ή γρήγορα καθώς είχαν κάποιο σοβαρό υποκείμενο νόσημα.

Αυτό σημαίνει ότι από κορωνοιό πέθαναν 66.000 άνθρωποι όσοι πέθαναν από γρίπη στις ΗΠΑ το διάστημα 2018 με 2019.

Ρίξτε ψεύτικο χρήμα στις βαλτωμένες οικονομίες

Ας δούμε ορισμένα στοιχεία;

Οι 2.095 δισεκατομμυριούχοι έχουν περιουσία 8 τρισεκ. δολάρια δηλαδή το 36% του ΑΕΠ των ΗΠΑ ή 44 φορές το ελληνικό ΑΕΠ του 2020.

Η FED έφθασε να διαθέτει ισολογισμό 7 τρισεκ. δολάρια και μόνο το 2020 αύξησε τον ισολογισμό της 40% με πρόσχημα τον κορωνοιό.

Παγκοσμίως οι κεντρικές τράπεζες έχουν ισολογισμούς 22,5 τρισεκ. δολάρια περισσότερα δηλαδή από το ΑΕΠ των ΗΠΑ.

Ο χρυσός σε αξία ανέρχεται στα 10,9 τρισεκ. δολάρια τόσο αξίζουν οι 197,576 τόνοι χρυσού.

Η αξία των διεθνών χρηματιστηρίων ανέρχεται σε 89,5 τρισεκ. δολάρια, μόνο η Wall Street αντιπροσωπεύει το 46% των διεθνών χρηματιστηρίων με τον Nasdaq να αντιστοιχεί στο 14,5%…

Οι συνολικές καταθέσεις παγκοσμίως ανέρχονται σε 35,2 τρισεκ. δολάρια ενώ κάθε είδους money market φθάνει συνολικά στα 95,7 τρισεκ. δολάρια.

Το διεθνές κρατικό και ιδιωτικό χρέος που είχε εκτιναχθεί πριν τον κορωνοιό έφθασε στα 253 τρισεκ. δολάρια ή 322% του διεθνούς ΑΕΠ.

Η αξία του παγκόσμιου real estate δηλαδή της συνολικής ακίνητης περιουσίας φθάνει στα 281 τρισεκ. δολάρια.

Κατά την Credit Suisse οι περιουσίες σε παγκόσμιο επίπεδο, φθάνουν στα 360,6 τρισεκ. δολάρια.

Οι αγορές παραγώγων φθάνουν στα 558,5 τρισεκ. δολάρια ενώ τα παράγωγα πάσης φύσεως φθάνουν το 1 quadrillion.

Γιατί τα αναφέρουμε όλα αυτά;

Παρά τον τεράστιο πλούτο, πριν τον κορωνοιό, οι παγκόσμιες οικονομίες είχαν βαλτώσει.

Παρά τον πλούτο, οι οικονομίες επιβραδύνονταν, οι κεντρικές τράπεζες δεν απέδιδαν καθώς η ποσοτική χαλάρωση δηλαδή η αλχημεία ξεθώριαζε, αργά ή γρήγορα ο ανοδικός κύκλος στις οικονομίες θα τελείωνε.

Οι φούσκες θα έσκαγαν βίαια, οι οικονομίες θα επιβραδύνονταν, ο καθοδικός κύκλος θα διαδεχόταν τον ανοδικό που είχε κρατήσει π.χ. στις ΗΠΑ 11 χρόνια.

Ο κορωνοιός και η προπαγάνδα φόβου ήταν μια τεράστια ευκαιρία.

Τι συνέβη;

Αποφάσισαν τα κράτη να ρίξουν 13,6 τρισεκ. δολάρια δημοσιονομικά κίνητρα και νομισματικές παρεμβάσεις ή σε πιο διευρυμένη βάση 18 τρισεκ. δολάρια.

Οι κεντρικές τράπεζες γελοιοποίησαν τον ορθολογισμό, πανικοβλήθηκαν ότι θα χάσουν τον έλεγχο.

Εκτύπωσαν ψεύτικο χρήμα, που δεν θα έχει καμία βαρύτητα.

Οι κυβερνήσεις που πάλευαν επί 12 χρόνια στην γραμμή του οικονομικού εξορθολογισμού, σε 3 μήνες ή 12 εβδομάδες τα πέταξαν όλα στο καλάθι των αχρήστων.

Τα δημοσιονομικά ελλείμματα εκτινάχθηκαν.

Το χρέος εκτινάσσεται.

Τα εταιρικά κέρδη βυθίζονται αλλά τα χρηματιστήρια ανακάμπτουν.Ο στόχος ήταν ένας μην σκάσει η φούσκα των χρηματιστηρίων και παραγώγων.

Το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα αποτελεί μια εξωφρενική απάτη και αυτό διαπιστώθηκε από τις αλχημείες των κεντρικών τραπεζών.

Αυτό που συνέβη δεν έχει προηγούμενο τυπώνουν ψεύτικο χρήμα, οι κεντρικές τράπεζες δεν παράγουν απολύτως τίποτε, όμως έχουν καλούς εκτυπωτές που εκτυπώνει χρήμα που δεν συσχετίζεται με καμία αξία.

Τίποτε δεν παρήχθη, υπηρεσία ή προϊόν αλλά κόπηκε νέο χρήμα, ψεύτικο, πλασματικό.

Έπρεπε οι διεθνείς οικονομίες να πάρουν πάλι εμπρός.

Πριν τον κορωνοιό δεν υπήρχε αφορμή, δεν θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν τις δημοσιονομικές εκτροπές χωρίς τιμωρία από τις αγορές.  

Δεν θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την εκτίναξη του χρέους χωρίς κόστος υποβαθμίσεων και αύξησης του ρίσκου χώρας, δηλαδή αποδόσεων ομολόγων και CDS.

Οι κεντρικές τράπεζες δεν έχουν αποστολή να εκτυπώνουν ψεύτικο χρήμα αλλά να ελέγχουν τον πληθωρισμό.

Ο κορωνοιός ήταν το τέλειο άλλοθι, ήταν η απόλυτη ευκαιρία, να τιναχθεί στον αέρα το μοντέλο διακυβέρνησης του πλανήτη επειδή, λειτούργησε για κάποια χρόνια και εν συνεχεία δεν απέδιδε.

Έπρεπε να βρουν την ευκαιρία να συνεχίσουν να φουσκώνουν τις φούσκες πάνω στις οποίες κάθονται τα διεθνή συμφέροντα.

Ο απλός πολίτης είναι ένα ασήμαντο πιόνι, χειραγωγείται δια του φόβου ή της προπαγάνδας και λειτουργεί ως μαριονέτα.

Όμως ο στόχος επιτεύχθηκε 13,5 τρισεκ. θα πέσουν στις οικονομίες ακόμη και εάν αποτελούν – μέρος αυτών – ψεύτικο χρήμα, πλαστό που δεν αντικατοπτρίζει καμία αξία.

Ο κόσμος δεν σώθηκε απλά έγινε πιο ψεύτικος από πριν.

Η φούσκα συνεχίζει να φουσκώνει καλλιεργώντας ουτοπίες.

ΑΟΖ με Ιταλία Του Κ. Γ. Καζανάκη

Παρέδωσαν 

αιγιαλίτιδα ζώνη 

του Ιονίου στους Ιταλούς, 

για να κλείσουν μάνι-μάνι 

το θέμα της  ΑΟΖ, 

όταν για σαράντα, 

ολόκληρα, χρόνια 

είχαν αδιαφορήσει πλήρως! 

Και τώρα 

που τους πρόλαβε ο Σουλτάνος 

με το τουρκολιβυκό σύμφωνο, 

τρέχουν και δεν φτάνουν 

και δίνουν γην και ύδωρ! 

Ήταν επόμενο 

να εκμεταλλευτούν 

την πρεμούρα τους οι Ιταλοί, 

για να τους  πάρουν 

και τα σ@βρακα! 

Αλλά αυτοί... πανηγυρίζουν,  

τόσο ανόητοι! 

Και είναι οι ίδιοι 

που  αποκαλούσαν την Αριστερά...

προδοτική(!),

επειδή έλυσε το σκοπιανό 

υπέρ 

των εθνικών μας συμφερόντων!

το σκοπιανό για το οποίο είχαν, 

επίσης, αδιαφορήσει 

άλλα σαράντα χρόνια, 

με αποτέλεσμα 

να έχουν "τελεσιδικήσει" 

διεθνείς, εις βάρος μας, 

καταστάσεις! 

Κι αφού άρπαξαν την ψήφο 

των βουκεφάλων Μακεδονομάχων, 

των εθνικιστών, των νεοναζί 

και πολλών ανόητων, 

πουλώντας Μακεδονία, 

μόλις εξελέγησαν βρήκαν 

το Σύμφωνο των Πρεσπών 

(με βάση το οποίο εξεδιώχθησαν 

τα τούρκικα στρατεύματα 

από τη Β. Μακεδονία 

και εγκατεστάθησαν τα δικά μας), 

υπέροχο, μοναδικό, καταπληκτικό, 

εξαίσιο και ανεπανάληπτο! 

Τόσο μεγάλοι 

πολιτικοί απατεώνες είναι, 

και τόσο επιζήμιοι 

(και) για τα εθνικά μας συμφέροντα!

Αντισεισμικά ζητήματα Του Κ. Γ. Καζανάκη

Αγαπητέ @ΙΩΆΝΝΗΣ ΛΥΜΠΕΡΗΣ έχω ξαναδιαβάσει αυτά τα οποία ισχυρίζεστε. Το fb δεν είναι, βέβαια, ο πλέον κατάλληλος τόπος για επιστημονικό διάλογο. Ως Μηχανικός, όμως, της πράξης και όχι θεωρητικός, έχω να παρατηρήσω τα εξής για τη μέθοδό σας, και γενικώς επί του ζητήματος:

1. Υπάρχει υπερβολικά μεγάλη συγκέντρωση τάσεων στα σημεία πακτώσεως των τενόντων της προεντάσεως. Αυτό το έχετε υπολογίσει; 

2. Οι μελετητές θα πρέπει να γνωρίζουν Προεντεταμένο σκυρόδεμα.

3. Το να ενισχύεις υπέρμετρα τα τοιχεία, αυτό μπορεί να οδηγήσει τις δοκούς στην πολύ επικίνδυνη καμπτοδιατμητική θραύση, και σε "απροειδοποίητη" κατάρρευση, όπου θα μείνουν(;) μόνο τα υποστυλώματα-τοιχώματα όρθια! 

4. Η υπερβολική ακαμψία των υποστυλωμάτων-τοιχωμάτων μπορεί βα οδηγήσει τα ίδια σε ψαθυρή θραύση, άλλη πολύ επικίνδυνη κατάσταση η οποία συνεπάγεται, επίσης, πλήρη  κατάρρευση χωρίς προειδοποιητικά σημάδια. 

5. Τα δυώροφα, σκελετικά μονον, (πραγματικά) μοντέλα σας πόρρω απέχουν από μιά πολυώροφη κατασκευή με τοίχους και με όλα της τα φορτία. 

6. Τα μέλη μιάς κατασκευής θα πρέπει να συνεργάζονται "αρμονικά" μεταξύ τους. Έτσι τα υποστυλώματα-τοιχώματα δεν μπορούν να στρίψουν, όπως ισχυρίζεστε, ανεξέλεγτα, αφού δεν είναι μόνα τους. Γι' αυτό, ακριβώς, ο μελετητής φροντίζει να περιορίσει στο ελάχιστο τη στροφή της κατασκευής. Αυτό το επιτυγχάνει με την τοποθέτηση των καταλληλων διατομών των κατακορύφων στοιχείων του Φ.Ο., στις κατάλληλες θέσεις και διευθύνσεις, καθώς και με την εν γένει γεωμετρία του Φ.Ο.

7. Αν όλα πάνε όπως τα φαντάζεστε, και στην περίπτωση που δεν υπάρχει υπόγειο/α, και ανάλογα με το ύψος της κατασκευής εν σχέσει με τις διαστάσεις της κατόψεώς της καθώς και τη μορφή της κατόψεως, η κατασκευή σας κινδυνεύει να συμπεριφερθεί ως στερεό σώμα με ασταθή ισορροπία και να ανατραπεί ολόκληρη, σαν κουτί, φαινόμενο το οποίο είδαμε στην Ταϊβάν πριν κάποια (πολλά) χρόνια. 

8. Η δική μου άποψη υπό τις αιρέσεις που προανέφερα είναι η κατασκευή των περιμετρικών τοίχων -όταν αυτό είναι επιτρεπτό αρχιτεκτονικώς- από ολόσωμα τοιχεία οπλισμένου σκυροδέματος. Επιτυγχάνεται, έτσι, μιά φρουριακού τύπου κατασκευή, με περιορισμένες, στο ελάχιστο, μετακινήσεις -και, άρα, βλάβες-, ενώ αποκλείεται η κατάρρευσή της και η ανατροπή της ως στερεό σώμα. Η πρόταση δεν είναι, προφανώς, δική μου, αλλά καθηγητών από το Αριστοτέλειο. Μέχρι πρότινος δεν ήταν εφικτός ο υπολογισμός, λόγω της ύπαρξης μελών, τα οποία θα έπρεπε να υπολογιστούν με τη μέθοδο  των επιφανειακών πεπερασμένων στοιχείων.  Η συγκεκριμενη μέθοδος απαιτεί σχετικά προγράμματα Η/Υ και αντίστοιχο hardware, τα οποία είναι, σήμερα, διαθέσιμα. Δυστυχώς η εν λόγω μεθοδος δεν προχώρησε, αφού δεν έγινε αποδεκτή κατά πλειοψηφίαν από το επιστημονικό μας προσωπικό. 

9. Η κατεύθυνση που δόθηκε και εφαρμόστηκε σε κτίρια μεγάλης σπουδαιότητας είναι εκείνη της σεισμικής μόνωσης (Μουσείο Ακρόπολης, κτίριο ιδρύματος Ωνάση κλπ). Δεν επεκτάθηκε, όμως, δυστυχώς, ευρέως, από έλλειψη της σχετικής τεχνογνωσίας και της ανάλογης τεχνολογίας.

Κωνσταντίνος Γ. Καζανάκης

Σημείον φυγής

Δέκα επτά ποιήματα

Μικρές Εκδόσεις

Διά χειρός

Ηράκλειο Κρήτης,

Μάρτιος 2014

Σημείον φυγής

Δέκα επτά ποιήματα

Σημείον φυγής

Γράφω

γιατί θα πεθάνω˙

γράφω

για να μην πεθάνω˙

και γράφοντας

πεθαίνω.

                          Το προύτζινο χέρι

        Χτύπησα

        το προύτζινο χέρι

        για να με ακούσεις,

        όπως τότε, που παιδί,

        άφηνα τον δρόμο

        για νερό

        ή μέλι με ψωμί

        κοιτάζοντας το πρόσωπό μου

        να επαναλαμβάνεται

        στα στίλβοντα ακροδάχτυλα

        της θερμότητας

        του χρώματος

        του ωραίου ρόπτρου˙

        μου απάντησε το άδειο.

        Επανέλαβα

        την πρόσκληση

        δεύτερη φορά

        και τρίτη

        αφήνοντας 

        μιαν απελπισμένη,

        ανάμεσα,

        προσδοκία.

        Όμως ο ήχος επέστρεψε,

        ανεπίδοτος και σκοτεινός,

        τον άρραφο χιτώνα

        της απουσίας σου

        ντυμένος.

        Κράτησα,

        το κενό

        ψηλαφώντας

        του ανεπίστρεπτου,

        το κρύο χέρι του μετάλλου

        που,

        κίτρινο σαν κερί,

        δεν έλαμπε πια,

        και ζητώντας

        για μιάν, ακόμη, φορά

        την ευχή σου,

        το φίλησα.

    Διακινδύνευση

      Σε έφερα ως εδώ,

      ως ένας από τους δύο σου οδηγούς,

      χωρίς να σε ρωτήσω

      -πώς θα μπορούσα άλλωστε;-

      αν και γνώριζα

      πως

      η αμφιταλαντευόμενη διακινδύνευση

      με τις αλυσίδες εμμονές της

      ενεδρεύει,

      και η δίνη της συντριβής

      μιας περιφερόμενης απώλειας

      συνεχώς καραδοκεί˙

      όμως αλλιώς δεν γινόταν.

      Αν, ποτέ, αιχμάλωτος

      στην οδό του αίματος συρθώ

      και τον σταυρό σου σηκώσω,

      μία, θα μου μένει,

      να καταθέσω,

      απολογία

      σε όποιον τας χείρας του νίπτει·

      αν χωρίς και εμένα

      δεν θα υπήρχες,

      (γι’ αυτό πλανήθηκα

      πως δικό μας ήσουν),

      ένα είναι σίγουρο·

      κατάδικό μας δεν ήσουν

      ποτέ.

                         Διάφανο πουκάμισο

     Γεννήθηκες

     από τη λύπη του έρωτα της Ηούς

                 κι αμέσως χάθηκες

                 σε μαθητεία, δοκιμές και πρόβες

                 στα χθόνια ωδεία

                 χρόνια,

                 για να πεταρίσεις

                 ένα, μόνο, καλοκαίρι

                 τη μουσική του ήλιου

                 και να αφήσεις

                 την απογοήτευση της ψυχής

                 του αθάνατου

                 (χωρίς, όμως, νιάτα)

                 Τιθωνού,

                 διάφανο πουκάμισο

                 να στεγνώνει σχισμένο

                 στα κλαδιά της Λύμφης,

                 πριν τη μαύρη ρόγα γυαλίσεις

                 του σταφυλιού,

                 που το κρασί του

                 δεν θα γευτείς

                 ποτέ.

                 Τόσος κόπος για ένα τραγούδι

                 τόσο σκοτάδι για λίγο φως·

                 του χειμώνα τις προμήθειες

                 τι  να τις κάνεις;

Σαμαριά

Πήραμε τον δρόμο

της σοφίας του νερού

που,

τους σκληρούς αιώνες της πέτρας

με την υγρή του επιμονή

τεμαχίζοντας,

θα μας έφερνε

από το οροπέδιο

της αντάρας των Χαΐνηδων

στου πρώτου λυκαυγούς

το ακρογιάλι.

Τοπίο της αρχής πρωτόπλαστο,

της παιώνιας

   της ενδημικής

                                          θηλυκό

και της πεύκης

   της τραχείας

      διάχυτο,

που πολεμά να αφομοιώσει το φως,

μέσα από κυπαρίσσια

κι αγκαλιές πρίνων και ασφένταμων

που σε θηλάζουν

στις ιαματικές πηγές της ρίζας

για να σε ξαποστάσουν, ύστερα,  

στην Οσία Μαρία

και στο μιτάτο των αναμνήσεων

του πλούσιου Γιώργη

που στα όρη εκοιμάτο.

Οδηγοί μας

αίγαγροι

                 που τοξεύουν,

με χορδές

                   σανάδες

                      ευλύγιστες,

βέλη αγριμάκια,

και συνοδοιπόροι

λάφια μερωμένα,

τοποτηρητές

στις λέσκες

των αποδημητικών περασμάτων,

με χρυσαετούς

που,

με το μάτι του Παντοκράτορα,

τους ουρανούς ζυγιάζουν,

δίχως χιόνια στα φτερά τους

και κρούσταλλα στ’ ακράνυχά τους.

Πριν τον καιρό της εξόδου

το ριζιμιό χαράκι,

λεπίδα

   στιλπνή

και

μαχαίρι

   ορθό,

το ανώφλι του σταυρού του ήλιου

με πικροδάφνες και μικρά ερπετά,

στις πόρτες του τέλους

υποβαστάζει·

παραστάτες του φρύγανα,

ο έρωντας, το θυμάρι κι ο ασφόδελος,

αγριομάραθα αλεξιπτωτιστές

και δενδρύλλια ελάχιστα

που της ήβης

                        των βράχων

                                              την ικμάδα

                                                          την τελευταία

                               αέναα

απομυζούν. 

Δεν ξετυλίγεται

ετούτο το φαράγγι·

μαλακό

   ορμητικό

      κι ανήσυχο

στην αρχή,                        

ήρεμη απλωσιά

                            στη μέση

                                              να ξεκουραστείς,

αρσενικό,

   αυστηρό

      κι ασκητικό

του τέλους.

Όπως κι η ζωή.

Πίσω από τις σιδερόπορτες

με το γλαυκό υπέρθυρο,

σίγουρη

για την επιστροφή μας

στη νωχέλεια της ξεκούρασης

των μυχών της,

μάνα,

           γυναίκα

                           κι αρραβωνιαστικιά,

μας περίμενε,

κρυμμένη καλά,

υπομονετική,

                        μεγάλη και ευρύχωρη,

η θάλασσα.

Ενέδρα φωτός

Παραπονιέσαι πως έπληξες

στους τέσσερεις τοίχους

όλη την ημέρα

κλεισμένη.

Τι να πουν,

όμως,

κι αυτοί

που,

με του κυπαρισσιού

τον χιτώνα ντυμένοι,

αμίλητοι κι ακίνητοι,

υπομονετικά μας περιμένουν

μιας άλλης ζωής το φως

ενεδρεύοντας.

  Περικάρπιο άρωμα

   Λευκά γιασεμιά

   στο χέρι 

   παιδίσκης ανεμελιάς,

   από ανέμους της ορμής,

   με την κλωστή των ονείρων,

   σε άρωμα

                       της ανυπομονησίας

                                                          περικάρπιο

   υποταγμένα.

Θυσία εσπερινή

Νεκρά γιασεμιά

στο χώμα πεσμένα

θυσία των ανέμων,

στον θεό των αρωμάτων, 

εσπερινή.

           Επιτάφια σπάργανα

                                 Του Δημήτρη Π.

                 Λευκά γιασεμιά

                 επί γάν μέλαιναν˙

                 σπάργανα ,

                 της αναστάσεως

                 των αρωμάτων,

                 επιτάφια.

 

Πικρή ρομφαία

                             Της μάνας

Όταν μάθαινες

κάποιου νέου την αναχώρηση

ρωτούσες,

όπως η γοργόνα,

τον αγγελιαφόρο πατέρα·

ας ήξερα, η μάνα του ζει;

με την προσδοκία

να μη βασιλεύει

για να μη βουλιάξουν τα καράβια της,

και με την ενδόμυχη ευχή

να μη χαθούν

ούτε και τα δικά σου

ποτέ. 

Ποιος να το ’λεγε

πως το ίδιο

άλλες μάνες,

για σένα,

κάποτε,

θα ρωτούσαν,

και η απάντηση αιχμή

όπως τη διαισθανόσουν

θα διαπερνούσε,

(χωρίς να την ακούσεις),

την καρδιά σου,

                                    μαχαίρι·

σαν τη ρομφαία

την πιο πικρή. 

Υστεροβουλία

Μετρώ

τα πέταλα

μυστικά,

κι αν είναι μονά,

κόβω το πρώτο· 

                                                μ’ αγαπά…

Μη με λησμόνει

Πριν φύγεις,

μην ξεχάσεις

να πάρεις μαζί σου,

προτού μαραθεί,

το τελευταίο

μη με λησμόνει.

Υπαινιγμός

Θεέ μου

πόσα αστέρια ανάβεις κάθε νύχτα,

φευγαλέα για να φωτίσεις

έναν ευνόητο

υπαινιγμό.

   Αλληλοδιδασκαλία

                                           της Ελένης

  

    Θέλησα,

    (με τη σειρά μου κι εγώ)

    να σε πλάσω

    σαν ζυμάρι,

    και να σου δείξω τον κόσμο

    όπως μου τον είπαν

    κι όπως τον κατάλαβα·

    σωστά ή λάθος

    δεν ξέρω. 

    Τον δρόμο του ήλιου αναζητώντας,

    στη σκιά

    της γέφυρας των χρωμάτων

    ξαποστάσαμε,

    και,

    βαθιές

    στο σώμα της γης

    μαχαιριές

    διασχίζοντας,

    κατεβήκαμε,

    φωτεινοί κι ανυποψίαστοι,

    σε κόσμους της σιωπής

    μυστικούς κι ενδόμυχους.

 

    Κολυμπώντας

    ως την βραχονησίδα

    των γλάρων ανέμων

    αγγίξαμε τους κύκλους του νερού,

    και,

    τους παλμούς των αστεριών

    στα μικρονήσια των κέδρων

    ψαύοντας,

    σε λειμώνες γαλαξιών θαλερούς

    αποκαμωμένοι

    κοιμηθήκαμε.

    Σε έμαθα

    πως να αγκαλιάζεις

    τη σκοτεινή όψη της σελήνης,

    να ισορροπείς ανάμεσα ουρανού και γης,

    να μετουσιώνεις την πέτρα σε νερό,

    να πετάς με τον κοκκινολαίμη,

    να μη φοβάσαι το ευοίωνο σαμιαμίθι μας,

    να χορεύεις στη βροχή, με τα μάτια κλειστά,

    τον χορό των μελισσών,

    και να τραγουδάς με τον αμάραντο· 

  

    να απορείς

    να αμφισβητείς

    και να κρίνεις·

    πρώτα από όλους εμένα.

   

    Μα πιο πολύ σ’ έμαθα

    να αγαπάς

    χωρίς να περιμένεις χελιδόνια,

    και να με ρωτάς·

    για να μαθαίνω

    και να ξεχνιέμαι.

  Εφιάλτες  συνειρμοί

                                       της Κατερίνας

   

   Αφήνεσαι,

               με τα μάτια κλεισμένα,

               στις γρίλιες του μεσημεριού,

               ακίνητη,

               παραδομένη

               σε ένα αδυσώπητο φως

               που ανελέητα

               σε τεμαχίζει.

               Πλησιάζω αθόρυβα

               ανάμεσα σε σένα και τις λεπίδες,

               παρατηρώ

               τον εύκρατο ρυθμό

               του στήθους σου,

               και σε αγγίζω απαλά,

               προσέχοντας μη σε ξυπνήσω,

               για να μεταγγίσω,

               στις φλέβες μου,

               τη θέρμη σου,

               και να αποκοιμίσω

               τους εφιάλτες συνειρμούς μου.

  Υπερβατικός αυτόχειρας

    Περιβαλλόσουν,

    κάθε αυγή,

    την καλή σου πορφύρα,

    για να γιορτάσεις το φως

    ως το βράδυ

    που προσεκτικά τη δίπλωνες

    το φεγγάρι και τα αστέρια

    μην την δουν. 

    Σε έκοψα,

    με το χέρι μιας ανάλγητης υπεροψίας,

    από το παρτέρι των άλικων ιβίσκων,

    για να προσθέσω,

    στο ανθογυάλι

    της υπερφίαλης ματαιοδοξίας μου,

    ένα κόκκινο

    ελάχιστο.

    Σε βρήκα, το πρωί,

    από το ύψος μιας ανθοστήλης απελπισίας,

    πεσμένο,

    τυλιγμένο στα σπάργανά σου πέταλα·

    δεν ήθελες να συγκρατηθείς

    από μια τεχνητή ζωή

    (ακόμη κι αν, ίσως, ήταν καλύτερη),

    από την αλτάνα του ήλιου σου μακριά.

    Σε σήκωσα προσεκτικά,

    και με τις δυο μου παλάμες

    σε έφερα στη γη σου πίσω

    να αναπαυθείς,

    όπως κάθε υπερβατικός

    του μάταιου

    αυτόχειρας.

Προτεραιότητες

Έκλινα

επάνω από την ηρεμία

της λίμνης του προσώπου σου,

για να σχηματίσω

το υδάτινο

ιδανικό μου είδωλο

στο ακύμαντό της,

και να σου ψιθυρίσω

ότι προσεύχομαι να φύγω

πριν αφυδατωθείς˙

το ίδιο κι εγώ,

μου μήνυσες,

με τον απόκοσμο φλοίσβο,

-που άθελά μου προκάλεσα-

της απόκρισής σου.

                                          

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

        Σημείον φυγής, 7

    Το προύτζινο χέρι, 8

       Διακινδύνευση, 9

                                                  Διάφανο πουκάμισο, 10

                                                            Σαμαριά, 11

                                                       Ενέδρα φωτός, 13

                                                   Περικάρπιο άρωμα, 14

Θυσία εσπερινή, 15

  Επιτάφια σπάργανα, 16

Πικρή ρομφαία, 17

                                                       Υστεροβουλία, 18

                                                      Μη με λησμόνει, 19

                                                          Υπαινιγμός, 20

               Αλληλοδιδασκαλία, 21

              Εφιάλτες  συνειρμοί, 23

            Υπερβατικός αυτόχειρας, 24

Προτεραιότητες, 25

Η  ΠΟΙΗΤΙΚΗ  ΣΥΛΛΟΓΗ

ΤΟΥ  ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Γ. ΚΑΖΑΝΑΚΗ

Σημείον φυγής

Δέκα επτά ποιήματα

                                        

ΤΥΠΩΘΗΚΕ ΣΕ ΣΑΡΑΝΤΑ

ΕΚΤΟΣ  ΕΜΠΟΡΙΟΥ

ΑΝΤΙΤΥΠΑ

ΚΑΙ ΣΕ ΧΑΡΤΙ ΓΡΑΦΗΣ 80 gr/m²

ΣΤΟ ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΟ

ΕΚΤΥΠΩΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

ΤΩΝ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΩΝ

ΜΙΚΡΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ

Διά χειρός

ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟ ΤΟΥ 2014

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ  ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΚΔΟΣΕΩΣ

ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΣΙΑ

ΣΕΛΙΔΟΠΟΙΗΣΗ

ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΒΙΒΛΙΟΔΕΣΙΑ

ΚΑΙ  ΔΩΡΕΑΝ ΔΙΑΘΕΣΗ

( &  ΜΕΣΩ  ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ )

ΚΩΝ/ΝΟΣ  Γ.  ΚΑΖΑΝΑΚΗΣ

Δ.  ΒΙΚΕΛΑ 16,  712 01, ΗΡΑΚΛΕΙΟ

ΤΗΛ. 6977 391.695

e-mail: kkazanakis@gmail.com

        ©  2014 Κ. Γ. ΚΑΖΑΝΑΚΗΣ